Excuse Letter Tagalog Dahil May Sakit Novels & Stories

We are all in the same situation. "Okay, thank you.. Ako na ang tatapos pagbalik ko. Yes.. Whatever, just make sure na detailed 'yan, ha? Okay..." agad niya akong tinignan nang matapos ang pakikipag usap. "It was Penelope," aniya. Tumango ako. "Kumusta ka?" tanong niya. "Hindi okay.. magsisinungaling pa ba ako?" I chuckled. "Tb meningitis," aniya kaya nilingon ko siya. "Iyon ang sakit niya, tama?"

Hindi nakaiwas sa akin ang sakit sa mata ni mama, parang dinurog ang puso ko. Nang maibaling ko ang tingin kay Ate Kela. Disappointment. Iyon ang nakikita ko sa kanyang mukha. Umiling iling pa siya kay mama. "Bakit ang dali naman para sa inyo mama? Alam ninyo ba ang ginawa ng lalaki na 'yan sa inyo!" Turo niya kay papa.

Bakit ang sakit ng ulo ko? Dahandahan akong bumangon habang hinihilot ang aking sentido. "Ayos ka lang?" tanong ni Mama kaya tumango ako. "Masakit lang po ang ulo ko,” mahina kong sabi. "Naku. Baka dahil lagi ka na lang puyat kaya masakit ang ulo mo. Mabuti pa huwag ka nang pumasok— "Hindi po puwede. Kaya ko naman pong pumasok. Ililigo ko lang 'to tapos ayos na ako."

Bungad kong sabi haban tinatanaw si Kurt "Tagal mo sumagot. May ginagawa ka ba?" Tanong nya "Ah, nasa banyo kasi ako kanina. Sorry" pagdadahilan ko "Oh ok. I just want to tell you na dadaan ako dyan bukas---" "Bawal!" Agad kong pigil Tumaas ang kilay nya, "Anyare sayo?" "I mean, bawal kasi hindi kami dito mangagaling bukas. Sa hotel na kami mangagaling" excuse ko

Hindi rin ako nag-aabsent depende na lang 'pag dinapuan ng sakit. "Ayusin mo naman ang pagmamaneho mo, makakabangga ka niyan! Masiyado mong sinasakop ang malawak na daan." Huminto ang jeep na sinasakyan ko at narinig kong sumigaw ang driver.

Tumikhim ako at naka isip agad ng idadahilan. "Nasa Pilipinas ako, sa sarili ko pang bansa hindi ba kabastusan naman kung mag i english pa ako kahit na alam ko naman kung paano mag salita ng tagalog?" "Phew! Makabansa ka pala, hindi ako na inform." "Bakit?" "Wala naman, sasabihin ko lang sana sa'yong bukas mag papagawa ako ng tarpaulin na may nakalagay na suportahan ang sariling atin."

I was near the entrance when a figure bumped harshly into me, dahilan kung bakit tumilapon ang hawak kong cellphone. “S-sorry po, Ma’am! Pasensya na, nagmamadali lang,” bahagya pang yumuko ang unipormadong lalaki sa akin. He apologized one last time before running away quickly and disappearing into the dimly lit beach. Napailing ako bago nagmamadaling pinulot ang telepono. The call was still on-going at mabuti na lang ay wala kahit isang gasgas na natamo ang bagong biling iPhone ko. This was a gift from my Mom when I graduate college!

Impit akong napadaing sa sakit kaya naman hinayaan ko na lamang ang aking sarili na mahigang muli. Maya-maya ay bumukas ang pinto ng ward at iniluwa no'n sina Molly at Matthew. Muli akong bumangon ngunit, mukha yatang mas lumala ang sakit na nararamdaman ng aking likod. "Oops...mahiga ka na lang kuya. Bawal ka pang bumangon dahil sariwa pa ang sugat sa likod mo." Ani Molly nang tuluyan ng makalapit saakin.

Tanong nito, tumango naman ako. "Bakit ang tahimik mo hindi ako sanay, is there something wrong?" malambing na tanong nito. Is there something wrong din ba sakanya, minsan ang sungit tas ngayon malambing. "Wala masakit lang ang tiyan ko." Palusot ko. "Do you want me to massage-" "No tyrone mag drive ka nalang, nabusog kasi ako kanina at dumeretsyo ako ng higa kaya siguro sumasakit itong tiyan ko."

Aba'y subukan niya lang at kahit mata niya, hindi ko papalampasin na lagyan ng latay. "Trinity---" Bakit ang tagal naman niyang sabihin? Panay na ang kamot ko dahil kanina pa ako pinapapak ng lamok dito. Napaka unfair lang kasi, bakit ako lang iyong kinakagat nila? Hmmp. Mga bwiset na lamok ito. Magkaka dengue pa 'ata ako dito. "C-can you wait------" "Ay pusanggala!"