Dumbstruck 소설 & 이야기

I should be doing it "Let's make them stumble in pain" He stated again. This will be fun. ******************** Hit it dudes -MissteriousGule

kinakabahan na utal ni Kevyn, akmang lalapit ito sa kanya pero umiling siya sabay atras. "I can't believe it, I can't believe you will c-cheated on me." halos pabulong na saad. Iyong babae naman na kasama niya ay mabilis na nagbihis at tumakbo palabas ng kanyang condo, gusto ko man siyang pagsasabunutan at sampalin ay hindi ko magawa dahil sa pamamanhid ng buo kung sistema, hindi ko na alam kung ano ang pwede kung maging reaksyon ngayon I feel so hurt and drain.

Damn it! At sa pagkakataong iyon nagulat si Gretel nang may biglang humablot sa lalaki palayo sa kanya. And in that very thrill moment, her world began to stop when he meet his piercing black eyes bore into her. She can sense the execration of hate upon those eyes. What the f*ck!

At hindi niya napigilan ang manlaki ng mga mata ng maramdaman niya na parang may matigas na bagay na bumubundol sa likod niya. Bahagya niya itong itinulak. At nanlalaki pa din ang mga mata niya na humarap siya dito. "What?" tanong naman nito. Sa halip naman na sagutin ito ay bumaba ang tingin niya kung ano ang matigas na bagay na iyon na bumubundol sa likod niya. And her eyes grew wide again when she saw his bulging crotch.

malakas na sigaw ko kahit na alam kong imposibleng may makarinig sa akin. Nang maramdaman ang paglapit niya mas binilisan ko ang paggalaw. Tears started to run down my cheek. “Sorry,” napapaos niyang sabi. Hindi ko ito pinansin, hanggang sa naramdaman ko ang konting sakit sa braso ko dahilan para mapahinto ako sa pagbubukas ng pinto. My world started to spin around, I am started to get dizzy, naramdaman ko ang panghihina ng katawan ko.

Never! --- DAMON I closed my eyes intently as I took a deep breath. That damn brainless bitch is getting into my nerves. Muli akong huminga ng malalim. Buong akala ko magiging madali lang para sa akin na makasama siya sa iisang bubong, nagkamali ako. I feel like I'm living with a little kid with no sense of humor. Para pa akong nakikipag-usap sa bata na hindi alam ang salitang manners. Lagi na lang siyang may sagot sa lahat. O damn it!

Ang sakit sa dibdib, tangina! Nabuhayan ako ng loob ng biglang may humintong itim na SUV sa tapat ko. A tall man went outside the car. May bitbit itong umbrella. The moment I saw him, I was starstruck. Alam kong kay laki ng agwat niya sa akin ngunit ‘di ko mapigilan na humanga sa taglay niyang kagwapuhan at karisma. The perfect example of a tall, dark and handsome. Hindi ko namalayan na natagalan ang pagkatitig ko sa kanya, ni ‘di napansing nakalapit na ito sa akin at ilang pulgada na lamang ang layo naming dalawa. Bumalik lamang ako sa aking katinuan ng magsalita siya.

Sakto namang bumukas ang elevator at dali-daling pumasok, saka dumiretso sa pinakasulok. Napansin iyon ni Damion. May bahagya itong ngiti habang pinipindot ang button ng ground floor. “Why do you look so nervous?” “Ha? Ako?” mabilis niyang tinanggihan. “Hindi ah. Ayos lang ako.” “Really?” Bahagyang ikiniling ni Damion ang ulo. “You’ve been clasping your hands in front of you this whole time. And you haven't changed your posture once. Kung hindi ka kinakabahan… Then what is it?”

How could he be so careless? Nahulog ni Adelaine ang cellphone sa sahig. Hindi niya magawang makapagsalita ulit at napaiyak na lang. Marami siyang gustong sabihin at itanong sa asawa niya, pero hindi magawang bumukas ng bibig niya. She just sat there for a long time until she fell asleep. When she woke up again, narinig niya ang pag-vibrate ng cellphone niya. Gumapang siya sa sahig at dinampot iyon.

Ramdam ko na naman ang hindi ko maintindihang kuryente na dumadaloy sa kamay naming dalawa. I placed a hand on my chest when I realized my heart is pounding at an unfamiliar rhythm, leaving me puzzled and confused. Napapadalas na ang ganitong nararamdaman ko sa hindi malamang dahilan. “Mavriele.” That snapped me out. I blinked twice and looked at him. “What?”