Eating Mindfully Novels & Stories

“A-ayos lang.” Nang masabi ko ang sagot ko ay mabilis lang ako nag-iwas sa kaniya ng tingin at tinuon na lamang sa pagkain. Binuksan ko na ang food container at magsisimula na sanang kumain nang makita ko sa peripheral vision na tumabi siya sa akin. Ramdam na ramdam ko na ang presensya niya dahil nga katabi ko na siya, siguro ay bilang lang ang distansya namin sa isa’t isa kaya may pag-aalangan ako. Baka may makakita tapos kung ano-ano ang isipin. Overthinker pa naman ako.

“Kailangan muna nating makahanap ng pagkain bago magpahinga. Hindi tayo makakakilos mamaya kung walang laman ang tiyan natin.” Dahan-dahan akong napatango. Tama naman siya. Hindi na siguro gumagana ang utak ko dahil sa gutom kaya ganito. Nawawala na rin ako sa focus at hindi ko na magawang mapagmasdan ang paligid ko. Nakalimutan ko na rin kung nadaanan na ba namin ‘tong lugar na ‘to o hindi pa. Naramdaman ko ring mas bumilis ang paglalakad namin pero hindi na ako umangal. Alam kong hindi lang ako ang nakakaramdam nito kaya wala akong karapatang umangal.

Hindi ko na siya hinintay pang makapagsalita at nauna na ako. "Aciel, what if mali pala ako? I mean, what if hindi pala Lola mo yung hinahanap ko?" Inalis ko ang tingin sakaniya at tinatamad na sumandal. Bumagsak ang balikat ko kasabay ng pagpapakawala ng buntong hininga. "Ang tanga ko no'n..." "We're eating and you're thinking about nonsense things? Mag focus ka muna sa pagkain nang mabusog ka."

Natatakot siya na makilala siya ng mga ito. Calm down self. Relax lang. huwag mo na silang isipin. Sabi ng isang bahagi ng utak niya. nakarating na nga siya sa loob ng fast-food. Tamang-tama dahil walang masyadong pila sa counter at nakuha niya agad ang order niyang pagkain.

“If you need a break, just let me know. Mental health is important, especially these days.” Nakarinig ako ng mahihinang bulong sa paligid, pero hindi ko na pinansin. Ayokong maging sentro ng atensyon. Ayokong mas lalo pang mapansin ang bigat na pilit kong tinatago. Pinikit ko ang mga mata ko saglit, huminga nang malalim, at pilit na nilabanan ang panginginig ng kamay ko.

Habang kumakain, iniisip ko kung gaano ako kaswerte na may taong tulad niya na laging iniisip ang kapakanan ko, kahit hindi ko ito hinihingi. Habang nagsimula akong kumain, ramdam ko pa rin ang init ng pagkain at ang simpleng saya na dulot nito. Ang mga pagkain na pinadala ni Fin ay hindi lang masarap, kundi may kasama pang malasakit na tila nagpapagaan sa akin kahit abala ako sa trabaho. Sa bawat subo ko, naiisip ko kung paano siya nakakapaglaan ng oras para mag-alala tungkol sa akin kahit na siya mismo'y may mga gawain. Pinagmasdan ko ang pagkain, pero hindi ko maiwasang mag-isip. Kailan kaya kami ulit magkikita? Parang hindi ko na kayang maghintay ng matagal para makita siya ulit at magka

Hindi ko na rin ito nasamahan sa lunch. Huminga ako nang malalim habang patuloy sa paghahanda ng pagkain. Sinubukan kong ituon ang isip ko sa ginagawa ko—ang amoy ng sibuyas, ang lamig ng carrots sa kamay ko, ang simpleng routine ng pagluluto. Anything to keep my thoughts from wandering back to what happened earlier.

Binilisan kong pumunta sa kusina at tumingin ng mailuluto. Mamaya ko na siya iisipin ang importante sa ngayon ay ang matapos ko na ang pinapagawa nito. Napabuntong hininga ako at nag concentrate sa pag prepare ng pagkain, kaylangan ko na rin kasing malagyan ng pagkain ang aking tiyan. Napatingin ako sa loob ng ref at nakita kong wala na palang kalaman laman ito.

Hindi ko alam kung anong nangyayari sa akin ngayon, pero isang bagay ang sigurado ako—hindi ko dapat masyadong isipin ‘to. At hindi ko dapat ipakitang may kung anong nagugulo sa isip ko. Kaya ngumiti na lang ako at pilit na ibinalik ang atensyon ko sa pagkain. “Yeah, tama ka. Good choice, attorney.” Pero kahit anong pilit ko, kahit anong subo ko ng pagkain para ibaling ang isip ko sa iba, hindi ko maiwasang mapaisip—

"Ha?" Tumigil ito sa pagkain. Pinunasan nito ang bibig. "Don't think too much. Kumain ka na. Kanina ikaw itong gusto na pakainin ako tapos ngayon ay ikaw itong may iniisip habang kumakain. Mind your food. Finish it fast. Uuwi na tayo pagkatapos nating kumain." Saka ito tumayo. Padabog nitong tinapon ang pamunas sa upuan.