Eren Long Hair Novels & Stories

Pero ang tunay na kumuha sa kaniyang pansin ay ang buhok nito. Isang araw pa lang ang nakakalipas nang umuwi itong magulo ang sarili. Gupit-gupit ang buhok at may mantsa pa ang damit nito. At ngayon and kanina lang na tuyo at sirang mga dulo ng buhok nito ay wala na. Pinalitan ito ng mahaba, bagsak, at makintab na hair extensions na abot hanggang baywang. Kulay tsokolate ito na kapansin-pansin ang bango ng mamahaling shampoo at pampakintab na sumasabay sa hangin ng aircon nila.

Umiling si Jaime at sinabi, “Gusto kong pahabain ang buhok ko ng tatlong taon, pero kalahating taon pa lang ngayon.” “Pahabain ang buhok mo ng tatlong taon?” Sinabi ni Helen sa sorpresa, “Hindi dapat pahabain masyado ng mga lalaki ang buhok nila, lalo na at mahirap siguro para sayo na ayusin ang napakahabang buhok sa hirap ng kondisyon ng paglalakbay mo.”

Naglaan siya ng oras ngayon, at naramdaman ang makapal na mga hibla na nagiging malasutla sa ilalim ng kanyang mga daliri. Sa kaguluhang naranasan, nakaramdam siya ng lungkot. Hindi niya masyadong napansin ang tamang pagaalaga ng kanyang buhok, ngunit hindi niya gusto ang kanyang buhok ng ganito kahaba o ganito kakulot. Mayroon siyang ilang natural na alon sa kanyang buhok ngunit ang mga corkscrew curl na ito ay nagresulta mula sa mabahong mga kemikal at mga oras ng pagpapanatili. Sinadya niyang pinili ang ganoong hitsura, kahit alam niya ang ginagawa niya ay walang kabuluhan, pagod na siya dito.

Ipinapangalangin niya na sana ay mas malakas ang amoy ng perfume na gamit niya. Matagal na rin siyang hindi nagpapagupit. Bukod sa mahaba na ang buhok niya—naka-maintain ang haba ng buhok niya hanggang kili-kili—ay kitang-kita na ang natural na kulay ng buhok niya. Nagmistulang pangit na ombre ang itsura niyon. Wala na iyon sa porma, at bago iyon para sa isang katulad niya na nag-aaksaya ng pera sa salon.

"Zamr-" "Baby, please. Just let me relax a little bit," medyo namamaos at nahihirapan niyang anas sa akin. Hindi ko naman siya kinulit pa. Hinayaan ko na lamang siyang daganan at yakapin ako. Habang ako naman ay nanatiling tahimik at nilalaro na lamang ang iilang hibla ng kanyang buhok. "My hair is now longer than my usual hair," anas niya.

mag-tapis sana ang idudugtong ko, pero tinabunan ng ingay ng faucet sa loob. Lumabas siya sandali, nakataas ang kilay, may dala nang maliit na electric trimmer at isang disposable razor. Tinapunan ako ng mabilis na sulyap mula ulo hanggang paa bago tumigil ang titig sa tuwalya na nakapulupot sa balakang ko. “Your… intimate hair has grown long. Might cause irritation if you keep wearing delicate lace.” Literal akong namula mula tainga hanggang sakong. Diyos ko. Wala pa yata sa vocabulary ko na may lalaki—lalo na’t boss ko—na magbo-volunteer para… ‘yun.

Naalala pa pala niya ang aking buhok dati na hanggang baywang. "Hassle ang mahabang buhok. Lalo na noong nagtatrabaho na ako. Kailangan pa ng mahabang oras para ayusin o patuyuin bago lumabas." "Huwag mo ng gupitan iyan. I like your hair kapag mahaba, just like the old times." May ngiti sa kanyang labi habang inaalala ang mga panahong iyon. Panahong minsan akong nagpakatanga sa kanya.

Na para bang sanay na sanay na ang mga ito na napwesto si Altero sa bingit ng kamatayan. Mabagal niyang binuksan ang pinto ng private room. Sinalo agad ng magagandang uri ng mata ni Altero ang kanyang tingin. Hindi niya maalis ang tingin dito kahit halos pangapusan na siya ng hininga. His hair was shaved during surgery. Dalawang buwan na ang nakalilipas kaya humahaba na rin. Almost a buzz cut. Nevertheless, Altero Del Harrio still looked handsome.

At nang mag-alas-sinco naman ay may delivery ng Chinese food. Humaba ng six inches ang buhok ni Erin. At kung inakala niya na hanggang doon na lang ang paghaba ng buhok niya, nagkamali siya. Dahil nang mga sumunod na araw, daig niya ang may hair grower na ginagamit. Uma-umaga ay tili ang almusal niya. Sa day five ay nagising si Erin sa almusal na tapsilog at minatamis na pinarisan pa rin ng kape, with a note saying: There are tears in your eyes. Don’t cry alone.

Tanong ni Ralph kaya napatitig ako sa kanya at hinawi ang buhok niya nakatabing sa noo niya. Napansin ko na medyo humahaba na ang buhok niya at napakaganda at malambot ito, marahil ganito na talaga ang mga bampira sa pagdaan ng mga taon sa kanila lalo lang silang gumagwapo.