Dull Pain In Tagalog Novels & Stories

I bit my lower lip when I felt the pain that has gotten worse. Malakas akong napadaing nang ilakad ko ang paa ko. Pilit kong binilisan ang lakad, gano’n naman ang paglala ng sakit sa paa ko. Hanggang sa maaninag ko ang ilaw na palapit nang papalapit.

inis na singhal ko "So inpatient." natatawang turan nito "Nang aa—Ahh..." hindi ko maiwasang mapa ngiwi sa sakit ng biglaang pag pasok nito "M-masakit Kuya." hindi ko maiwasang mapaluha sa sobrang sakit "Sa una lang ito masakit Little Dixie." masuyong wika nito habang pinupupug nito ng halik ang buong mukha ko habang minamasahe ng Isang kamay nito ang isang dibdib ko kasabay nang dahang dahang pag labas masok ng kahabaan nito sa loob ko

Parehas kaming nasasarapan. But that good feeling faded and was supplant with an unbearable pain. Damn! Parang ayaw ko ng ituloy. Ang sakit-sakit!

montaire "yung color white na dumaan "teka saan Mr.montaire. sa takot ko ay napalapit ako kay Mr.montaire at napakapit sa suot nito "nevermind. saad nito at nagpatuloy na sa paglalakad "mag dadalawang oras nadin kaming naglalakad sa gubat pero hindi ko parin alam kung saan ba talaga kami pupunta. sumasakit narin ang mga paa ko lalo na at naka heels ako. at malolowbat narin ang cellphone ko kaya panigurado maya maya wala nakung ilaw.

Nagkakarerahan yata ang mga daga sa dibdib ko. For the ninth time, my eyes become blury. My lips trembled with the pain i have at the moment. Humigpit ang kapit ko sa steering wheel habang kagat kagat ng mariin ang nanginginig kong labi. Why does it have to be this painful? What should i do to atleast lessen my pain?

Hindi siya sumagot na lalong nagpatindi ng sakit na nararamdaman ko. Sa dinami dami ng lalaki sa mundo, bakit siya pa? Simula noong pumasok ako dito sa pag-ibig na ito puro na lang sakit ang naramdaman ko. Is he really a human? Kung oo, bakit pakiramdam ko hindi siya nasasaktan tuwing nasasaktan niya ako? "Please, sumagot ka" unti unti ng pumatak ang luha ko. "SUMAGOT KA"

He said and slowly entered his whole inside me. Pain is all I felt, he take my tears away and start kissing me so I can forget the pain that I am feeling right now. "Hush, I...I'm sorry." He said between his kisses. "Ba-bakit kasi ang laki-laki mo?" inis kong tanong sakaniya, I heard his chuckle. "Really? I am really that big?" he said at sinubukan gumalaw kaya napa-aray ako. "I-i'm sorry!" sabi niya.

nahihirapang anas nito na napapahinga ng malalim. Napabitaw ako sa pagkakakagat at napaawang na ikinaungol nitong inabot ang mga labi ko ng isang masuyo at malalim na halik! "I'm tired. I feel dizzy" reklamong ungol kong ikinatawa nitong napakagat ng labi. "I'm sorry baby. Does still hurt?" malambing tanong nitong hinaplos ako sa ulo na may ngiti sa labi at matiim na nakatitig sa aking mga mata..

I stated while shaking my head repeatedly and tears streaming down my cheeks. --- Terms used: -Rine, dine: same with roon and dito -Ike: Ikaw ay -palusong/pauwi: pabayan -paahon: pauwi na ng bahay

my voice broke because of the last sentence. I'm here, begging you to take me in. My eyes watered once again after I opened my eyes. "Tanggapin mo na ako. Mabait ako… Please?— Aww! Uhh!" I grunted because of a searing pain inside my stomach. It was beyond painful at hindi ko ma-pin point kung saan yun eksakto. I waited for the pain to subside pero bawat segundo ay parang mas tumitindi ang sakit niyon na parang may pinupunit na laman sa loob ko.