Fairy Tale Short Story Novelas e Histórias

“Bakit naman kita lolokohin? Base sa chismis, hindi nga raw ata yan nakapag tapos ng middle school kaya hindi siya marunong magsulat at magbasa.” "Grabe naman..." “Eh di parang siya pala yung main character sa mga fairy tale na isang alipin na nakapangasawa ng prinsipe ng Kidon City?”

Hindi niya alam kung gaanu ba siya katagal nawalan ng malay habang tumatakas sila. Tila fairytale na pag gising niya wala na siya sa kapahamakan at kasama ang isang prinsepe na nagligtas sa kanya sa masamang nilalang.

"Okay. Once upon a time there was a princess who was very beautiful. Her two princely brothers, even the King and Queen, love her very much. But a mischievous young man fell in love with the beautiful Princess" Napabaling ako kay Well dahil sa kwento nito. Hindi pamilyar? Lahat ata ng collection ng mga fairy tale meron ako at nabasa kuna pero wala pa akong nababasang katulad ng story niya o kahit kapareho man lang. "Wow. Its a nice story daddy! Can you please tell us more?"ani Alle. Tumikhim muna si Well bago ipinagpatuloy ang kwento.

“Ito ang magiging family castle natin ngayong araw. Walang ibang pwedeng pumasok kundi tayo.” Nagkasya silang apat sa loob ng tent. Habang si Alexis ay nagbabasa ng kwento mula sa lumang libro ng fairy tales, nakahiga sa tabi ni Ralph si Ayanna na nakangiting nakikinig sa boses ng ina. Si Ayesha naman ay nakasiksik sa gitna nila, nagtataka’t nagtatanong ng mga bagay na hindi niya maintindihan sa kwento. “Mommy, bakit laging may happy ending sa stories? Totoo ba ‘yun?” tanong ni Ayesha, biglang seryoso.

Masayang-masaya at kinang-kinang ang mga mata ng isang binata habang sinasabi iyon. Humalakhak ang kaibigan niya. “Fairy? Akala mo ba’y nasa stone age tayo? Mitos lang ‘yan, kwento bago matulog.” Sumang-ayon ang iba pa niyang mga kasama. “Seryoso ako! Tao po ang tinutukoy kong fairy, hindi yung mythical creature!” Inis na sabi niya. “Tao? Ibig mong sabihin, ang ganda ng mga babae sa Havasupai na parang fairy?”

Parehong natigilan sina Katreese at Ranran. Nang makitang walang sumasagot, bahagyang kumunot ang noo ni Kaisha. "Mali po ba ako? Sa mga fairytale kasi… nagpapakasal ang prince at princess. Tapos nakatira sila sa magandang castle and they lived happily ever after." Hindi napigilan ni Aira ang malakas na pagtawa. "Naku! Kapag narinig iyan ng senior ko, baka umiyak iyon sa banyo!"

Katulad kasi ni Cinderella na may stepsisters at stepmother na nang-aapi rito ay may dalawa naman siyang pinsan at tiyahin na madalas ding mang-api sa kanya. Sampung taong gulang si Cindy nang maulila siya sa mga magulang. At dahil ang kanyang Tito Lando na lamang ang nag-iisang kilala niyang kamag-anak niya sa mundo pagkat isa lamang ito na kapatid ng kanyang ina kaya sa poder siya nito napunta nang maulila siya. Ang kanyang ama naman ay solong anak daw sabi sa kanya ng kanyang ina noong nabubuhay pa ito. Kahit kailan ay hindi naman niya nakilala ang mga kamag-anakan niya sa side ng kanyang ama. Ayon pa rin sa kuwento ng kanyang ina ay hindi raw tanggap ng mga magulang ng kanyang ama ang in

Nag-aral siya ng mga bagong salita habang binabasa ang mga ito. Bago matulog nang gabing iyon, marunong na siyang magbasa ng mgailan salita. Habang hawak ang isang kwento, nagtanong siya sa sarili kung totoo ba ang mga fairy tale tulad ng Snow White at Sleeping Beauty. Bakit pakiramdam niya, ang hunter ay talagang papatay kay Snow White, ang pitong dwarfs ay hindi tutulong nang walang dahilan, at napakalakas ng sumpa ng bruha na hindi ito matatalo ng prinsipe?

Palayo sa kasal na akala niya ay happy ending. Fairy tales were lies. Walang totoong Prince Charming. There never had been. At kung meron man, siguro ay sa iba. Pero hindi sa kanya.

"Mas maraming plot twist ang kwento namin kaysa sa isang fairy tale!" Nagtawanan kaming lahat, at sa sandaling iyon, naramdaman ko ang init ng pagmamahal sa paligid namin. Ang kwento namin ni Jammie ay hindi perpekto, pero ito ang bumuo sa amin—at ito rin ang magpapatibay sa susunod na henerasyon ng aming pamilya.