Novel & Cerita Diyos Ng Hangin

Sino ba ang makakatanggi sa ganon? Nag-init lalo ang buong mukha ni Harmony, parang nag-aapoy. Mahina, halos pabulong, sabi niya, “Then hurry up.” Halos hindi na makapaghintay si Darien, agad siyang yumuko at hinalikan siya. At sa sandaling nagtagpo ang labi nila, parang tumahimik ang buong mundo. Ang halik ay puno ng lambing at malalim na damdamin, para bang simoy ng hangin ng spring season.

“Oh, Diyos Ko, bakit Niyo po ako binigyan ng kaibigang puno ng hangin ang katawan? Liliparin na yata ako sa lakas ng storm signal dito.” “Oh, Diyos Ko rin, bakit Niyo po ako binigyan ng kaibigang walang kakulay-kulay ang love life? Pati ako nadadamay. Hindi tuloy ako makadiskarte sa mga tipo kong babae dahil palaging nakadikit sa akin ang best friend kong nakatakdang maging old maid. Oh, Diyos Ko,” sabi nitong tila nananalanging nakatingala sa langit habang magkasalikop ang mga palad.

Zamira Rios POV Kung akala ko ay malamig ang simoy ng hangin sa Tagaytay tuwing hapon, mas matindi pala ang naghihintay na sub-zero temperature sa loob ng chopper habang papalapit kami sa pribadong resthouse ng mga Del Fierro. Ang sikat ng araw ay unti-unti nang tinatakpan ng makapal na fog, pero sa loob ng luxury cabin, ang tanging nararamdaman ko lang ay ang nagbabagang init ng palad ni Santi na hanggang ngayon ay nakapirme pa rin sa itaas ng hita ko.

ELENA POV Ang sikat ng araw sa Itbayat ay hindi kasing tindi ng sa Maynila. Dito, kahit tanghaling tapat, may kasamang malamig na simoy ng hangin na nanggagaling sa dagat. Nakaupo ako sa isang mahabang kahoy na upuan sa labas ng aming bahay-bato, pinapanood si Dante na abala sa pag-aayos ng isang lumang lambat na hiningi niya kay Mang Isko.

ZOE POV Malakas na hampas ng hangin at ulan ang sumalubong sakin.Malamig at mas lalong lumalakas abg buhos ng ulan sa bawat paghakbang ko.Wala rin akong makitang pwedeng silungan. Nasa kalsada ako ngayon,ni wala man lang nagawang tumulong sakin.Pag kita ko sa unahan,may nakita akong sasakyan.

Gayunpaman, ang labanan sa ere ay napakatindi. Napakalakas ng cultivation ng diyosa. Parang kaparehas niya si Uncle Drake. Gayunpaman, nang ang mga miyembro ng Higurashi Shrine ay tumingin sa diyosa sa kalangitan, lahat sila ay nagsimulang makaramdam ng lamig sa kaibuturan ng kanilang mga puso. Diyosa pa ba siya?

Paglubog ng araw Habang papalapit kami nang papalapit sa direksyon ng ingay nang nakarinig kami ng malalakas na hagupit sa hangin kasabay ng pag iyak ng munting ginoo. Unting tiis nalang Elio, parating na kami ng kamahalan.

aniya habang masayang tumatakbo sa dalampasigan at tinatangay ng hangin ang kaniyang mahabang buhok at bestidang puti! Para siyang Dyosa! Ang ang kaniyang maputing balat at nagliliwanag sa sikat ng araw.

Hindi kumibo si Dylan, pero mas lalo pang dumilim ang mukha niya. Lalong natuwa si Diego at napatawa. “Ayos lang ‘yan! Wala namang seryoso. Balik tayo sa inuman! Mag-celebrate tayo dahil nakita ko ang goddess ko~” Agad niyang pinuno ng alak ang baso ni Dylan at Angelo. Ngunit biglang tumingin nang matalim si Dylan kay Diego. Napanganga si Diego nang makita ang delikadong tingin ni Dylan. “H-Hoy, anong iniisip mo?”

Hamon ng halimaw sa Diyos upang binigyan siya nito mapaglarong ngiti. "Let's see where your ego can lead you." Sa isang iglap halos tumilapon na ang lahat sa lakas ng hangin na nagmumula sa kapangyarihan ng Diyos. Humanap ng makakapitan silang lahat, parang mas malakas pa ang mga hanging dala nito kaysa typhoon'g Yolanda.