Excuse Letter Tagalog Dahil May Sakit Novels & Stories

Impit akong napadaing sa sakit kaya naman hinayaan ko na lamang ang aking sarili na mahigang muli. Maya-maya ay bumukas ang pinto ng ward at iniluwa no'n sina Molly at Matthew. Muli akong bumangon ngunit, mukha yatang mas lumala ang sakit na nararamdaman ng aking likod. "Oops...mahiga ka na lang kuya. Bawal ka pang bumangon dahil sariwa pa ang sugat sa likod mo." Ani Molly nang tuluyan ng makalapit saakin.

"Bakit mo natanong?" Biglang nagbago ang ekspresiyon niya, kaya nakuha ko na ang aking sagot. Affected pa rin siya sa babaeng huling nanakit sa kanya. "Wala lang. Alam ko naman kasing kahit may nararamdaman ka sa isang tao, hindi panandaliang nawawala ang sakit na natamo mo noong nakaraan," sabi ko. "Like may naiiwan na scar pa rin. Parang gano'n ang nararamdaman mo, 'di ba?"

binalingan niya ang nagi isang attendant na nakatayo at magalang na naghihintay sa kanilang request. "Muchas gracias, pero por favor dejanos solos," nakangiti nitong sabi sa attendant. Ibig sabihin ay "Thank you, but please leave us alone." Maya maya ay magalang na umalis na ito. "Ano naman ang ibig sabihin ng sinabi mo?" takang tanong ni Claire kay Brix. She test him kung sasabihin niya ang totoong meaning.

Mariing wika nito na batid kong kunot na kunot na naman ang noo dahil sa sobrang iritasyon. "Dad naman!" Reklamo ko. "Bukas na lang ako papasok. I'm not feeling well today eh! And Kuya Andrew told me na kailangan ko pa raw ng mahabang pahinga." Pagdadahilan ko sa kanya.Sa isip ko ay taimtim akong nagdarasal na sana'y paniwalaan ni dad ang aking mga kaartehan at kasinungalingan sa buhay.

Masakit na masabihan ng ganun, masakit na masabihang bobo at salot. Dahil sa sakit na nararamdaman ko. Nagpaalam na akong aalis. "A-Aalis na po ako" ako at tumalikod na. Pumunta ako sa kwarto ko at doon umiyak ng umiyak. ***

"mahal na mahal kita." "Mahal na mahal din kita, sige na namimiss tuloy kita eh," natatawang wika niya rito. " i miss you more, Baby, Sige na tatapusin ko na muna itong trabaho ko. See you soon, Baby Ru!" "okay, see you soon! May naiwan pa akong misyon, ipinasa ko lang muna kasi kay shane dahil nagkaroon nga ng emergency dito sa bahay." paliwanag niya.

“Alam kong galit ka dahil sa nasabi ko. Aaminin ko na sumobra ako pero hindi naman siguro ‘yon ang magiging dahilan para lumayas ka. Kung nasaktan kita sa nasabi ko kanina, I’m sorry pero mas magiging delikado ang buhay mo kung aalis ka ng bahay na wala ka pa’ng maalala.” Hindi talaga ‘ko sanay magpaka-bad boy! Bahagyang napangiti si Sadako sa kanya. Para naman siyang natigilan sa hindi pangkaraniwang ngiti na yon na bibihira niyang makita. “Hindi ka na galit sa’kin? Kaya mo’ko sinundan dahil iniisip mo na lalayas ako?” “That’s why I am apologizing.” Tumawa ito nang malakas. “Hindi naman ako lalayas. Bibili lang ako ng gamot pero apology accepted.”

I'm the worst! Sinampal ko ang sarili ko kung totoo ba itong nangyayari sa akin. Nang naramdaman ko ang sakit ng sampal ko ay napatulala na lang ako. Totoo nga. Hindi ito isang malaking biro. Napabuntong-hininga na lamang ako at umahon sa bathroom. Agad ko pinulupot ang towel ko sa katawan ko at lumabas sa banyo. Pagkatapos ko magbihis ay agad ko tinignan ang laman ng envelope na ibinigay ni commander Leo at ipinagpatuloy ang pag basa sa mga impormasyon. Sobrang lakas ng tibok ng puso ko dahil pakiramdam ko ay makikita ko na ang mama ko.

I closed my eyes as I uttered prayers for her soul. "Happy Birthday, Ma." mahinang wika ko habang nakatitig sa kanyang headstone. "Sorry po kung nakalimutan kong birthday mo ngayon. At ako na po humihingi ng sorry kung 'di ko kasama si Papa."