Dull Pain In Tagalog Mga Nobela at Kwento

Nakakatawa ngunit ang sakit lang. I can sense Lennon's heavy gaze at me ngunit hindi ko iyon pinansin dahil occupied ako sa kasalukuyan kong nararamdaman. My heart is pounding because of pain. I'm just hurt like that, ni hindi niya man lang alam. "G-Ganoon ba... gaano na kayo katagal?" tanong ko at sinisikap kong h'wag pumiyok ngunit may bahid ng nginig na sana h'wag niya mapansin.

"Your legs? Bakit? Sumasakit ba?" "No, ummm...gusto ko na kasing ipaalam kina Isaac na nakakalakad na ako. Napapagod na kasi akong magpanggap. Masyadong limitado ang nagagawa ko dahil sa pagpapanggap ko tapos, I'm also so sick using this wheelchair na. Ano ba'ng dapat kong gawin?"

Ganitong sakit pala ang ipinaparamdam ko kay John sa tuwina dahilan para makagawa siya ng isang malaking pagkakamali sa akin. Ayaw ko nito. Ayaw ko ng ganitong pakiramdam dahil masakit at paramg pinipilipit ang puso ko. Sobrang sakit na halos hindi na ako makahinga sa pag-iyak. Please, can someone take this pain away fom me? Ayaw ko nito. Masyadong masakit at hindi ko kaya ang ganitong klaseng sakit. Please. Please, someone take this pain away. It damn hurts. It truly hurts. Napaluhod na lang ako sa sobrang sakit na nararamdaman ko at napahagulgol ng iyak.

I made her cry over and over again. "hushhh baby stop crying please.,it hurts seeing you cry, i won't leave you again hmm? mahal kita baby mahal na mahal kita at masakit para sa akin na makita kang nasasaktan ng ganito ng dahil sa akin" nakikisabay narin ang mga luha ko. I could feel how my heart aches because of its abnormal beating. It was beating too fast and i'm having a hard time because of it.

Halos pawalan na ako ng katinuan nang maramdaman ang tahasan nitong pagpasok. Napapikit ako habang kagat ang mga labi. My legs are shaking, my fingers digging hard to his. I feel so much pain when he trying to push his hard thing on mine.. "Ohh! Fück!" Tumigil ito sandali, and muttered a cursed while shook his head with astonishment..

Wala kasi sa kaniyang bukabularyo ang salitang 'locked the door' para hindi siya maabala. "Ahahaha! S…Sana sinabi mo na noong una…Ahahaha! Sh*t Ax!" Pahawak-hawak pa ako sa aking dibdib dahil sa labis na tuwa. Napasalampak na lang ako sa lupa dahil sa suntok na dumapo sa aking pisngi galing sa kaniya. Kung kanina sa dibdib ako nakahawak, ngayon naman sa balakang. Sobrang sakit ng pagkakadapa ko rito.

sagot naman niya. Puno ng lungkot ang mga mata nitong tumango. "Sabihin ko na lang. Pasensya na, puno ng galit ang Dreadblood." "Maging ako rin, dalawang kambal ko ang napapahamak rito ni hindi ko alam kung nasaan sila," rason din niya, nanunubig ang mga mata. "Plus, sugatan ang kuya ko at walang malay. My family are now in pain."

How cruel can he get? Lumamlam ang mga mata nito na nakatitig sa kanya. "Because I missed you... I miss my wife, doll..." mabining anito at nag-umpisang naglakad papalapit sa kanya. Nakita niya namang bumalatay ang sakit sa mukha nito dahil sa nakita nitong pag-iwas niya. Dumilim ang mukha nito kasabay ng pagkuyom ng mga kamao nito.

“Hindi kaba napapagod sa sama ng ugali mo?” “Ay hindi, bakit naman ako mapapagod? Hindi din naman napapagod mga tao na maging masama sa'kin, so bakit ako mapapagod?” double meaning ang sinabi ko kaya impossible na 'di n'ya maramdaman yun. “Bakit Serenity ako lang ba ang naging masama sa'yo? 'Di ba madami din.” “Ikaw lang talaga Glayza, natatangi ang kasamaan mo.” pang-uuyam ko dito. “So please lang, lumabas kana dito at mahaba pa ang pasensya ko.” tinuro ko pa ang pintuan dito.

Yuzon subalit kaagad siyang nagsalita, "Si Kath po, kamusta?" Sandali siyang nilingon ng matanda, "Maayos naman ang lagay niya. Kailangan lang niya ng pahinga sa ngayon." Pagsisinungaling na lang ng lolo dahil ayaw na niyang ipaalam pa ang tungkol sa tunay na kundisyon ng kanyang apo. Muli itong nakaranas ng trigger sa mga putok ng baril at dugo dahilan para muling makaranas ng depression.