Dingding Lang Ang Pagitan Novels & Stories

Party lang to diba? Halos nga singkit ang mga mata na nakikita ko. Paano ako makikipag-usap sa kanila? Sa tingin ko, di ko naman kailangan magsalita. Nagbulong bulungan na sila na sa akin ang mga tingin nila. Maayos akong naupo. No arms sa mesa. Just straighten at wag kukuba. Never! “Are you okey?” tanong ng asawa ko. Ngumiti lang ako sa kanya.

Tumango tango niyang sambit. "Hapon ka pero mas fluent ka magtagalog kaysa pinsan mo no?" puna ko kasi madalas ang conyo ni Rare. Hindi maaring hindi magsamot ang tagalog at Ingles sa isang sentence. "Yeah, mas laking Pilipinas kasi ako Kumpara kay Rare. Half japanese lang rin naman ako eh. Nga pala dont say this to Rare. Please?"ngumuso siya at nag pauppy eyes.

"Anong ibig sabihin nang iling mo?" "Wala kaming relasyon. One night stand lang, lasing kasi siya tapos ginapang niya ako." "Nagpagapang ka naman." Tumawa ang dalawa. "Eh... 'di ko mapigilan." Mas lalong lumakas ang tawa ng dalawa.

iling niya. "No, dude. Seryoso. Stop looking at me like that. I know it's weird asking you this since I'm straight, pero think about it. Hindi naman natin kailangang gawing komplikado to. You'll finger me," umasim ang mukha ko nang sabihin ko yon. "and I'll blow you off. It's a perfect arrangement, we'll both get off from it."

Pakilala ko naman sa aking sarili. Ngumiti siya sa akin at tumango. “Yes, I know you.” Sagot niya sa akin. “H-How?” Hindi makapaniwala na tanong ko. “I’m living next door. Magkatapat lamang tayo nang bahay.” Nanlaki ang aking mata nang magsalita siya nang Filipino language. “Really?” Masaya ko na tanong. Hindi ko alam pero parang ang mabilis ko siya na magiging kaclose, ang gaan kasi nang pakiramdam ko sa kanya. Like, that we know each other before.

Isinandal niya si Mariel sa dingding at ngumiti nang kaakit-akit. “May dalawa kang pagpipilian ngayon,” sabi niya nang parang gentleman pa rin ang tono. “Una, pagsasamantalahan muna kita bago patayin. Pangalawa, papatayin muna kita bago pagsamantalahan. Alin ang gusto mo?”

Chapter 2 Matagal na katahimikan ang namayani sa pagitan naming dalawa ng lalaking ito. Pareho lang kaming nakatitig sa isa't isa na para bang sa pamamagitan niyon ay malalaman namin ang buong pagkatao ng bawat isa sa amin.

lang" ay isang malaking balakid para patulan kita." "Paano kung hindi nga talaga tayo magpinsan, mamahalin mo kaya ako?" "Hindi ko alam.” “Hindi mo alam?” “Siguro pwede pa ngunit mas maiging magmahal ka na lang ng iba insan, kasi kadugo ang tingin ko sa’yo." "Hindi mo alam? Mahirap ba akong magustuhan?"

“Look, I’m not giving birth yet because I’m only seven months pregnant. You and Dad should talk about whether you’re going with him. We can still find a way to sort out your passport and visa.” English ang ginamit kong lengguwahe para dalawa na silang makaintindi. Nang makita kong nagtinginan sila ay tumalikod ako para damputin ang hiniwa kong apple at saka nilagpasan sila para pumasok sa loob ng silid naming mag-asawa.

biglang banat niyo sa kalagitnaan ng pananahimik. Tuloy ay napalakas ang halakhak ko. Pagkarinig ko kasi niyon ay bigla kong naalala iyong tungkol sa aming dalawa. Medyo malayo din kasi ang agwat ng aming edad. At kung sakaling mangyayari iyong sinasabi niya ay hindi na din ako magugulat.