Novel & Cerita Eat Healthy Quotes

Nilibot ko sa buong kwarto niya ang tingin ko at tama ang hula ni Tita Thea na sitsirya ang hinapunan ng katabi ko. "Junk food na naman ang dinner—" "Oo. Magagalit ka ba?" She cut me off. Muli akong napatanga sa kisame, marahas akong napabuntong hininga. "Hindi." Hindi ang sagot ko kahit ang totoo ay nangungunsume ako. Ilang beses na ba siya napagsabihan tungkol sa hindi niya dapat pagkain ng unhealthy food? Ilang beses na rin ba siya nadadala sa hospital at na-diagnosed ng UTI dahil sa kakakain niya ng junk food?

“Bawal po s'ya sa hilaw na Karne, isda kagaya ng kinilaw,dapat po hugasan ng maayos ang mga prutas na kakainin, basal din po s'ya sa undercooked na itlog. Pwede naman po s'ya kumain ng mga gusto niya basta luto po, at malinis pero mas maigi po yong mga healthy po." “Salamat po Doc, at nalaman ko po 'yan kahapon po kasi gusto n'ya po kumain ng burger at hindi po ako pumayag dahil gusto ko pong makasiguro kaya po itinanong ko po kung ano po ang pwede, at bawal sa kanya." “Pwede naman po Ma'am pero minsan lang po dahil hindi din po healthy kung palagi," sagot sa kanya ng doktor.

And maybe, she would just watch him from a far—silently. FIVE days passed, Verena decided to cook healthy food for her. Ilang araw din siyang nagpagutom at tanging junk foods lang ang kinakain. She likes that even before, but not today. She was craving for something that she couldn’t tell. Something good yet sour.

"Don't push yourself too much. If you're sick, stay home. Better eat breakfast before you leave." "I'm fine. May quiz kasi kami today. Sa cafeteria ng university na po ako kakain." Tumayo si Victoria at lumapit sa anak. Marahan nitong hinaplos ang noo ni Anastacia. "Wala ka namang lagnat." "See? I'm okay," nakangiti niyang sabi kahit medyo namumutla pa rin siya. "At least drink your vitamins before you leave," paalala ng ina.

Pero dahil kung saan-saan na kami dinadala ni Quen ng mga paa namin, kung saan-saan na rin kmi kumakain. Tama lang naman sa akin ang katawan ko, iyon ang madalas kong naririnig kayna Mama kaya hindi ko naman talaga kailangan magbawas ng kain. Pero syempre, kailangan control din ako kasi nga madalas din na unhealthy ang mga kinakain ko. Napaka-bad influence kasi ni Quen. Madalas niyang sinasabi na maikli lang naman daw ang buhay kaya lalo na naming paikliin. Kaloka, parang walang pangarap sa buhay. Bruha talaga!

Na para bang isang maling salita ko lang at malilintikan ako. "Mabuti naman. Well, maayos na rin naman ang vitals mo. Nextime, just eat on time okay? Eat more veges and fruits and magpaaraw ka kasi ang putla putla mo. Hindi ka ba lumalabas?" Ramdam ko ang concern sa boses nito.

Ibinaba na niya ang kutsilyo at sinimulang hiwain ang luya para sa kanyang special Binakol nang muling magsalita si Nate. "I thought you'd just fry some eggs or open a can of tuna," pansin ni Nate, habang pinapaikot ang isang baso ng tubig sa kaniyang kamay. "Sabi ko sa'yo, I can cook. At saka, sabi mo 'energizing' ang gusto mo, 'di ba?" Barbara retorted, her back turned to him. "Seafood is good for the heart. And for... energy." Nate let out a low, vibrating hum as he stood up and walked closer, stopping right behind her. "I love that.. I think I can use that energy to fulfill what was written in the book."

Maayos na naka-pack, at may kasamang maliit na note: "Don’t work too hard. Eat well. – Fin" Napangiti ako habang binabasa iyon. Kahit simpleng bagay lang, damang-dama ko ang malasakit niya. Habang kumakain, iniisip ko kung gaano ako kaswerte na may taong tulad niya na laging iniisip ang kapakanan ko, kahit hindi ko ito hinihingi.

Borromeo. “I always eat lots of vegetables and fruits, Lolo. Mommy told me before that if I eat healthy foods, I will grow faster,” sagot naman ni Melody habang ngumunguya. Narinig kong natawa ang Lolo niya. “You’re right, Melody. You must eat healthy foods for you to grow faster.”

Gusto ko siyang sabunutan at yakapin nang sabay. “May nangyari kasi,” sagot niya, tila nagtatanggol sa sarili. “Ang tanda mo na, hindi ka na bata—” “At ano raw?!” Agad siyang tumingin sa akin, taas-kilay. Pero hindi ako natinag. "Anong ibig mong sabihin doon?" “Sinasabi ko lang,” sagot ko, kalmado pa rin. “Yung mga simpleng bagay gaya ng pagkain sa tamang oras, ‘wag mo na sanang pinapabayaan. Health is wealth. Alam mo ‘yan.”