روايات وقصص ضمن Emocional

nag-alala na tanong nito. Tumingin ako kay Emmanuel. Nakatayo siya sa likod ng ama. Walang emosyon ang mukha habang ang kanyang kamay ay nasa loob ng bulsa ng kanyang suot na pajama. Kinuha ko ang kamay ng Senyor at nag mano, pagbigay galang dito. "Maayos na ho ang pakiramdam ko Sir," ani ko kahit ang totoo subrang bigat parin ng pakiramdam ko.

At sa bawat beses na magtatama ‘ang mga mata namin, may kakaibang kuryente akong nararamdaman, Like my heart was protesting after being apart from hers for so long… emotionally. Damn, Zach, focus. ********

Nagbaba siya nang tingin para hindi nito makita ang emosyong nasa mga mata nito na matagal ng nakatago. "Ayoko makita ang walang emosyon mong mukha. Because I know that hidden in your emotionless face are many emotions to name. Gusto kong maging ikaw, the real you." He added. "if you're angry, then show it, if you're sad, show it, if you're happy, show it. All emotions you feel, show it in front of me. There's no need to hide, mea bella uxorem." My beautiful wife. "I am now your husband. You can now lean and depend on me."

Iyon ang isa sa mga sakit niya, she always feel like showing her sincerest emotion to people. Kung galit siya ay galit siya, kung gusto niyang magmura e nagmumura siya, kung naa-appreciate niya ang isang bagay ay sinasabi niya, at kung ayaw naman niya, ay ayaw niya at hindi niya iyon pinangengemihang sinasabi. Hindi naman sa offensive and naging dating ni Tita Astrid sa kanya pero iba kasi ang naging pakiramdam niya sa motibo nito kung bakit ito tumawag.

Anumang sabihin ng lalaki, tumatango siya, obedient, parang maliit na hayop na hindi nakakasakit kahit kanino. Dahil doon, may kung anong kumirot at kumalabit sa dibdib ni Kian, isang emosyon na lumalambot, at isang uri ng pananabik na dumudulas pataas. Naramdaman niyang kung mananatili pa siya, baka hindi niya mapigilan ang sarili.

Nakikipagtitigan ako ngayon sa mata niyang hindi mo makikitaan ng emosyon. "Baby." Punong-puno ng emosyon ngayon ang kanyang mga mata. Ang gagong 'to pabago-bago na naman ng emosyon. Ang pwesto ko ngayon ay nakaharap sa kanila gayundin naman itong si Atlas, kaya nakikita ko ang mukha niya.

Ito ay emotional exhaustion. Pumasok si Levi sa silid at malakas na isinara ang pinto isang tunog na puno ng frustration at confinement. Humiga siya sa kama, hindi nag abala na magpalit. Tinakpan niya ang kanyang mga mata gamit ang siko. Mainit ang kanyang mga mata, isang burning sensation na parang luha na hindi makalabas. Ngunit ang kanyang isip ay puno ng malambing na imahe ni Ayumi sa mall ang lambing, ang dedikasyon, ang paraan ng kanyang pag aalaga kay Hunter.

Hindi kasi ako interesado sa kanila. "No offense ha, ganyan ba talaga ang mga mata mo?" sabi niya na para bang may mali sa mga mata ko. "Kung gaano yan kaganda, ganun din ang pagiging plain — parang walang emosyon," sabi niya, kaya hindi ko maiwasang matawa sa kanya. My eyes are blue, and yes, they don’t show emotion. Whether I smile, look sad, or cry, they never change.

At ngayon, napagtanto niyang siya ay isang taong manhid sa emosyon, mahina sa pagpapahayag ng damdamin, at hindi kailanman natutong ipakita ang kanyang pagmamahal sa paraang maiintindihan ng iba. Ibig sabihin ng pagiging "emotionally thin" ay kulang siya sa karanasan sa pag-ibig. Dahil hindi siya sanay umibig, wala rin siyang sapat na karanasan upang matutong lumago sa isang relasyon. Kapag dumating ang babaeng mahal niya, alam niyang dapat siyang maging mabuti rito. Ngunit kapag dumating ang mga problema—bumabalik siya sa trauma ng pagkamatay ng kanyang ina.

Nagkunwari siyang pupunta sa kabilang banda para itago ang emosyong nararamdaman niya. Hindi niya maintindihan kung bakit napaka-emosyonal niyang tao. Nakakainis din kasi maging soft-hearted. Nakakapagod at nakakasakal. Gusto niyang maging malakas, maging independent sa nararamdaman niya. Pero hindi niya magawang iwaksi na lamang ng ganoon ang tunay na siya. Sabi nga nila, crying is the best comfort you'll ever feel.