Everyone Japanese 소설 & 이야기

They are all Japanese people except this one I am having conversations with. He's Erwin Cruz, one of the Filipino - Japanese entreprenuers here in Japan. Hindi maikakailang may itsura si Erwin. Matipuno, maputi at matangoa ang ilong. He's tall also , I think 5'9? He's same with my age pero mas pogi pa din ang katabi ko ngayon. Kahit na. Nakabusangot na. Sabi ni Mike ay kailangan raw niya ang galing nito pagdating sa manufacturing industry since kabisado na niya ang Japanese people, even the place.

Doon siya pumwesto sa mga mommies. “Sige na iha, pumunta ka doon sa kanila. Mag-enjoy ka.” utos ng Mommy Angie nya. “Yes, Mommy.” Mas lalo sana siyang mag-e-enjoy kung andoon si Earth. Ang lalaki na lang ang kulang. Nasa Japan pa kasi ito.

I'm just happy that I'm good and my brothers are good too. Bahala na kung ano mang naghihintay sa amin dito sa Japan. Ang mahalaga malayo kami sa mga masasamang tao. Mga taong hindi man lang inintindi ang damdamin ng ibang tao. Mga taong ubod nga ng yaman, naghihikahos naman sa kabutihan. Mga taong inakalang dahil marami silang pera at sila'y makapangyarihan, nagagawa na nila ang lahat ng bagay na gusto nilang mangyari.

Hindi naman problema 'yon kasi masasarap ang tea sa Japan katulad nalang ng natikman namin sa restaurant nina Yuna. Matapos i-serve ang tea sa lahat ng guest, nagcountdown muna kaming lahat sa last 10 seconds. Nakisabay na rin ako kahit sa totoo lang ay hindi na mapaglagyan itong kabang nararamdaman ko. 10... 9 8 7 6 5 4 3 2 1... "CHEERS! HAPPIEST BIRTHDAY, MR. MUKUWAKI!" masiglang bati ng mga taong nandito.

Tumigil na rin naman siya sa pang-aasar kaya pumili na ako ng pwede naming suotin. Ang napili ko para sa amin ay yung kulay black na sa panloob ay may kulay dilaw na vest, yung skirt naman ay yung typical uniform ng mga Japanese na kulay black rin. Kulay brown naman na tuxedo at white na panloob ang napili ni Nat para sa kanila habang stripes na brown,white and black ang skirt. At kina Fily ay kulay white cardigan na may red bow for the top at sa pangbaba naman ay stripes na red and black.

“May naka-one nighstand ako sa Japan.” Napanganga si Jillian kaya humagikhik ang kaibigan. “He’s Japanese. A hot Japanese man! He’s really good in bed.” Hindi pa rin siya nakapagsalita kaya humalakhak na ang kaibigan. “Ikaw kaya ang nagsabi sa akin na mag-enjoy at huwag lang puro hotel at pasyal ang atupagin ko.” Hindi niya alam kung tatawa ba siya o iiyak.

Natampal ko nalang ang noo ko bago bagsak na nahiga sa kama. Hindi ko itatanggi na wala akong alam pag-dating sa mga lugar! Japan, Korea at China lang ang pamilyar kong bansa na alam ko kung ano ang mayroon. Bumangon ako't naupo sa kama. Sa Japan ay may— "Aribato—" kumunot ang noo ko. Mali yata. Tumikhim naman ako. "Alibato—hindi, arogato? Hindi 'rin parang mali."

"J-Just do anything you want, Klyton---" "It should be babe, not Klyton." What the h*ll. "Anong katarantaduhan---" "You should talk calmy. Japanese people hold their temper like how they hold a glass of wine on their hands," sermon sa'kin nito. Palihim naman akong napairap. "F-Fine." "Put your hands on my arms, okusan." "Okusan?" "It means wife."

Hindi nga sya nagkamali na susulitin talaga ng dalawa ang eat-all-you-can doon sa Japanse restourant na kinainan nila. Ilang oras na sila doon pero kumakain pa din ang dalawa. Nakalimutan na ata ng mga ito na working hours pa nila iyon! Napailing nalang cya. Pero dahil magpapasama naman cya sa mga ito ay okay nalang din sa kanya.

Chapter 84 "Ang ganda nga, anak. Pili ka ng gusto mo," sabi ko habang inaabot ang pera. Habang namimili kami, napuno ng excitement at kasiyahan ang aming paligid. Ang bawat isa sa amin ay naghanap ng mga bagay na magpapaalala sa amin ng aming bakasyon sa Japan. "Mommy, Daddy, tingnan niyo po itong mga Japanese dolls. Ang ganda nila!" sabi ni Amara habang tinitingnan ang mga display.