Novel & Cerita Excuse Letter Tagalog Dahil May Sakit

“As if makakalusot ’yan sa akin na dahilan.” Kumunot ang noo nito. “So, hindi?” untag nito. “Ano ba ang gagawin kong pagpapaliwanag para maniwala ka? Look, I am very busy, I am tired and I wanted to rest. I know, ito talaga ang mangyayari, kaya hindi ko pinalagpas ang gabing ito kahit pa pagod ako sa maghapong trabaho. You see, I am here to explain to you my side—”

"Pagpapasalamat ko sakanya kaya ngumiti naman sya saakin. "Welcome pero may sakit ka ba?Halata mo ang pag aalala sa mukha nya palan " wala ah nahilo na lang ako bigla." "Ahh kala ko may sakit kaya ka natumba." "Thankyou talaga." "By the way,wala ka nangbabayaran dto sa hospital nabayaran ko na." "No!ako ang mahbabayad masyado na kitang na abala"Tae nakakahiya naman oh!

"Should I prepare your resignation letter?" "H-Huh?" Gulat kong wika. "Sobra ba 'yong leave ko? Pumasok naman ako ngayon!" Hindi ko maiwasang mapasigaw. Ngayon nga lang ako pumasok, tapos ito kaagad ang bungad. Umiling siya. "No, hindi 'yon."

Bakit ang sakit ng ulo ko? Dahandahan akong bumangon habang hinihilot ang aking sentido. "Ayos ka lang?" tanong ni Mama kaya tumango ako. "Masakit lang po ang ulo ko,” mahina kong sabi. "Naku. Baka dahil lagi ka na lang puyat kaya masakit ang ulo mo. Mabuti pa huwag ka nang pumasok— "Hindi po puwede. Kaya ko naman pong pumasok. Ililigo ko lang 'to tapos ayos na ako."

Bungad kong sabi haban tinatanaw si Kurt "Tagal mo sumagot. May ginagawa ka ba?" Tanong nya "Ah, nasa banyo kasi ako kanina. Sorry" pagdadahilan ko "Oh ok. I just want to tell you na dadaan ako dyan bukas---" "Bawal!" Agad kong pigil Tumaas ang kilay nya, "Anyare sayo?" "I mean, bawal kasi hindi kami dito mangagaling bukas. Sa hotel na kami mangagaling" excuse ko

Nawala na talaga nang tuluyan ang nararamdamang sakit sa ulo. "Miss, please, this is a serious situation... do not joke around." In his frustration, he wiped his face. Pagod ang mga matang napatingin ito sa akin. "I am not... Seryoso ako sa'yo. Hindi ako nagbibiro dito." banat ko pa rito. Pero parang pinagsisihan ko iyon dahil tunog nagpapakilig at in-love na in-love ako rito sa lalaking ito, eh, hindi naman. Medyo pa lang.

I was near the entrance when a figure bumped harshly into me, dahilan kung bakit tumilapon ang hawak kong cellphone. “S-sorry po, Ma’am! Pasensya na, nagmamadali lang,” bahagya pang yumuko ang unipormadong lalaki sa akin. He apologized one last time before running away quickly and disappearing into the dimly lit beach. Napailing ako bago nagmamadaling pinulot ang telepono. The call was still on-going at mabuti na lang ay wala kahit isang gasgas na natamo ang bagong biling iPhone ko. This was a gift from my Mom when I graduate college!

tang ina binitawan niya nga ako parang naalog ang walang lamang utak ko sheyte ang sakit napaka gentleman niya sobra ni hindi man lang dinahan dahan ang pag bitaw sakin. "Tang ina mo" "What, Nagrereklamo ka pa eh binitawan na nga kita." "Wow thank you! Thank you very much haa salamat sa pag alog ng utak ko ang gentleman mo sobra sana hinagis mo nalang ako para mas maganda at hindi kana nag effort na hilain ako." bwisit na ito bakit kailangan niya pa akong gawin na mop p*****a walang utak, manhid, ang sakit ng ulo parang hindi ko ata kayang tumayo.

Kataga nito na ramdam na ramdam namin ang lungkot, sakit, pagpaparaya at pagpapalaya. "Alam kong natagpuan mo na ang taong magpapasaya saiyo, taong kaya kang mahalin at ingatan. Taong kayang suklian ang pag-ibig na nais mong ibigay. Pero nais ko lang itanong, PAANO AKO? MATAGAL DIN KASI AKONG NAGTIIS NA MAKITA MO, MARAMDAMAN MO KAHIT ALAM KONG IMPOSIBLE. Paano ako aalis dito sa sakit na iniwan mo kung patuloy ka parin bumabagabag sa pusot isip ko?"