Novel & Cerita Family And Work Quotes

Tumingin ako kay Sofi bumugtong hininga siya. "Work is work, Organization first before family kaya bahala ka kung anong gagawin mo para makuha ang puwesto niya" napangiti naman si Kesha sa sinabi ni Sofi. It's true, set a side ang family problems kapag na mafia ka. Work is work and there is no room for personal problems in our world.

Sasabihin n'on kung may nobyo siya kung sakali. Ang sabi naman niya wala. Busy daw siya sa work at nagpaplano siyang mag-open ng business kaya mawawala-wala siya. Hindi ko na lang gaanong pinapakialaman ang kaibigan ko. Maganda din na nagpupursigi siya para maging successful. Pangarap niyang magpatayo ng bahay, magkaroon ng sariing condo. Kapag nangyari iyon, hindi na kailangang mamasukan ng kaniyang Nanay dito. Pagpapahingain na daw niya. Hindi naman ganoon kabigat ang trabaho ng kaniyang Nanay dito sa amin. Pamilya ang turing namin sa mga tauhan namin, kaya nga madami sila para hindi sila mahirapan ng husto sa trabaho. At maganda din ang pasahod ni Daddy sa kanila. Pero alam ko naman na hi

Kung pagkatapos ng maghapong trabaho ay may pamilya siyang sasalubong sa kaniya pag-uwi ng bahay. "Napakasarap pala ng may sariling pamilya, mga pare. Iyong pagod ko sa maghapon sa trabaho, naiibsan sa tuwing sasalubungin ako ng mag-iina ko sa pintuan." May kalakip na pagmamalaking saad pa nito. "Kaya kayong dalawa, kung ako sa inyo, huwag na kayong mag-aksaya ng panahon. Pare-pareho tayong hindi na mga bumabata," dagdag pa niya.

- inabot nya sakin ang isang platito ng graham " Alam ko naman yun kaso sa panahon ngayon mas kailangan kong kumita ng doble, sayang naman yung araw na kikitain ko" " Harra, mababawi mo naman yun, pero yung oras na makakasama mo yung pamilya mo hindi na maniwala ka sakin wag mong masyadong ilaan ang oras mo sa pagtatrabaho, wag mo kaming gayahin nila Pheby dahil kami wala na kaming pamilya, hay naku kang bata ka"

"Hija, huwag mo masyadong sini-spoiled ang apo ko, nahihimasa." Tinuruan ng matanda si Lucky. "Kailangan mong hayaan siyang tumulong sa mga gawaing bahay. Ang pamilyang ito ay para sa iyo at sa iyong asawa. Kailangan ninyong patakbuhin ito nang magkasama. Mapapagod siya sa trabaho. Nagtatrabaho ka rin para kumita ng pera. Hindi ka ba napapagod?" "Huwag mong hayaang siya ang amo sa bahay. Dapat mong utusan siyang gumawa ng isang bagay para makapagpahinga ka rin sa gawaing bahay."

“Siya nga pala, nasa akin pa yung family album natin. Itinago ko yun, kung gusto mong kunin ipapadala ko sayo. Huwag kang magpapakapagod ha? Kapag may hindi ka naiintindihan sa kompanya just ask me. Huwag ka ring magpapagutom, tanda mo pa ba yung palagi kong sinasabi sayo anak noong bata ka pa? Health is wealth, anak.”

“Hindi ko naman siya papakasalan. Kailangan ko lang siya ngayon, lalo na’t hanggang sa katapusan na lang ang trabaho ko.” Halos hindi na ako makahinga. “Don’t worry, Mommy. Kapag nakuha ko na ang gusto ko, iiwan ko rin siya. Ang firm lang naman ang habol ko sa kaniya.” “Good,” sagot ni Tita Catherine. “’Yan ang tama mong gawin. Huwag mong hayaang mahulog ka sa bitag ng babaeng ’yon. Ang pamilya natin ang mas importante.”

Kung pwede lang sabihin paniguradong sasabihin nya na ito. Nanantsya ang tingin sa kanya ni Axcel na parang tinitimbang ang kanyang sinabi. Hindi siguro nakumbimsi ang lalaki kaya muli syang nag salita. "You're always busy on your company. Gusto ko kapag bubuo na nang pamilya lahat nang attention napupunta sa mga Bata at nabibigay natin yon. We can provide for their needs, siguro fetus palang or sperm palang sila na nakikipag unahan kung sino dadalhin ko ay may house and lot na sila at may sarili nang company. But how about the attention? I don't want them to grow up with a lack of attention from us. Syaka I also want to focus on the company. I'm pretty sure you'll gonna be busy too since na

"Hindi ko basta pwedeng bitiwan ang trabaho ko." Isang buntong hininga ang narinig kong pinawakalan nito. Muling tumigilid ng higa para mapagmasdan ng maigi ang reaskyon ko. "I own a company. You can work there anytime you want. If you were worry about your family. Handa akong suportahan sila, pati ang pag-aaral ni Andrew." Napalabi ako at bumaling ng tingin sa ibang direksyon. Alam kong alam niya kung para kanino ang ginagawa ko. I work hard for my family, wala akong hindi gagawin para sa kanila.

"Bakit? Hindi mo ba nakakasama ang pamilya mo sa pagkain?" "They are always busy." "Then, mas mabuting ikaw na ang mag-adjust o maghanap ng time para makasalo sila. Hindi 'yong overtime ka nang overtime sa trabaho." "I'll think about it." "Bakit pag-iisipan mo pa? Tandaan mo na ilang taon mo lang makakasama ang mga magulang mo kaya sulitin mo na ang bawat oras o araw. At hindi mo rin masasabi kung gaano kahaba o kaiksi ang ilalagi mo rito sa mundo."