Family And Work Quotes Novels & Stories

" Mas pinagtuunan niya noon ng pansin ang kumpanya kaysa saamin na pamilya niya. Mas madalas siyang nasa opisina kaysa sa bahay. Noong namatay nga si Sarah, trabaho pa rin sa kumpanya ang nasa isip ni Papa at ganoon pa rin siya noong mamatay rin si Mama. " " Pero siguradong malungkot rin ang Papa mo sa nangyari sa kanila. Wala lang siguro siyang pagkakataon na maglabas ng emosyon dahil malaki ang tungkulin na ginagampanan niya sa kumpanya. " Mahinanong saad ni Estrella nang maupo sa silyang katabi ng asawa. " Kahit gaano katigas ang puso ng isang tao, lalambot at lalambot pa rin 'yon kapag pamilya ang pinag-usapan. Sabihin na nating abala siya sa trabaho pero sigurado naman sumagi sa isip ng

Umaasa ata ang matanda. “Kailan mo ba balak magkaroon ng pamilya? Ang mag-settle? Tumatanda kana apo, Hindi kana pabata. ‘Wag mong ibuhos ang oras mo sa trabaho. Lagi kong sinasabi sa‘yo isipin mo rin ang sarili mo.” Muling sambit ng Don. Nagpatuloy na ako sa pagkain saka tahimik na lang na nakinig. Usapan maglolo ‘yun kaya hindi dapat ako, makisingit.

“Minsan, nag-aaway kami sa trabaho, pero unti-unti, napagtanto naming mas marami pala kaming common interests.” “Tama, parang ang saya-saya lang,” dagdag ni Drew, ang kanyang mga mata ay nagliliwanag. “Alam mo, ang mga arguments namin ay nagiging stepping stone para sa mas magandang samahan.” “Paano mo naman nagawang ihiwalay ang trabaho at personal na buhay?” tanong ng kanyang ama, puno ng interes.

Kahit na maraming abala sa trabaho at mga pressure mula sa pamilya, natutunan nilang maglaan ng oras para sa isa’t isa. Isang hapon, nagkasama sila sa isang coffee shop, at doon nag-usap sila tungkol sa mga future goals nila. "Ash," sabi ni Maya habang tinitingnan ang kape, "what do you think about taking a break from work? Para makapagfocus tayo sa personal life natin?"

"Iyan ang aking pamilya, Dave. Sila ang nagbibigay sa akin ng inspirasyon at lakas para sa aking negosyo." Matapos ang maiksing ngiti, nagsimulang magbahagi ng mga kuwento si Ella tungkol sa kanyang pamilya at ang kanilang mahalagang papel sa kanyang buhay at negosyo. Naispatan ni Dave ang ningning sa mga mata ni Ella habang siya'y nagkukuwento. "Napakasuwerte mo at napakabuti ng iyong pamilya, Ella. Tunay nga ang kasabihang 'ang pamilya ay ang tunay na kayamanan.'"

Sagpot ko dito saka tumabi sa tabi niya para kumain na. "Matagal na kita pinatitigil sa trabho , sabi ko naman sayo ako na bahala sa inyong mag ina di ba?" "Matagal ko na rinng sinabi sayo na ako bahala sa mga anak ko , ayaw kong umasa sayo" "Alam mo naman na okay lang sa akin na manatili ka dito Sam, okay lang sa akin na ako tumayong padre de pamilya sa kanila"

Ang pinakamahalaga sa lahat ay ang pagkakaroon ng pamilya na nagmamahalan at nag-uunawaan. Habang nagbabaybay kami pauwi, naisip ko na ang araw na iyon ay isang magandang pagkakataon para magkasama kami bilang pamilya. Tinutulungan ko sila maintindihan ang mga bagay na ako ay abala, at para makita nila kung gaano kahalaga ang bawat isa sa kumpanya. Hindi ko alam kung ano ang hinaharap, pero alam ko na sa lahat ng ginagawa ko, ang pamilya ko pa rin ang pinakamahalaga. "Salamat, mahal," sabi ko kay Ruby habang nagmamaneho. "Salamat at pinayagan mong makita niyo kung paano ko pinapahalagahan ang trabaho ko."

"Yes, you are. But if I won't stop you right now, you'll going to keep asking and asking at sa huli tungkol pa rin sa trabaho ang bagsak ninyong mag-ama. I know you Bernardo!" "Okey, okey, enough of work. I promise." "One piece of advice Ade, please huwag mong gayahin itong ama mo sa pagiging workaholic. Make sure to spend more time with Jade and Zach. Money isn't everything! Family is." "I know tita Amanda," Adrian said in baritone. "And I assure you, I am treasuring my family more than any riches in this world and I value them more than anything!" "That's good to hear Ade,"

"Maganda at masarap sa pakiramdam nang may taos-pusong nag-aalaga sa'yo nang walang kahit anomang hinihinging kapalit." Nagpang-abot ang mga mata namin. Natigilan ako sa ginagawa at tinitigan siya nang mariin. Ang bawat salitang binibitawan niya'y parang may malalim na kahulugan. "I really admire how your family works together para lang makabuo ng isang masayang pamilya. Sana tayo rin sa hinaharap, simple lang pero masaya. Hindi ba?"

"I mean, this… everything. Yung balance ng work at family life. Sa tingin mo, kakayanin natin ito in the long run?" Sebastian thought for a moment, then smiled softly. "I think so. It won’t always be easy, pero kakayanin natin. We just have to keep making time for each other. Communication, support, and a lot of patience." Evelyn nodded. "That makes sense. I just… I guess I’m afraid sometimes. Na baka bumalik tayo sa dati—na masyado tayong mag-focus sa trabaho at makalimutan yung mga moments na ganito."