روايات وقصص ضمن Emocional

Napapikit siya—hindi dahil gusto niya, kundi dahil parang hindi na niya kontrolado ang sarili niyang reaksyon. Halos magdikit pa rin ang mga katawan nila, at mas lalo siyang nahihirapang huminga nang maayos dahil sa sobrang lapit nila. Ramdam niya ang init ng katawan ni Emilio—steady, intense, at hindi umaalis. Hindi lang simpleng init, kundi parang may bigat na hindi niya maipaliwanag, something that makes her feel trapped between panic and something she doesn’t understand.

“Okay lang. Hindi mo kailangan magpaliwanag.” Napasinghap si Emma, at tuluyang tumulo ang luha. Tahimik lang, walang hikbi, luha ng pagod at pangungulila. “Pasensya na po,” bulong niya. “Hindi ko po alam kung bakit bigla akong naging emosyonal.” Ngumiti ang ginang, puno ng pag-unawa. “Minsan, hindi mo kailangang malaman ang dahilan,” wika nito. “Sapat na ang maramdaman.”

“May importante lang akong pinuntahan.” “Saan?” Hindi ito sumagot bagkus ay umigting lamang ang panga habang matiim ang titig sa kanya. His Arabian eyes are his best asset, pity that it's always emotionless. Nagkakaroon lang iyon ng emosyon kapag galit sa kanya, nasa kama sila o kaya ay kapag masaya dahil nakita si Brianna. “Kung hindi mo ako sasagutin, matutulog na ako.”

--- Malamig ang boses. --- Kontrolado. --- "Emotions cloud judgment." --- Parang may kumurot sa dibdib ko. --- Emotions cloud judgment? --- Napatawa ako nang mapait. --- Kung alam mo lang. --- Kung alam mo lang kung gaano ka naging emosyonal noong kasama mo ako. --- Kung alam nila kung paano ka ngumiti. Kung paano ka tumawa.

Takot. Lahat ng negatibong emosyon ay sabay-sabay na sumabog. Unti-unting... Namula ang kanyang mga mata. Lumitaw ang mapupulang ugat sa kanyang mga braso. Tumubo ang dalawang matutulis na pangil. Sa loob lamang ng ilang segundo ay nagbago siya. Naging isang halimaw na kahawig ng tao. Marahas niyang niyugyog ang napakabigat na bakal na kulungan.

But this time— may bagong classification. WAR CONVERGENCE MATRIX: ACTIVE I felt it before I saw it. Like something inside my chest responded. The system recognized emotional fluctuation. Not as a weakness. But as variable input. And then— everything recalculated again. Torren moved instantly. He grabbed my arm—not rough. Protective reflex. “They’re using your emotional state,” he said. I frowned. “My emotions?” “Yes.” His voice hardened. “Your reactions change system probability.” I still went. So even my silence… mattered.

Nagsisisi niyang saad. Lumungkot lalo ang kaniyang mga mata. Sobrang bilis magbago ng emosyon sa kaniyang mga mata. Kanina lamang ay masaya iyon at kumikislap pa, ngayon naman ay nanunubig dahil sa pagiging emosyonal. Gusto kong sabihin na ayos lang, na kalimutan na lang namin dahil tapos na, pero hindi ko nagawa.

Shock Confusion Disgust Halo-halong emosyon ang naramdaman ni Alexa pagkita sa babae na may-ari ng boses. Mula sa sopa ay nakakandong ito kay Sebastian habang walang suot na pang-itaas. Nakabandera ang nagmumura sa laki na dede nito. Mapang-akit ang galawan ng mga kamay na sige ang haplos sa buhok at mukha ni Sebastian.

Tumikhim naman siya. “ Wala, nakakatawa ka palang panuorin. Bigla bigla ka nalang nagbabago ngexpression ng mukha. What are you thinking ? You change 3 emotions, from malungkot to nag aalala then you smiled. Parang nag iisip ka ng scenario sa isip mo, care to share? Baka matulungan kita Hahah” Ganun ba ko ka-obvious kapag nag iisip.

MAXI POV: Alam kong wala akong dapat asahan sa loob ng kontrata tungkol sa emosyonal na aspeto pero doon ako higit na nasasaktan. Personal yon para sa akin. Masyadong personal. At kung walang emotional security, wala rin akong kakayahang magpatuloy. Sinasabi ko ito sa sarili ko matapos kong sabihin kanina lang bago umalis sa bahay ni Marco na kakalimutan ko na ito.