Don't Be Sorry Novels & Stories

The song made me go back to the time where Brent's charms captivated my being. His voice carried out the words he wanted to say to me. His emotions were clawing at me straight in my heart. Sorry na talaga kung ako'y medyo tanga Hindi ako nag-iisip na-uuna ang galit Sorry na talaga sa aking nagawa Tanggap ko na mali ako wag sanang magtampo Sorry na... Sorry na wag kang madadala Hindi ko na napigilan ang pagtulo ng luha ko. If only his apology could cover the damage he have brought me..

Kumaway-kaway pa ang kaniyang mga kamay sa hangin, hindi sigurado kung hahawakan ba ako, pupunasan ang aking mga luha, o hahayaan lang ako. "Hey... don't cry." natatarantang pakiusap niya, ang kaniyang boses ay medyo tumaas dahil sa taranta. "Shit, anong gagawin ko? Wag ka nang umiyak, baka isipin ng mga tao rito pinaiyak kita. I'm sorry, okay? I'm sorry. Take all the space that you need.”

"Ewan ko nak, but I can't promise you anything. I'm really sorry pero sana maintindihan mo naman ako." Hindi na nagreply si Bea sa chat ko. Alam ko masama ang loob niya sa akin. Pero ayoko rin namang magpaka-plastik. Maybe we could have celebration some other time kahit kami lang dalawa. But tomorrow? Hindi ko talaga feel ang dumalo. At sana naman maintindihan niya ako. Ngayon lang naman ako tumanggi sa kanya eh.

At doon ako tuluyang bumigay. Napayakap na lamang ako kay Leon. Mahigpit. Sobrang higpit. Parang ayaw ko na siyang pakawalan. Umiyak ako sa dibdib niya. Hindi ko na pinigilan ang sarili ko. “I'm sorry.” “Huwag kang magsorry.” “I'm sorry, Leon.” “Wala kang kailangang pagsorryhan.” “I'm so afraid.” “I know.” “Pakiramdam ko hindi ako karapat-dapat.”

Never in my wildest dream that I would be shy like shit. Natahimik kami ng ilang sandali pero binasag niya rin kalaunan "I'm sorry also," seryoso n'yang sabi "Sorry for?" "Sorry for being petty. Na nagtatampo ako sa'yo dahil lang doon," paliwanag niya

Darling, please. “I'm sorry, I wasn't there. I know it hurts so bad. I'm sorry. Please come back. Please don't leave me…”

Pwede bang lumayo siya! "Sorry Sir" sorry for touching my girl!? Dámn basta4d that wasn't enough

I force a smile nang mag-angat siya sa akin ng tingin. Pagod na akong umiyak at pakiramdam ko kahit umiyak ako ay wala na rin akong iluluha dahil ubos na ubos na 'yon. "Sorry..." he said quietly. "I know you’ll never forgive me for walking away from us, and that’s okay. I’ll have to live with that." Sorry? Just that? Hindi ko alam kung paano ako magre-react. Ngunit hindi ko naiwasang tumawa ng mapakla.

Pinipili kong kung sino ang kinakaibigan ko, kung sino ang pwede kong pagkatiwalaan pero hindi ko naman alam na pati yun mali din pala. "I'm sorry, I know I made mistakes but I'm trying my best to be better now. Kung gusto mo maghanap ako ng madaming kaibigan. I can be friendly too. I'm sorry, I'm really sorry please don't be mad at me." "Hindi lahat madadaan sa sorry. Maghahanap ka ang kaibigan tapos aawayin mo na na naman. Ilang beses na kitang pinakiusapan pero walang nangyari. You always put yourself into trouble at pati ako nadadamay. I spent so much money cleaning up your mess."

"I'm sorry kung di kita mabigyan ng anak." Masuyo nitong hinaplos ang likod niya at buhok. "Stop crying. You don't have to say sorry. Marami pa tayong oras at kahit hindi honeymoon pwede tayong magtry ng paulit ulit. Ayos lang kung hindi tayo makabuo agad. Sorry kung nararamdaman mo ang pressure na 'to dahil palagi kong sinasabi na gusto kong magkaanak tayo."