Dingding Lang Ang Pagitan Novels & Stories

Na noo'y ang aking kasama ay " siya" Sa tuwing pag sapit nang kabilugan nang buwan, ay hindi namin nakakaligtaang pumunta rito at sabay na tutunghayan ang kumikisap na liwanag ng buwan. Di alintana ang lamig,sapagkat magkayakap kaming dalawa. Napagawi ang aking mga mata sa kinaroroonan nang malaking punong akasya na siyang tambayan naming dalawa.

Ramdam ko ‘yung bigat ng hangin sa pagitan nilang dalawa. Nagsimulang mag-type ang mga daliri niya, mabilis pero parang bawat letra ay may kasamang kaba. Tapos, unti-unting tumigas ang panga niya, ‘yung labi niya, halos magdikit sa higpit ng pagkakapisil. At doon, hindi ko na napigilang mapaisip… Anong meron sa kanilang dalawa? Bakit parang may hindi magandang nangyari?

Hindi maintindihan ni Lemuel kung sino nga ba ang tinutukoy ng dalaga; hindi malinaw para sa kanya ang sinasabi nito. “I don't understand, what is yugyugan?” Tanong pa niya. “Ang hirap mo naman kausap! Yugyugan na lang, hindi mo pa alam, yugyugan in English is make love. Pero dahil nga lasing ako that time at hindi ko maalala ang nangyari, e hindi make love yon, raped yon!”

Kung hindi ba naman shunga at kalahati ang lalaking ito! "May balis 'yang babaeng 'yan, Ma," giit pa ni Angelo habang nakaturo sa akin ang nanginginig niyang daliri. "Baka may ritwal 'yang mga sinasabi niya. Tingnan niyo nga, bait na bait kayo sa kanya, kahit ang totoo ay napakasama ng ugali niyan kapag wala kayo."

Namuo ang isang nagagalak na ngiti sa mukha ni Vahlia, “Yes, I do understand you. It feels so great to have someone to talk to. I mean, someone I can speak with another language a—” “Are you saying it isn’t convenient to speak with each other using tagalog?” “Hindi naman sa ganoon,” sagot ni Vahlia sa bata. Nagpakawala ng isang ngiti bago muling nagsalita, “Iba ang sitwasyong aking kinasasadlakan, taliwas sa iyong iniisip kung ano man iyan. Hindi ko na nga alam kung nabibilang ba ako sa mundong ito.”

Sabay nang pinutol ng dalawa ang linya, pero nanatili silang nakatitig sa cellphone na para bang ayaw pa nilang tapusin ang kanilang pag-uusap. "Angel, I think I like your mommy."

“Alam ko, “aniya. “Alam ko…” Dahan-dahang nag-angat ng mukha si Amihan. “Sabi nga niya noong bago pa lang ako dito, Ikaw lang daw ang kaibigan niya,. Ikaw lang daw ang nakakaintindi sa kanya. Dalawa na tayo ngayon.” “T-Talaga po?” Normal 0 false false false EN-PH X-NONE X-NONE /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal";

Malandi nitong wika at sinabayan pa ang pagdila. "Well, ang alam ko hiwalay na tayo! Fuck off! Wala ka ng appeal sa akin." seryoso kong sagot. Agad kong napansin ang pagbalatay ng lungkot sa mukha nito. Hindi ko na iyun pinansin at tinalikuran na ito.

"Wow! So, utang na loob ko pa pala sayo ang buhay ko ngayon?" "Bwisit ka talaga! Sana pala hinayaan na lang kitang mamatay!" Pareho silang nakakuyom ang kamaong nakikipagtagisan ng tingin sa isa't-isa. Parang nagpipigil lang silang masaktan ang isa't-isa. "Ah… kids—" "Ano?!" magkapanabay nilang tanong at humarap kay Lucas na hindi na natapos ang sasabihin.

pagsisinungaling ko dito. " It's not the problem,miss...I will buy for you." wika niya.Wow! Mukhang may kaya nga ito dahil speaking dollar eh.Ito iyong lagi kong naririnig sa palengke kapag may mag-ingles na tao.Spoken dollar ang sasabihin nila..May mga salita sa bisaya na din ako na alam. Kaya hindi na nila ako maloloko.