Novel & Cerita Family And Work Quotes

The caption read: “As the president of a corporation, the most important job isn't managing profits or overseeing operations. In my opinion, a man’s real responsibility is to marry, raise a family, and cherish it. But even that’s not enough. You have to respect the true leader at home—your wife. That is the most important job of all. A man who knows how to manage his family well is better equipped to apply that same wisdom to running a company. If the president of a corporation can't even maintain harmony at home, how can he possibly lead a successful business? That’s why family comes first.”

mahabang payo ni daddy. I hugged him at tinapik niya ang aking balikat. Mag-iingat kayo palagi dad, at bisitahin ninyo palagi ang aking mga anak. “Areglado boss, kami muna ang bahala sa pamilya mo habang nasa trabaho ka,”dad said. Hinalikan ko siya sa noo at nagmano bago umalis. Narinig ko pa ang grupo ng mga kababaihan na nagsasabing “Sana all mabait na gwapo.”

ngiting sabi ko. [Oo ate, alagaan mo rin sarili mo. Matulog ka raw lagi ng maaga para may lakas ka sa trabaho, sige na ate, papaliguan ko pa sila. Ingat ate.] Alagaan ko ang sarili ko... na wala ng oras kung tutuusin. Wala akong ibang inisip dito kundi ang magtrabaho at tipirin ang sampung libong nakukuha ko sa buong isang buwan. Pero siguro kaya ko naman. Ginusto ko 'to, e. Para naman sa pamilya ko ang ginagawa ko, kaya baka applicable 'yong sinasabi nilang basta sa pamilya kakayanin.

Saglit akong nag-isip bago tumango. "Kung hindi ka naman busy dito sa opisina, why not! Maganda nga iyun para makapag bonding tayo buong pamilya." nakangiti kong sagot. Tinitigan ako nito bago tumango-tango. ****************************************************************************** LUTHER POV

sabi ko. "Hmm, patikimin mo na lang kaya ng isang malakas na suntok besh? Kayang-kaya mo naman 'yon eh!" "Naku, kung p'wede nga lang besh eh, ginawa ko na sana kanina. Pero alam mo naman—empleyado lang tayo dito. Maimpluwensiya ang mga pamilya ng mga iyon. Ayaw ko namang mawalan ng trabaho, kasi sa akin lang umaasa ang pamilya ko," seryoso kong sagot.

"Tama na ang puro trabaho." "Gusto kong makita siyang lumaki." "Gusto kong maihatid siya sa school." "Gusto kong naroon ako sa bawat recital, graduation, at birthday niya." Nangilid ang mga luha ko. "Hindi ba maaapektuhan ang kumpanya?" Bahagya siyang ngumiti. "Naipundar ko na ang negosyong gusto ko." "Panahon naman para sa pamilya."

" putol ko sa sasabihin ni Mommy. "Isa pa po, unang araw ko pa lang naman kaya walang dahilan para sumuko kaagad." "Are you sure? Eh, sige, kung hindi naman mahirap, eh di okay lang. anak, palagi mong tandaan, ayos lang naman kahit na hindi ka magtatrabaho eh." nakangiting sagot nito. "Tsaka, nakalimutan mo na ba, kung gusto mo talaga ng work pwede ka naman sa kumpanya ng pamilya eh." dagdag pa nito

Iyon na lang ang nasabi ko. “Ikaw naman kasi, Wesley. You shouldn’t focus too much on your work. Kailangan mo ring maglaan ng oras para sa pamilya mo. Be man enough and do your job. ‘Wag mong hintayin na magka-edad na ang asawa mo at baka mahirapan na siyang manganak.” I balled my fist when I saw Wesley’s smirk grow wider. What the? Nang-iinis ba siya?

“Pero may kondisyon. Sasama ako sa inyo.” Nanlaki ang kanyang mga mata sa gulat, pagkatapos ay sumilay ang malawak na ngiti sa kanyang mga labi. “Talaga? Akala ko ay marami kang trabaho ngayon.” “Work can wait. Nothing is more important than spending time with my family,” wika ko, at sa unang pagkakataon ay malaya kong nabanggit ang salitang iyon—pamilya.

Tumingin ako kay Sofi bumugtong hininga siya. "Work is work, Organization first before family kaya bahala ka kung anong gagawin mo para makuha ang puwesto niya" napangiti naman si Kesha sa sinabi ni Sofi. It's true, set a side ang family problems kapag na mafia ka. Work is work and there is no room for personal problems in our world.