Novel & Cerita Don't Worry

Tanggi niya at napangiwi naman ito. “Alright. You're not worried. Sabi mo e. Since 'You.are.not.worried'. Just stay here, then. I'll come back immediately. And don't be stubborn.” Nasapo niya nalang ang noo nang pitikin iyon ng asawa.

Minsan talaga, hindi ko maintindihan ang lalaking ito. Masyado ba siyang matatag, o sadyang sanay na siyang akuin ang lahat ng problema nang mag-isa? Marahan siyang huminga bago muling nagsalita. "Also, don't misunderstand me." Bahagya siyang sumandal sa sofa habang hindi inaalis ang tingin sa akin. "I'm worried. Kung inaakala mong hindi ako naaapektuhan ng resulta, nagkakamali ka."

Kaagad naman ako nitong nginitian. "Dont worry! Masaya ako dahil sa dinami-dami ng tao sa mundo, ako pa talaga ang napili mo na bahagian ng iyung problema. Dont worry, maayos din ang lahat ng ito. Masyadong sariwa pa kasi ang mga nangyari pero pasasan ba at pakikinggan ka din ng pamilya mo. Huwag ka lang panghinaan ng loob." sagot pa nito sa akin. Pilit naman akong ngumiti.

"Anong don't make it a big deal? hindi ka naman ganiyan dati. Hindi ka ganyan! Alam mo noong isang araw pa kita napapansin, eh. Huwag mong sabihin na may kinahuhumalingan ka na naman!" "Ano bang sinasabi mo diyan? bakit naman napunta sa ganiyan? Look, hindi ba pwedeng mapagod? Hindi ba pwedeng may problema lang sa office? Zahara naman, tao lang ako at napapagod din." "Talaga lang, huh? don't worry, if you did it again, hindi mo na kami makikita ng anak mo!"

"Don't worry. I'll take care of it, Rizza. We'll just continue to pray that he will soon wake up," Ninong, gumising ka na! Hindi ko kakayanin 'to! Enjoy reading po! 🩵🌹🫶🏻

“That’s not going to happen, baby. Trust me, it really won’t. So please, don’t worry.” Muli niya itong dinala sa dibdib at niyakap ng mahigpit.

Laging may sama ng loob na nakaharang sa pagitan nila. Parang bawat pagkikita nila ay may invisible wall na hindi nila parehong alam kung paano gigibain. Pero ngayon. simpleng mga salitang iyon... “Don’t worry about it. I will take care of this.” Parang biglang bumalik ang isang bagay na matagal niyang hinahanap.

" Masuyo siya nitong hinalikan sa kanyang noo. "Don't Worry baby okay? "Halika ihahatid na kita sa kwarto mo para makapagbihis ka na."

He ask. Tiningnan sya at tipid na ngumiti ayokong dagdagan ang iniisip nya ngayon, alam kung babad sya sa trabaho nya kaya di ko na dagdagan pa. “Yes, don't worry.”Ngiting wika ko. “Are you sure?.”Paniguro nya. “Yess, don't think too much about me I'm fine.”Saad ko at hinawakan rin ang kamay nya.

Pero tangina… Hindi ibig sabihin nun na hindi ako kinakain ng worry lalo at lumalabas na ngayon ng basement ang sinasakyan nila. Calm down, Chanton. Walang mangyayaring masama.