Family Tree In Tagalog Novels & Stories

Saad ni Bryan Ikaw Pala Ang makakadate Ng anak ko Saad ni papa. Opo Tito Saad ni Bryan. Let's go saad Naman niya sa akin. Okey Saad ko Naman sa kanila. Ingatan mo Ang anak ko ha... Bryan Saad ni papa. Opo Tito... Huwag kayong mag-alala akong Bahala Kay Aloha Saad Naman niya sa papa ko. Sige Po... Tito pagpapaalam nito sa papa ko. Sige... Saad Naman ni papa

pagsang-ayon niya kaya’t muli akong napangiti. We’re a family now. Hindi man official pero alam namin sa sarili namin na pamilya na kami ngayon at masaya kaming lahat. Iyon naman kasi ang mahalaga, hindi ba? Ang masaya kami kapag kasama ang isa’t-isa. “Mama.” “Daddy.”

Pangatlong beses ko pa lang itong nakakapunta rito, ngunit hanggang ngayon ay namamangha pa rin ako sa tuwing nasisilayan ko ang napakagandang mansyon ng pamilya Fraser. Kung tutuusin, ang pamilya ko ay hindi naman mayaman hindi rin mahirap. Ang mommy ko ay may business siya ng mga gold jewelries habang ang daddy ko naman ay may-ari ng isang talyer, ‘yon lang ay hindi mansyon ang bahay namin kaya ay halos wala pa sa kalahati ng laki at karangyaan ng bahay na ito. Si Marky ay saksakan talaga ng yaman, isang tunay na bilyonaryo na galing sa lumang pera. Kaya nga noong manligaw siya sa akin noong nag-aaral pa lang ako, hindi na ako nagdalawang-isip na sagutin siya agad. Sino ba naman ang tatang

Para akong hinihigop ng bangungot. “You’re adopted, Jes. My father, Agustin Ford… and my stepmother, Elena… sila ang totoong magulang mo.” Parang bomba ang mga salitang iyon. Nabingi ako. Tumayo ako, naglakad-lakad, pilit hinahabol ang aking hininga. “So… you mean… si Daddy? si Mommy? si Ate Andrea? Hindi ko sila tunay na pamilya?” nanginginig ang boses ko, halos maputol-putol.

' Kinuha ko ang litrato ni Mama at hinaplos ang mukha niya sa likod ng babasagin na takip ng frame. "Faye, pupunta raw 'yung kapatid ni Mama galing sa Bicol. Kailangan nating mag-ayos-ayos sa bahay. Nakakahiya naman sa kanila kung medyo madumi 'to," paliwanag ni Ate. Tumango ako.

May malamig at mapanganib na kislap sa kanyang mga mata. “Naniniwala ka bang kaya kitang ihulog mula sa bangin?” mahinahon ngunit may bantang tanong niya. Agad na nagkunwaring isinarado ni Andrei ang kanyang bibig. “Naalala ko na,” seryosong sabi ni Andrei makalipas ang ilang sandali. “Ang Moretti, Silvestri, Shang, at Yuan ang apat na pinakamakapangyarihang pamilya sa Tagaytay.”

IKATLONG TAUHAN “Selene” MABAGAL siyang tumango rito bago ngumiti na rin; ganoon din ang ginawa ng kanyang ina bago ito naunang maupo sa sopa na dati nang inupuan nito. “Alma.”

Lahat ito ay may malalim na meaning "Aalis ako saglit, bibisita sa cabaret" sumalubong saakin si Laurice na may suot na gloves at may kasama na miyembro ng Familia, nag bow sila sandali at ngumiti saakin, i am planning to have a new tattoo. Ang nag sisimbolo para saakin ng familia "Ate, sasama ako. Lagot ako kay papa apag umalis ka mag isa" natatawa ako na umiling ng ituro ko yung labas ng gate "I have my shadows, pero kung gusto mo talaga sumama. Okay, i won't fight" i smile sweetly saka nilabas ang susi.

Ang kailangan ko lang gawin ay ngumiti at sundin ang gusto niya. Mayroon akong tatlong kapatid. Si Kuya Celio, Ate Leticia at Allegria. Si Kuya Celio ang panganay sa aming magkakapatid at ang paborito ni Papa. Si Ate Leticia ang paboritong anak ni Mama at Papa, at si Allegria, ang bunso namin. Pagtapos mamatay ni Ate Letty, si Allegria ang naging bagong paborito ni Mama at Papa. At ako, si Talulla Calapati, ang binansagang itim na tupa ng pamilya namin, ang aninong pilit na itinatatwa ng pamilyang Calapati.

“W-what are you saying? I-I just love ruining your day all the time. Don’t assume.” Humagikhik siya sabay palo sa balikat mo. “Huwag ka nang magmaang-maangan diyan! Good thing mayroon akong stepbrother na katulad mo. Effective ka talagang maging kuya. Salamat ha, Kuya Rafael.”