Evelyn Stardew Novels & Stories

Pasadya ang may kalakihang entablado sa dulo ng hardin na kitang-kita ng lahat. Sa pinaka unahan sa gawing ibaba ng entablado naroon sina Erica at Lori. Hinihintay nilang ipakilala na ni Miss Concepcion ang manugang nito. "Sa gandang 'yon ni Elena, tiyak na 'yung nababagay lang sa kanya ang kinuha niyang lalaki para sa kanya," ani Lori. "Gwapo nga raw, sabi ni Teresa. Pinoy na pinoy mula ulo hanggang paa," saad ni Erica.

“Ano?! Hindi kita maintindihan.” “’Wag ka nang magmaang-maangan pa.” Umiling-iling naman si Chris. “Bahala ka kung anong gusto mong isipin. Aalis na ‘ko, gusto ko lang talagang magpaalam.” Nasa ganoong tagpo ang dalawa ng bumukas ang pinto at lumabas si Evelyn. “Oh, anong ginagawa niyo rito sa tapat ng pinto?” Saka nagpalipat-lipat ang tingin sa dalawa.

"Namatay sa sunog ang pamilya ni Amara?" Nadismaya si Mathew dahil hindi ganoon ang kuwento ng kilala niyang may-ari ng kuwintas. “Sinabi pa ni Evelyn na wala siyang kamag-anak at walang mapupuntahan, kaya nagtungo siya sa Nueva Ecija, at doon namin sila nakilala. Magsasaka lang kami noon at matagal nang nagnanais na magkaroon ng anak, ngunit hindi biniyayaan. Kaya tinanggap namin sila at pinatira sa aming munting bahay. Ngunit makalipas lang ang isang buwan, biglang naglaho si Evelyn. Nag-iwan lang siya ng sulat na nagsasabing ipinagkakatiwala na niya sa amin ang bata. Siya naman daw ay pupunta sa ibang bansa upang maghanapbuhay.”

Malinis itong tignan at mukha talagang good boy. "Nasaan pala si Evelyn? Bakit hindi mo siya kasama?" tanong ko. Wala naman akong maisip na sasabihin kaya nagtanong nalang ako tungkol kay Evelyn kahit kinasusuklaman ko ang babaeng iyon. "Baka siguro kasama ang mga kaibigan niya at nagmall sila. She's a shopaholic so, yeah." he said. Tumango ako hanggang sa dumating na ang order naming dalawa na dala ng isang Starbucks crew.

Sabi ko at sabik na lumapit kay Evelyn na kinuha ang mangga na nasa panghuling naka hilera na cottage. "Mabuti ka pa ma'am Ivory hindi maarte. Hindi gaya ni ma'am Dainne." Bulong ni Evelyn sa 'kin nong makalapit na kami sa cottage na pupunthan namin na ikinatawa ko. M*aldita ako, nilulugar ko lang talaga.

Na kay Evelyn ang atensyon ng lahat ng kalalakihan nang makarating ito sa entablado. Kakaiba ang facial features nito at mayroong perpektong hugis ng katawan; talagang hindi mo mapipigilan ang sariling ma-akit dito, Pero maroon malalim at madilim na enerhiyang nakabalot sa magandang dilag na ito. Natawa si Darryl nang makita nito si Evelyn na nasa entablado.

Naiinis pa rin si Evelyn sa tuwing nakikita niya si Carina. Pakiramdam niya siya dapat ang nandoon sa posisyon ni Carina. Si Evelyn ang tipo ng taong hindi mapakali kung walang masamang ginagawa. Kaya naman ay nagplano siya sa darating na kaarawan ng inaalagaan niya na hindi iyon magiging successful. Kailangan may dapat siyang gawin. Tinawagan niya ang kanyang kapatid na si Karen. Para pumunta bukas sa bahay ng amo niya. Hindi na siya nagpapaalam na parang siya na ang nagmamay-ari ng bahay.

Napako ang tingin niya sa likod ng mga larawan. Iba’t ibang lugar—library, campus at hallway. Pero sa bawat larawan, may isang pamilyar na tao na pinagmamasdan si Bettina. Minsan nasa malayo, minsan nasa likod lang, minsan anino. Nakilala kaagad ni Elijah ang lalaking iyon… si Evander Hudson. Nakaputing polo si Evander. Nakatingin palagi kay Bettina. Malapit at palaging nandoon.

sagot nito, pilit pa ring tinatanggihan ang alok. “Ako na po, aagawin ko lang naman sa inyo ang sponge kaya wala kang magagawa,” mabilis na ani ni Evelyn, sabay kindat dito upang pagaanin ang usapan. Gusto niyang iparamdam kay Manang na hindi na niya kailangan pang magpumilit kung may handang tumulong.

Bigla ring bumaling ng tingin si Evelyn sa kanya, at ramdam ni Sunny ang bumibilis na tibok ng kanyang puso. “Ano'ng tinitingin-tingin mo d’yan? Sige na, lumabas ka na,” inis na sabi ni Evelyn, ngunit may bahagyang pagbabanta rin. “Sina Zimon, Chen, Xiv, at Zhen ang mga kaibigan ni Rowan. Bumati ka sa kanila.”