Novel & Cerita Dragón

มันตวัดหางด้วยความรุนแรง พื้นดินสะเทือนจนผู้เล่นหลายคนเสียหลัก ดราโกนาธแผดเสียงคำรามอีกครั้ง ร่างของมันเริ่มแผ่พลังร้อนแรงจนบรรยากาศรอบตัวเหมือนถูกแผดเผา ความร้อนนั้นกดดันจนเหมือนหายใจไม่ออก ดราโกนาธไม่ใช่แค่มังกรยักษ์ แต่มันคือฝันร้ายของผู้ที่กล้าท้าทาย เปลวเพลิงที่ ไม่มีวันดับลงและดวงตาที่บ่งบอกถึงการล่าศัตรูอย่างไร้ความปรานี ทำให้ทุกการเคลื่อนไหวของมันเป็นดั่งเสียงเตือนของจุดจบที่ไม่มีทางหนีพ้น

มันไม่ฟังเธออยู่แล้ว ลากเธอเข้าไปที่ปากโพรง แล้วมันก็ใช้มือแหวกเถาวัลย์ที่คลุมจนแน่นออก “มีถ้ำจริงๆ” “อย่าเข้าไปเลย ข้างในมีอะไรรึเปล่าก็ไม่รู้” “แต่ที่รู้คือ ข้างนอกมีทั้งเสือ ช้าง หมู...งู” เธออ้าปากจะกรี๊ด มันปิดปากเธอด้วยฝ่ามือใหญ่ทันที

เธอเอ่ยเสียงเบา “มันหมายความว่ายังไง” มังกรถอนหายใจช้า ๆ ราวกับชั่งใจ ก่อนจะยอมพูด “มันคือคำสาบาน สาบานว่าจะไม่อ่อนแอ สาบานว่าจะไม่ลืมว่าเรามาจากที่แบบไหน”

ส่านเตี้ยนมีสีหน้างงงวย แต่เมื่อได้รับคำตอบเป็นดวงตาคมกริบจึงได้แต่ก้มหน้าถอยห่างไปสองสามก้าวก่อนกลายร่างเป็นวิหคสวรรค์ทำให้ไม่มีผู้ใดมองเห็น สิ่งที่ฮวงหลงกังวลมิใช่เพียงแค่ซิ่นฮวา ทว่าเขารู้สึกว่าภัยพิบัติครั้งนี้ไม่ได้เกิดขึ้นตามธรรมชาติ แน่นอนว่ามนุษย์ทั่ วไปไม่อาจกำหนดเรื่องฤดูกาล ฝนหรือแล้งไม่ใช่สิ่งที่พวกเขาจะควบคุมได้ แต่การที่แคว้นหานที่เคยอุดมสมบูรณ์แต่เวลาเพียงสามปีกลายเป็นพื้นดินแตกระแหงแห้งแล้งจนน่าใจหายเช่นนี้ อาจไม่ใช่เพราะสวรรค์บัญชา แต่กลิ่นอายปีศาจแสนเบาบางนี่...เขาไม่มั่นใจนัก

เลโอตะคอกลั่น ดวงตาคมแดงก่ำวาวโรจน์ด้วยความโกรธ ปลายเท้ายกขึ้นเตะเข้าที่ลำตัวของศิลาอย่างหมดความอดทน “โอ๊ย!! ทำเหี้ย..อะไรวะ!” ศิลาร้องโอดโอยลั่น ร่างทั้งร่างขดงอเป็นกุ้ง มือกุมลำตัวแน่น ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บเหงื่อผุดซึมรอบกรอบหน้า ดวงตาที่เงย ขึ้นมองลูกพี่ลูกน้องไม่เหลือความกร่างเมื่อครู่ มีเพียงความตื่นกลัวปนลนลาน

กลางหุบเขาเป็น ลานประลองวงกลมขนาดใหญ่ พื้นหินสีขาวอมเทา แกะสลักเป็นลวดลาย มังกรพยัคฆ์คู่ สัญลักษณ์แห่งความแข็งแกร่งและความสมดุล น้ำใสจากลำธารเล็ก ๆ ไหลผ่านลานด้านข้าง สะท้อนแสงแดดเป็นประกายระยับราวกับดวงดาว

ฆาตกรสอนสวาท ปฐมบท สี่มังกร “อืม...อ่า....” ริมฝีปากสีชมพูสวยของเธอกำลังโดนหัวลำร้อนแดงเถือกบดบี้อย่างหนัก ลำร้อนอ้วนยาวขนาดเจ็ดนิ้วสักลายมังกรรอบลำดูอหังกาห์ เอ็นเขียวผุดโปนเป็นเส้นแทรกซ้อนอยู่ตามผิวเนื้อสีน้ำผึ้งไหม้ เปลือกห่อหุ้มท่อนเหล็กดุดันอันผยองของชายหนุ่ม วัยสามสิบห้าสัญชาติจีนแผ่นดินใหญ่ เจ้าของเรือนกายกำยำล่ำสันที่สักลายมังกรเต็มแผ่นหลังและแผงอกกว้างบึกบึน

ดราก้อน : ถึงแล้วโทรมาแล้วกัน 🧝🏻‍♀️_______🐉

มังกรใหญ่ ฉันลูบไล้สัมผัสมันเพียงชั่วครู่ ก่อนที่มันจะแข็งชูชันผงาดเด้งสู้มือฉัน "อ่าส์ แม่มังกรสินะ..." เขาครางเบา ๆ แต่ทำฉันร้อนระอุไปทั้งตัว

พรางพิษ EP 1 แสนชัง ___________ กลุ่มควันสีเทาปนดำ พวยพุ่งออกจากปากปล่องเมรุภายในวัดดังแห่งหนึ่งใจกลางเมืองกรุงฯ สมัตถ์ โสภณวิชญ์ มองตามกลุ่มควันแล้วถอนหายใจพรืดใหญ่ ดวงตาแดงก่ำนั้นแทนคำบอกเล่าถึงความเศร้าที่อยู่ภายใน หกเดือนที่แล้วเขาเสียมารดาไปอย่างไม่มีวันหวนก