Don't Be Sorry Novels & Stories

Titingnan ko sana ito ngunit nang manuot ang amoy nito sa pang-amoy ko ay pinili ko na lang na magtulog-tulugan. “Kung sana ginawa ko ang lahat para maalala ka hindi sana tayo humantong sa ganito. Kasalanan ko kung bakit hindi na natin kasama ang anak natin. Kung may magagawa lang ako para ibalik ang nakaraan, pipiliin kong maging maayos ang lahat ng hindi ka nasasaktan. I'm sorry for hurting you so bad. Patawad kung kinakailangan mong pagdaang mag-isa ang lahat ng hirap ng wala ako. Kung sana tumalon na ako noon bago pa sumabog ang mga bomba sana hindi na ako mawalan ng memorya at nakauwi pa rin sa'yo. I'm sorry for not trying hard. I'm sorry honey!”

"I'm sorry..." "Every time na uuwi ako, walang magulang na sasalubong sakin. Walang magtatanong kung kamusta ang araw ko, walang magtatanong kung ano yung mga accomplishments ko, kasi wala kayo. Naisip ko nga na baka ampon lang ako." "No, you are not adopted. And I'm sorry, I didn't know what you've been through. I'm sorry for not being a good father. I'm sorry, anak."

Kung magtatanong naman siya kung may masakit ba rito, baka sagutin lang din siya ng 'hindi ito menstruation para sagutin kitang walang may masakit sa akin. Advance siya mag-isip at mas maigi na iyon. "What you lost is not something easy to accept," ito na lang nasabi niya. "Your baby was a precious part of your life, and I struggle to find the right words to apologize. I know that 'sorry' doesn't fully express it."

“Okey. Sorry po.” “Okey na ‘yon basta huwag mo na akong pag-isipan ng masama. Hindi naman dapat talaga ako sasama kay sir kung maaga ka lang kanina nag-message. Ayaw ko sana sumama sa out of town namin kasama ng iba pang asungot kong college friends kaso sabi mo kasi kanina busy ka kaya nakapag-commmit na ako.” “Sige, ingat ka po. Sorry uli.”

Narinig Kong muli itong huminga ng malalim. "don't say sorry lea.Naiinggit nga ako sayo eh.Isang Gabi lang Naman iyon pero may nabuo agad.Hindi katulad ko na matagal ko ng gustong magkaroon pero walang dumating."malungkot niyang pag-amin sa akin.

“Dad…” “Ano na naman iyon anak? Don’t tell me na magso-sorry ka na naman? Stop na please, kinikilabutan na ako sa pagso-sorry mo eh, paulit ulit na lang. Sige ka, hindi ko na tatanggapin iyan the next time na mag sorry ka sa akin.”

If nakalimutan mo na, huwag mo nang alalahanin pa. I'm really sorry, Lily. I know sorry isn't enough para mapatawad mo ako. At kung mawala man ako, please don't forgive me that easy. Don't worry hindi pa din kita pinapatawad sa pagsira mo ng kasal ko, we're even right?

"It's all my fault, alam ko naman talaga sa umpisa palang hindi ko mapipilit ang puso mo na mahalin ako." Tahimik lang ang kapaligiran at ang hangin na lumalabas sa aircon ang tanging maririnig mo lamang. "Sorry, " sabi niya. Sobrang sakit pag naririnig ko ang mga ang salitang sorry niya. Wala naman magagawa ang sorry kung nasaktan mo na ang isang tao. You can say sorry pero 'wag mong aasahan na mawawala ang sakit na pinaranas mo sa kaniya.

At ang salitang hindi ko na pinansin pa. “I’m sorry,”

"I'm sorry. About that beating-thing, I shouldn't blame you for that. I screwed his goddamn sister and I can't blame Daryll for that vengeance. I'm not thinking. I'm too dumb to realized it was my fault, you know." I tapped his arm as a sign of comfort. "I felt so sorry for that, too. Only of you know." He sighed. "I'm so sorry," he repeated. I smiled. "It's okay. Cut that drama, gusto ko na magwalwal." Umatras ako at akmang bababa na sa sinasakyan. Pero muli niya akong pinigilan. "Wait. I'm not done yet. I'm... I'm so sorry for the one, last reason.