Don Carlos Palanca Mga Nobela at Kwento

Sisimulan ko ang aking mga plano sa bahay mismo ng mga Carlos. Nang umagang iyon, kagigising lang ni Papa, nilapitan ko siya at pabagsak na inilapag sa kanyang harapan ang mga papeles. Kasama na roon ang ilang milyong nadispalko ng anak at asawa niya. “Ano ito?” nakasalubong ang mga kilay na tanong ni Don Aldolfo Carlos.

THIRD PERSON’S POV “What took you so long, man?” pagbungad kaagad ng isang blonde na lalaki, Dexter Cuenca sa kakapasok nitong kaibigan sa loob ng isang yate. ALESANDRO ESTEVAN, a mysterious scary gorgeous man, a devil in disguise, the nightmare of his enemies, and the dream of all the ladies who know him. He is one of the famous grandchildren of Don Florencio Estevan, the well-known business magnate who owns the biggest engineering firm who caters almost the oldest and newest buildings in the country and other parts of Asia. Even the building of the prestigious Falcon University was a project of Estevan Constructions Corp.

Nick’s POV “Engaged?” Nanlaki ang mata ko nang makita ko ang salitang iyon sa profile niya. “Sage San Fernando?” “Yup,” sagot ni George. “Anak siya ni Don Carlos San Fernando.” Napatingin ako sa kanya, at sa isang iglap, bumalik sa alaala ko ang imahe ni Don Carlos, ang multibillionaire businessman na kilala hindi lang dito, kundi pati sa abroad. I’ve met him once, years ago. That man exudes power and control.

Alam ko na ang sagot, pero kailangan kong marinig ito mula sa kanya. Tiningnan niya ako nang naguguluhan, ang kanyang mga mata ay nanliit. "Alarico Valencia." "Magkalaban kayo?" tanong ko, nakaramdam ng pangamba at anxiety na dumaloy sa akin. "Matagal na, Pao. Siya ang Colombian Cartel Boss at ang pinakamalaking hadlang sa mga deal ko. Ngayon, please, Pao. Pwede mo bang sabihin sa akin kung anong nangyayari? Anong kinalaman mo kay Lucas at kay Alarico?"

"Dalhin mo na ang mga gamit at magbihis na." Tumango si Carlos at kumilos na. Habang nagsusuot ng kasuotang bilang si Sylvio Narvaez, hindi mapigilang humulong ni Carlos. "Dati, isa kang tinitingalang militar, may medalya, matikas ang tindig, pero ngayon ay bigla-biglang nagpapalit ng career. Nagiging propesyonal na artista na." Makalipas ang ilang minuto ay ganap ng iba ang itsura ni Marco. Wala ng bakas ng pagiging Marco Montezides, kundi isang Sylvio Narvaez na.

Agad itong sumugod at sinuntok si Nardo De Carpio sa mukha. "Binibigyan lang kita ng mukha, akala mo kung sino ka na!" sigaw ni Dominic habang hawak ang kwelyo ng pintor. "Nardo De Carpio, bago ka mag-amok, timbangin mo muna kung kaya mong kalabanin ang mga Villacorta!" Parang binuhusan ng malamig na tubig si Nardo De Carpio sa narinig. "Villacorta?" gulat na tanong ni Nardo De Carpio. "Member ka ng pamilyang Villacorta?"

"Ako po si Maring. Inutusan po ako ni Don Enrique Casimiro na magpunta rito. May ipinadala siya sa aking mahalagang mensahe para po kay Ginoong Condrado Guevarra. Nandito ho po ba siya?" Don Casimiro? ang kaagad bulalas ng isip ni Andracio mulang marinig ang pangalan ng taong nagpadala diumano sa dalaga. Nakilala at naalala niyang agad ang don na isa mga mga kaibigan ni Don Condrado. Si Don Enrique Casimiro y Punzalan ay isang mayamang negosyanteng Pilipino na may-ari ng isang malaking bagsakan ng isda sa San Bernardo, isang pueblo sa Ilocandia kung saan makikita ang napakalaking pantalan na nasa kanlurang bahagi nito. May dalawang oras ang pagitan kung lalakbayin ang San Bernardo papunta sa

Hindi maikakaila na si Carlos ay Maganda ang hitsura, na para bang siya ang male lead sa isang romance movie. May dalawang subordinate na sumusunod sa kanya, at pareho silang Senior Grandmasters. Nakakagulat, Si Carlos ay isang Senior Grandmaster na rin sa murang edad. Ipinahihiwatig nito na ang kanyang potensyal ay kahanga-hanga na lampas sa imahinasyon. Nang mapansin ni Poison King si Carlos, nagmadali siyang lumapit sa huli. "Mr. Xuereb, maligayang pagdating sa Mapleton!"

Pagpasok niya, agad niyang nakita ang isang may edad na na lalaki na mag-isang nakaup0 sa isang mesa. Siguro siya na si Mr. Salar. Nilapitan niya ito. "Excuse me? Mr. Salar?" "Yes?" "Im Engineer Pastrana from Yvcaz Empire." Inilahad niya ang kamay niya rito, agad namang tumayo ang lalaki at tinanggap iyon. Umupo na sila at inumpisahan na

Nayakap niya ang sarili dahil sa takot para sa kanyang sarili. PAGKALIPAS ng ilang sandali ay pumasok sa kuwartong kinaroroonan ni Carlo ang isang lalaking nasa early fifties. Mukhang militar ito, naka-Barong. May dala itong malaking bag na pambabae. Hindi siya tuminag sa kanyang kinauupuan. "Kumusta , Dela Cruz?" wika nito habang palapit ito sa kanya.