Emocional นิยาย & เรื่องราว

Gustuhin ko mang maging masaya at gawing busy ang sarili ko sa ibang bagay bumabalik pa din ang utak ko kay Knight. Every passing day my emotions are getting worst. My feelings became unstable andun ang bigla nalang akong naiyak kahit simpleng bagay. Ultimong ang pagbukas ko ng pintuan ng sasakyan ko ikinasasama ko pa ng loob. I feel so irrational, unreasonable sa lahat ng bagay. I cried for nothing. Para na akong tanga.

"Wow. Pagmamahalan. Mayroon ba tayo non?" Tumatawa- tawa pa ako. Pinandilatan ako nito. Hindi sumasang- ayon sa sinabi ko. Nagbago kaagad ang emosyon sa kaniyang mukha. Ang bilis- bilis naman mag- shift ng mood! Kani- kanina lang ay masayang- masaya ito. Ngayon, biglang lungkot. Diyos ko naman 'to. "At kahit bumili ka niyan hindi naman tayo pwedeng magtabi! Bawal sa mga madre! At saka hindi ako papayag!"

Nang-laki ang mata niya at muli siyang natameme ng makita nyang tumulo ang luha mula sa mata nito. "I'm jealous of how strong you are... Nakakaya mo syang alagaan kahit ang hirap sa damdamin na makita syang ganun." Mahinang tugon ni Emmanuel habang pilit na itigil ang kirot ng dibdib at hapdi ng kanyang mata mula sa pag-iiyak. "The reason why I'm so angry with you is because of your clear indecency. I mean, how could you love him without a single bit of remorse because you already belong to someone else."

Hindi ko alam kung paano ipapaliwanag ang nararamdaman ko ngayon. I was in shock. Galit ako, naiinis. But deep in my heart and amidst those negative emotions is the tiny feeling of... longing? Sa kabila ng matinding galit at disappointment na nararamdaman ko ngayon para kay Damien ay hindi pa rin niyon nagawang itago ang kakatwang kaligayahan sa isiping makakasama ko pa lalo si Damien ng matagal. But I was sad, too. For how he turned up to be. Napabuntung hininga na lang ako.

I can feel a sensation between us. "Heartbreak causes too much losses. Faces great pain energy drain," Habang nguya-nguya niya ang mangga, ay dahan-dahan siyang pumapalapit sa akin. The energy started to fill in the lacuna—expressing a lagom love. "A stoical emotional,"

Kahit halatang nag-aalala siya nang matindi, ang kaniyang boses ay mababa, malambot, at puno ng lambing. Ang mga salitang iyon ay tumama sa kaniyang emosyon. Biglang iniwas ni Samantha ang kaniyang mukha, tumitig sa malayo, kahit hindi naman niya alam kung ano ang kaniyang tinitingnan. Mariin niyang kinagat ang kaniyang ibabang labi.

Walang emosyon—tila isang bangkay na natutong huminga at ngumiti, pero wala nang damdamin sa loob. Tumaas lang ang isang kilay ni Amber, saka marahang ngumiti. Pero hindi iyon ngiting nagpapatawad—iyon ay ngiting nagpaparamdam ng lubos na panlalamig. Na para bang ang sigaw ni West ay wala lang. Wala nang saysay. Tulad ng kasal nilang matagal nang unti-unting nawawala sa kulay. “Zennie was talking to you nicely, why are you so rude?”

"Kung masaya ka, bakit hindi ka nakangiti? You're frowning. That's not happiness." Sa sinabi niya ay parang gusto kong kumuha ng salamin at iharap iyon sa mukha ko. Talaga bang nakasimangot ako? Well, that doesn't define my emotions. I'm really happy, it's true. "Emotions can be complex, and it's okay to feel conflicted." Anang Edzell.

Naging masyado na ba talaga siyang emosyonal sa proyekto na ito? Ngayon nakakaramdam siya ng lungkot at kababaan ng loob. Naghalo ang galit at samo't saring emosyon. Pakiramdam niya ay pinagtaksilan siya ng lahat ng tao sa kumpanya nila.

Agad siyang kinabahan. Alam niya ang amoy na iyon, isa iyong uri ng pabangong may kakayahang pukawin ang emosyon at laman. Nanlamig ang pakiramdam ni Michael. May masama talagang nangyari.