Novel & Cerita Family And Work Quotes

Pagkatapos, magiging young lady na lang ako ng isang mayamang pamilya kapag nasa loob ako ng bahay, at pagkalabas ko naman, itutuon ko lang ang oras ko sa career. Pagkatapos, nagpatuloy si Quinn: [Pero kung ikakasal ako nang maaga, ayos lang naman kahit sa susunod ko na palitan si papa sa trabaho. Ilang taon lang naman ang gugugulin ni papa bago ang retirement niya. Para sa akin naman, pwede akong manatili sa bahay at maging mabuting asawa at ina. Magkakaroon muna tayo ng dalawa o tatlong anak. Maganda rin naman ang kalusugan ni papa at sa tingin ko walang problema kung magtatrabaho siya ng sampung taon pa!]

“Sige, tara na. Tiyak na magugustuhan iyon sobra ng mga bata mamaya.” Ginugol ng mag-anak ang literal na family day kung saan walang anumang problema tungkol sa trabaho ang kanilang isipan. Kumuha sila ng sandamakmak na picture ng kanilang pamilya. Kulang pa nga ang araw na iyon para sa triplets. Hindi pa sapat ang buong maghapon na nakasama nila ang mga magulang. “We will come back here when we have time in the coming weekends. Right now, we have to go home. You know very well that your Daddy and I have to go to work tomorrow.” paliwanag sa kanila ni Alyson.

that his work just made it confusing for us two, but we never really wanted to be away from each other. "Just focus on your work." He took a deep breath and nodded. "If that's what you want, sure." Bahagya ko siyang nginitian. Like he said, hindi lang para sa kanya ang trabaho na ginagawa niya kung hindi para sa magiging pamilya namin. I just don't want any secrets. I don't want to be a burden for him... Actually, not only for him — but for everyone around me. "Tandaan mo na may uuwian ka palagi. I will always be waiting for you. No secrets, just work." I let go of his hand. Nanatili akong tahimik, waiting for him to answer me.

seryosong sabi naman ni kuya. "What? I'm a good man unlike you two. My God! Ang laki ko na para higpitan niyo pa ako, 'no!" reklamong sambit ng bunso namin. Binatukan tuloy siya ni Daddy. Hindi na nakareklamo pa. "Kakain na tayo," awat naman ni Mommy. Hindi namin pinag-uusapan sa hapag-kainan ang tungkol sa trabaho. Kumbaga, family time kaya ang usapan ay tungkol sa mga buhay naming lahat.

Agad akong napalunok laway. "Ahm, ako? Hi-hindi. Hi-hindi naman ako magtratrabaho kong ganun ako kayaman, heheh," putol-putol kong pagpapaliwanag. Kung may connection ako sa mga kuya ko. Gusto kung tulungan si Jeff. "Ano ba ang meron sa Santiago Family? Para maging malungkot na lang bigla si boss?" Pagkukunwari kong hindi ko kilala ang Family ko.

" H-hindi po pwede papa eh, sa weekend pa po ang dating niya. " " No tell him to go home, H'wag siya masyadong workaholic" mariin na utos nito." Hindi ka niya dapat palaging iniiwan, Family is the first priority bago ang trabaho. " naiinis na sabi nito. " Pero.." sa totoo lang ay kapag nagsalita ito ay dapat ay sundin nila ito dahil mahigpit talaga ito pag dating sa mga utos.

para makapag-focus na siya sa trabaho niya. “You’re the best brother talaga Jeff! Iyo ang boto ko sa pagiging Elder mo.” “Get out.” walang emotion na sabi ko dito.” “Ang snub mo talaga.” “We are busy person Shin.” “Wag kang mag-alala sa kompanya ko. Kahit nga ilang babae ang pakasalan ko, aabot pa sa isang libong henerasyon ang kayamanan ko.” “Ikaw na.” “Sige, tawag ka lang sa akin kapag may problema sa pamilya mo. Bye!”

hindi na niya natiis at tinanong na ako. "I have a suggestion for you so you can solve your problems both on your family and work at the same time." Diretso kong sabi sa kanya. "My suggestion will last only until tonight, so you better decide or else..." "Okay po sir, ano po ba yun?" mabilis nitong tanong sa akin na dahilan ng saglit kong pagngiti. "As you have mentioned before, gusto na ng mga parents mo na magresign ka na sa trabaho so you take part sa family business nyo right?"

dagdag niya. “Okay lang ako, apo. Ang mahalaga, masaya ka sa ginagawa mo,” sagot ng kanyang lolo. “Pero pagdating sa tatay mo, kailangan mong malaman na minsan, iba ang naging dynamics ng pamilya at trabaho. Huwag kang matatakot magsalita kung may mga bagay kang nais iparating sa kanya," sabi nito.

Sa bawat araw na lumilipas, lalo kong naiintindihan na ang tunay na tagumpay ay hindi lamang sa trabaho o pera, kundi sa pagmamahal at pagkakaisa ng pamilya. Kahit na may mga kasambahay kami sa mansion, kailanman ay hindi ko itinuring ang sarili kong "Donya." Sa halip, ginawa kong bahagi ng pamilya ang aming mga kasambahay. Hindi ko naramdaman na naiiba sila sa amin, kahit pa magkaiba ang estado ng aming pamumuhay. Para sa akin, ang respeto at malasakit ay hindi nasusukat sa yaman o posisyon sa buhay.