Define Self-loathing Novels & Stories

"Galit ako sa sarili ko." Dahan-dahang kumalma ang kalooban ni Aiah matapos marinig ang mga sinabi ng binata. Unti-unti siya nitong nilapitan habang patuloy pa rin ang pagbibigay ng sentimiento. “Galit ako sa sarili ko kasi hindi ko man lamang napangatawanan nang maayos ang pagiging ama ko kay Uno. Hindi ko siya naalagaan, Aiah, at dahil doon, namumuhi ako sa sarili ko." Lumuhod ito sa harap ng dalaga, direktang nakatitig sa mga mata niya at tila nangungusap. “I hate myself for being such a careless father. I just hate myself, okay?”

Frustrtation. Iyon ang nararamdaman ni Fabian na lumulukob sa buong sistema niya. He hates himself for being so useless. Naturingan siya na isa sa pinakamayaman na negosyante sa buong bansa pero para siyang isang inutil na walang magawa para sa babaeng mahal. He was just sitting behind his bar counter, chugging down alcohol and drowning himself in self-doubt. Maaga siyang umuwi kanina mula sa Spartan. Ang akala niyang makagagaan ng pakiramdam niya ay walang epekto.

Bigla ko na namang naalala. I can't help myself but to keep thinking of it. If I have an other self, I would pat my back and feel pity. Naaawa na rin ako sa sarili ko dahil wala na akong magawa. Hindi ako malaya, sa lahat ng aspeto, saan ko man tingnan, hindi ako malaya. Ang aking mga paa'y nakakadena sa iba't ibang tanikala. Iba't ibang problemang nagdaan na 'di man lang nasosoluys'yunan na patuloy lang na nadadagdagan. I'm a mess!

Ang dami kong gustong sabihin pero nasa normal na pag-iisip na ako kaya kagaya ng nakagawian ay itatago ko na naman lahat ng problema at sakit na nararamdaman ko sa sarili ko hanggang sa sumabog ulit ako dahil sa lahat ng mga sakit, takot, at galit na kinikimkim ko sa d****b ko. Ni hindi ko nga magawang umiyak kapag ganitong hindi ako lasing dahil magiging kahinaan iyon and I can’t afford to be weak right now. I can’t be weak kasi ang daming umaasa sa akin at hindi ko sila puwedeng biguin. Kung ako na inaasahan nila ay magiging mahina at iyakin ay ano na lang ang mararamdaman nila? Edi mas lalo silang panghihinaan ng loob? Mas lalo silang masasaktan? I can’t afford to be that selfish lalo’t

Parang bumigat ang dibdib ko nang matitigan ng husto ang maliit niyang katawan. I wasn't mad at her, I was mad at myself. I made a fool of myself. Ilang beses ko bang hahayaan na lokohin lang ng babae? Ilang beses ko bang ipagpipilitan ang sarili sa isang babae para lang masabing kumpleto ako at hindi nagkukulang sa kahit na anong aspeto? Maybe it was the longing inside me that leads me to this stupid situation all at the same time. Bakit ganoon?

Ang sakit ay napalitan ng isang bagay na ayokong maramdaman—isang sarap na hindi ko dapat ikatuwa. Hindi ko inaakalang magagawa akong pagtaksilan ng sarili kong katawan. Hindi ko kayang paniwalaan na kahit puno ako ng galit, kahit kinamumuhian ko ang lalaking ito… hindi ko maitangging gusto ng katawan ko ang ginagawa niya. I hate him. I despise him. But my body is betraying me.

Isa lang ang pakiramdam na kaya kong i entertain ngayon—lungkot. I'm sad. Too damn sad. Joaquin would be fuming mad if he saw me smoking again. But who cares? This is my only comfort. Nicotine. Humigop akong muli matapos kong ilagay sa pagitan ng labi ko ang filter ng sigarilyong hawak ko. I'm a rebel to no one. I hate myself more than anyone. I hate myself for being like this. Helpless. Weak. Worthless. Mula sa pagkaka upo sa tub ay naalala ko ang nangyari kanina.

patuloy ko bago sumandal lalo sa tub at lumagok sa bote. When I'm saying that words, parang iniipit at tinutusok ang dibdib ko sa sakit. Ang mga mata ko na akala ko pagod na sa pag-luha, pero may lumalabas padin na luha. This life is like a hell, eto ba ang karma ko sa pag-patay ko sa mga tao na nakakalaban namin, I can't find my own self. Maybe my anger and frustration. Sila ang nag-pabago sa buo ko pagkatao. I really change a lot, my family woke up my inner demons and being powerful is a cursed.

Walang marka ng dati kong katawan. Sinimulan ko nang maligo pero kahit anong kuskos ko sa parte ng katawan ko, hindi parin nawawala ang mga peklat sa balat ko. Napamura nalang ako ng naramdaman ko na humahapdi nanaman yung balat ko sa sobrang kuskos. Quemerda talaga. Habang bukas ang shower, malakas kong minumura yung sarili ko sa harap ng salamin habang sinusumpa ang lahat ng kakulangan at kapangitan sakin. I always hate myself. I always do.

"Isn't it because you hate your incompetence? Hated yourself for not resisting? Punong-puno ka ng pandidiri sa sarili mo kaya iniisip mo na magiging maayos ang lahat kapag nasa ibang bansa ka na? You think salt water and a different timezone will wash away the self-loathing? It won't." Ang bawat salita ni Ysa ay tila mga punyal na tumpak na tumatama sa pinakamalalim na sugat sa puso ni Amarah. Napayuko ang dalaga, ang kanyang mga kamay ay mahigpit na nakakuyom habang patuloy ang pag-agos ng kanyang mga luha. Ang katotohanan ay mas masakit kaysa sa anumang pisikal na sugat.