Every Last Word Novels & Stories

Hindi ko alam kung dahil ba iniisip niya ang sasabihin niya o dahil hindi niya talaga kayang sagutin ang tanong ko. Hanggang sa ilang segundong lumipas, nagbuntong-hininga siya. “Elle… This is the last one.” Napasinghap ako. “Ano?” Hinawakan niya ang kamay ko, mahigpit. “This is the last time. Isang misyon na lang, at pagkatapos nito… wala na.” Natigilan ako. “Anong ibig mong sabihin?” Bumaba ang tingin niya sa kamay naming magkahawak. “I’m stepping out.”

It was a pocket-sized book na kasing kapal ng mga diksyunaryo. Hall of the Last Chanter By: Shreus Sentinel I stared at the old leather cover of the book and the handwritten signature below the title. This book wasn't a reprint. This is the original manuscript. Ibinigay ito sa akin ng Papa ko noon at sobra ko itong iniingatan. I attempted to read this book several times before pero kahit na kailan ay hindi ko itong nagawang basahin. Minsan gusto ko na lang itong itapon o ibenta sa museo pero hindi ko magawa. I hate my life and every piece of my memories. This book is just a reminder that I can't escape what was written.

Nag buntong hininga ako at hinalikan sya ulit, ngumiti naman sya kaya napangiti rin ako. "Last nalang talaga." Napakunot na yong noo ko. "Last?" Tumango sya kaya naman ginagawa ko ulit 'yon pero last nalang sya ng last parang wala na yatang katapusan, mag iisang oras na syang nagsasabi nang last-last. Di ko na mapigilang hindi mapapikit kase antok na antok na ako. "Alyana yong kiss ko!"

Nang dahil sa isang one night stand lang ay naging panghabang buhay na na pagmamahalan. Love is everywhere Love is powerful " THE END "

Sabi ni Angela. " Angela, iba na ang mundo mo Hindi ka namin kagaya na malaya at Buhay, iba ka na Angela, Bakit hindi mo matanggap na Patay ka na, masyado ng maliit ang mundo mo, Ang mga tulad mo Hindi na pwede pang makibahagi at makisama sa mga tulad namin na mga buhay pa, Patay ka na! Angela, Patay ka na!." Napapalakas at Galit na si Rosalia.

HINDI ako nakatulog that night. Buong gabi, paulit-ulit sa utak ko yung last words ni Drake bago sumara yung elevator doors. Yung boses niya—yung malalim na timbre na parang tumatagos sa balat ko, sa buto ko, hanggang sa core ng existence ko—yung paraan ng pagsasalita niya na parang bawat syllable ay carefully chosen, weighed, meant. Lahat, naka-loop sa isipan ko parang sirang plaka na ayaw tumigil, parang endless playlist na stuck sa repeat button.

ALL RIGHTS RESERVED|I do not allow my work to be used or adapted in any way without my permission. READ AT YOUR OWN RISK. THIS IS YOUR AUTHOR Thick_Vanilla LOVING YOU GUYS! ENJOY READING!

wika naman ni Trixie. Ang huling mga salita ay sabay nilang binanggit kasabay ng pagtunog ng mga kopitang marahang pinatunog ng isa't-isa. "Para… sa bagong pag-asa." ~End

Pinulot ko ito, akmang pupunitin na, pero may boses na tumigil sa akin. ‘Just read the damn thing. What’s the worst that could happen?’ bulong ng utak ko. Napangiwi ako sa narinig. Famous last words, sabi ko sa isip ko. Ang pinakamasama? Masasaktan niya ako. Mas nakakasugat ang mga salita. Mas matindi pa sa kahit anong armas. Hindi ko pa rin malimutan ang masasakit na sinabi sa akin ng mga tinatawag kong magulang. Hanggang ngayon, sariwa pa rin ang mga sugat na iniwan ng mga iyon.

“As far as I know, wala akong masamang ginawa sa’yo para hindi mo ako magustuhan.” Napaangat ang kilay niya sa sinabi nito. “It’s your personality that I don’t like,” she explained. “What about my personality?” balik-tanong naman nito. She sighed. Iniisip niya kung manhid ba ito o sadyang nagmamaang-maangan lang. Napasandal siya sa upuan at matiim na tiningnan si Grey. “If ever you’re given a last chance to be with the person you love, will you grab the chance?”