Destined In Tagalog Novels & Stories

Medyo tumahan na rin siya. "Let us go." saad ni Greg. Hila-hila niya yung ilang bagahe namin. Sumunod naman kami ni Tita pero huminto siya saglit kaya medyo nauna ako. "I think this is the best place I will choose to stay before I go to God's paradise,"mahinang wika ni Tita pero sapat na para marinig ko. Nagsalubong ang dalawang kilay ko dahil doon tapos ay hinarap ko siya.

Katunayan ay ang Bhutanese, Spanish at Tagalog ang first official language n'ya bago ang iba. "Khyod n lu ga ci 'bdw smo?" matigas na tanong nito ngunit hindi s'ya nagpasindak sa lalaki. Baka kapag nalaman nito kung sino s'ya ay baka luluhod ito para magmamakaawa sa kan'ya. Ngunit hindi n'ya iyon gagawin dahil hindi s'ya ganong uri ng tao. Hindi s'ya ganon kasama katulad ng nakatira sa loob ng mala-palasyong bahay na nasa harapan n'ya.

I only see your grandparents? "Bumonim-i pillipin-e gyesigeodeun-yo," aniko nilaro ko ang maliliit na bato. (Because my parents are in the Philippines.) "Pillipin-eneun eodi issnayo? Dangsin-eun yeogi issneunde, wae geogi gaseo geudeulgwa hamkke issji anhnayo?" sambit niya tabihan niya ako at humarap pa siya sa akin.

Mabilis siyang nagtungo sa address na naka-attach sa message — isang lumang rest house sa Tagaytay, dating pag-aari ng pamilya Villarreal. Ang paligid ay balot ng hamog, parang kaluluwa ng bundok ang humahabol sa hangin. Sa pintuan, may nakasulat sa luma at kupas na tinta: “No entry without blood.” Kinilabutan siya. Tumingin sa kanyang pendant — kumikislap. Nilagay niya ang kamay sa doorknob, pero biglang nag-init ang pendant, parang babala. “Rohan… please, kung nandiyan ka man…”

Exciting pala sa kanya ito. Huminga lang ako ng malalim saka sumunod sa kanya salabas. Bitbit ang backpack ko ay naglakad ako papunta sa labas dahil alam kong nandun na sila at siguradong ako na lang ang hinihintay. "Go Aloisia!" "Kaya mo yan!" "Nandito lang kami, may tiwala kami sa inyo!"

Kung tutuusin ay para siyang isang buong baranggay. My lips parted. Sinikop ko ang aking buhok para hindi ito tangayin ng hangin. Nandito kami ngayon sa Camotes Sea. This is my first time. Sa mga nakalipas na araw kasi ay abala ako sa ibang bagay. Iyong mga karoom mates ko naman ay panay ang punta rito. Inaaya nga nila ako pero wala talaga 'ko sa mood noon.

"Oh! Ikaw nga! The girl from last night, right? The girl from Hell?" "The only one!" sagot niya. "I see," wika nito. "Let me just clarify. I'm not from Hell," he quoted his fingers in the air, "literally. What I meant was I came from undesirable situation which was like Hell for me, you know, figuratively." "Ah..." sabay silang napanganga ni Maya. Bakit ba kasi hindi niya agad naisip iyon? Nagkibit balikat siya. "Well, it's settled then. Excuse us."

Wala sa loob na marahan kong hinaplos ang bahaging ‘yon ng braso ko sa pagbabakasakaling tuluyan nang mapawi ang init na naiwan ‘don. Mariin akong napapikit. Sino ba talaga si Cain at ano ang sinasabi niya tungkol sa destiny ko? At bakit nakatakda ko siyang pakasalan? Ang bata ko pa para ‘don at wala pa ‘yon sa isip ko. Isa pa walang nabanggit si mama tungkol ‘don kahit kailan.

desperada lang talaga ako.  Whenever we're together Wishing that goodbyes would turn to never 'Cause with you is where i'll always wanna be Whenever i'm beside you All i really wanna do is hold you No one else but you has meant this much to me I cant pretend That i'm just a friend 'Cause i'm thinking maybe we were meant to be Napapikit ako para pigilan ang luha. But when I open it again. I met Adonis eyes. "No one else but you..."

From looking for you, finding you, making you my fated pair, building a peaceful family with you, and being with you for the rest of my life. I don't know why you can't see it nor feel that we are meant to be together. Or maybe you are already feeling it but you chose to ignore it. But I know na alam mong nakatadhana tayo sa isa't-isa. And if you are still not ready to accept that, it's fine. Because I know you have your own reasons. Besides, in case you didn't know, I have already mastered the art of waiting and being patient. So, I'll wait. I'll wait until you're ready. I'll wait until the time comes na matatanggap mo ng nakatadhana tayo sa isa't-isa.