Don't Worry Novels & Stories

"Stop worrying." My forehead creased as I stare at him. "I...Uhm..." Lumunok ako para mawala ang parang nakabara sa lalamunan ko. "I'm n-not worrying." Lies. I am worrying right now. He looked at me. "I already took care of it."

"Do you want some tea? Gumawa ako para mabawasan ang stress na nararamdaman ko lately." May pagdadalawang-isip niya itong tinitigan. Hindi kaya oras na pumayag siya sa kagustuhan nito ay hindi na rin ito titigil sa kakatanong hanggang hindi nalalaman ang magiging destinasyon niya? "Don't worry, I won't do anything to ruin your plan. Alam ko namang hindi na kita mapipigilan kahit magpumilit akong manatili ka sa mansyon."

Paano niya hindi nakakayanang sabihin sa amin iyon? "I don't want you to worry about me." Sabi niya sa amin. "But don't worry, I can handle those things. Nagpapa-investigate na ako." Sabi ni Dad sa amin pero hindi pa rin nawawala ang nararamdaman ni Mommy.

Hindi naman mangyayari 'yon, habambuhay na akong nasa buhay mo. "Really?" hopeful na tanong niya sa akin. "Oo naman! 'Wag mo nga masyadong isipin 'yon, hindi naman ako aalis. Stop worrying because that will never happen." Tumango lang siya pero kita 'yong doubt sa mga mata niya. Hindi ko maiwasan na hindi maawa sa kanya dahil kaya lang naman siya ganyan dahil sa lolo niya na laging kinakampihan 'yong pinsan niyang lalaki.

Lalo na kung may nadamay o naabala ako. "You don't have to worry," is never enough to calm me. Ramdam kong umupo siya sa kabilang dulo ng mesa. "You did nothing crazy." "Tsk. Sabi mo lang 'yan." I huffed. "I'm sure may ginawa ako pero tinatago mo lang kasi ayaw mo 'kong mag-alala." Surprisingly, he giggled. "Well… There was a problem-" "See. You're keeping it from me."

Di ko lang talaga siya maintindihan. “Don’t worry, I won’t like you back.” Potek! Sineryoso naman! Sakalin ko kaya 'to.

wala sa sarili kong sambit. Mukhang natigilan ito sa aking sinabi. Napatingin ako sa kanya at akmang magsasalita pa sana para mabawi ang aking sinabi nang mahina itong natawa. "Of course. Don't worry. I won't put pressure on her," he replied.

Nakatitig lang ito sa kaniya na tila ba may sariling mundo. "Tyron." Napakurap ito at saka bahagyang ngumiti. "Much better." Tumango siya. "Good." "Now I can stop worrying." Napakunot-noo siya. "Worrying about what?" Tyron sighed. "About you tripping while running." Napasinghap siya. Loko-loko tong lalaking to ah! "Ako?" "Uh-hah. Ikaw lang naman ang kasama ko, right?"