Novel & Cerita Excuse Letter Tagalog Dahil May Sakit

"Bakit mo natanong?" Biglang nagbago ang ekspresiyon niya, kaya nakuha ko na ang aking sagot. Affected pa rin siya sa babaeng huling nanakit sa kanya. "Wala lang. Alam ko naman kasing kahit may nararamdaman ka sa isang tao, hindi panandaliang nawawala ang sakit na natamo mo noong nakaraan," sabi ko. "Like may naiiwan na scar pa rin. Parang gano'n ang nararamdaman mo, 'di ba?"

Why is it too excruciating? "E-elie!" Mas lalo akong napa-iyak ng marinig ko ang boses ni Zykiel pero pinigilan kong huwag na pumatak ang luha ko kahit pa kanina pa pala ako umiiyak. Binaliwala ko ang sakit na nararamdaman ko sa balikat at sa likod ko kasi mas masakit itong nararamdaman ko sa puso ko. Mabilis akong lumakad papunta sa hagdanan at umakyat.

Naghintay ako ng ilang sandali hanggang sa marinig ko na ang boses niya mula sa kabilang linya. "Hala, hinihintay niyo ba ako? Sorry, hindi pala kita nasabihan. Hindi kasi ako makaka-attend mamaya dahil nagkaroon ako ng urgent work ngayong gabi. May sakit kasi 'yung isa sa mga kasamahan ko kaya ako muna ang sinabihan niyang pumalit sa kaniya kahit ngayon lang. Hindi ko rin inexpect 'to. Pasensya na."

Baby, I'm sorry about last night.I know you're not feeling well today! Huwag ka na munang pumasok sa office. Ipinagluto kita ng almusal at ipinagtimpla ng kape bago ako umalis. Inumin mo rin ang gamot na inilagay ko sa mesa. Get well soon my gorgeous attorney! love, Paul Masaya na sana ako sa simpleng mensahe ni Paul. Subalit agad din 'yon napawi ng bigla na naman umepal ang kanyang ina.

Masakit na masabihan ng ganun, masakit na masabihang bobo at salot. Dahil sa sakit na nararamdaman ko. Nagpaalam na akong aalis. "A-Aalis na po ako" ako at tumalikod na. Pumunta ako sa kwarto ko at doon umiyak ng umiyak. ***

“Alam kong galit ka dahil sa nasabi ko. Aaminin ko na sumobra ako pero hindi naman siguro ‘yon ang magiging dahilan para lumayas ka. Kung nasaktan kita sa nasabi ko kanina, I’m sorry pero mas magiging delikado ang buhay mo kung aalis ka ng bahay na wala ka pa’ng maalala.” Hindi talaga ‘ko sanay magpaka-bad boy! Bahagyang napangiti si Sadako sa kanya. Para naman siyang natigilan sa hindi pangkaraniwang ngiti na yon na bibihira niyang makita. “Hindi ka na galit sa’kin? Kaya mo’ko sinundan dahil iniisip mo na lalayas ako?” “That’s why I am apologizing.” Tumawa ito nang malakas. “Hindi naman ako lalayas. Bibili lang ako ng gamot pero apology accepted.”

she sob, i hold her hand gosssh eresh hindi ikaw to. "Ate... gusto ko pang tikman ang pagkain dito kasi masarap tapos ang ganda ng silid ko dito...... ate gusto ko pang ipaghigante si nanay kasi ang sakit............... ang sakit sakit........" i look at her tearing up..

CHAPTER 27: Ignore “Kaya mong maglakad?” tanong ni Jeo kaya naman tumango ako habang hindi siya tinitignan. Sinubukan kong tumayo at hindi humawak sa braso niyang nilapit sa ‘kin. Pero napangiwi na lang ako dahil sobrang sakit ng sugat ko. Ngayong nakatahan na ako ay parang naiiyak na naman ako dahil sa mga buhangin na pumapasok sa tsinelas ko at sa sugat ko.

medyo pa-cute yung boses ko. Sana gumana 'tong pinaplano ko. "B-Bakit?" tanong niya sa akin. "Huwag kang aalis." tugon ko. Tumingin si Caden sa akin atsaka niya ako tinulungang makatayo. "May masakit pa ba sayo?" muli niyang tanong sa akin. "M-meron pa e. Pero huwag kang mag-alala, magiging okay din ako." tugon ko.

I closed my eyes as I uttered prayers for her soul. "Happy Birthday, Ma." mahinang wika ko habang nakatitig sa kanyang headstone. "Sorry po kung nakalimutan kong birthday mo ngayon. At ako na po humihingi ng sorry kung 'di ko kasama si Papa."