Fast Talk Questions For Crush Tagalog นิยาย & เรื่องราว

Nakita n'yang nagulat ang hitsura nito at hindi n'ya alam kung para saan ito nagulat. "You speak Tagalog? Filipino ka?" "And you speak Tagalog too. So pinoy ka rin?" nakataas ang kilay na sagot n'ya sa batang lalaki. Mahina itong natawa at napailing ngunit ang mga mata ay hindi maalis sa kan'yang magandang mukha. Para namang may bombilya na bigla na lamang umilaw sa kan'yang isip. "Nagagandahan ka ba sa akin? Crush mo ako, no? Well... It's free naman to have crush on me but this time I need you to pay."

“Bakit mo na naman ako iniisip?” Agad akong napalingon sa katabi kong kapre at halos mapunit na rin ang kaniyang labi sa lapad ng kaniyang ngisi. “Ano’ng sinasabi mo?” “I don’t need to ask kung sino ba ang crush mo kasi for sure, ako iyon. Saka ang mga ganiyang ngiti? Ngiti ng mga iniisip ang kanilang crush. In short, ako ang crush mo, ako ang iniisip mo kaya ganiyan ang ngiti mo.”

“How about your friends? O baka naman... busy ka sa pakikipag-usap sa mga crush mo kaya hindi mo na napapansin ang paligid?” Mabilis akong umiling. “Wala po akong crush! At lalong wala pong lumalapit sa akin para maging crush nila. Tulad po ng naririnig mo, tingin nila sa akin ay… manananggal at anak ng aswang.”

Nagtaka naman ako kung anong klaseng tanong 'yon. "Crush? Ano ba 'yon?" inosenteng tanong ko. Nagtinginan silang apat sa akin at nagtawanan. "Seryoso ka, Iris? Hindi mo alam ang crush?" natatawang tanong ni Jolo. "Walang hiya ka. Magha-high school na tayo wala ka pa ring alam sa crush." Dagdag pa ni Jimboy. Ngingisi-ngisi namang humarap sa akin si Rhea. "Alam mo, Iris. Ang crush ay isang paghanga lang 'yan. Kung tinamaan ka talaga. Tatamaan ka talaga." Paliwanag nito sa akin.

“Your crush is here, too!!! Oh my goodness, girl! Retouch! Bilis!” “Nasaan ba?” Inilibot ko ang paningin sa paligid. Nagkalat ang mga tao sa malaking bahay, at karamihan ay lasing na. “Gaga! Ayon, oh!” Hinawakan ako nito sa panga at iniharap sa gawi kung nasaan daw ang crush ko. At nanlaki naman ang mga mata ko dahil nandoon ang crush ko. Nakikipagtawanan sa kausap nito at halata mo rin na nakainom dahil namumula na ito.

Mayabang niyang sabi. Napa ngiwi ako at natawa ng tudo dahil do'n sa sinabi niya. "HAHAHA! sira ka ba? isipin mo nga, bakit naman ako magkaka Crush sayo? Kadiri ka." "Natural lang naman na magkaka Crush ka sakin kasi gwapo ako." "Ang yabang! Sa totoo lang 'di kita type 'no!" sabi ko at tinalikuran siya.

I’m so excited! “Tayong dalawa lang?” hindi ko na napigilang itanong sa kan'ya “Hmm, yeah.” Nakangiti siyang tumango. “I can’t wait!” I squealed in pure delight. Gosh, para akong teenager na first time makasama si crush sa isang group activity. Ang baduy.

nanunukso niyang tanong sa dalaga na noon ay iniiwas na ang tingin sa kanya. “W-Wala! Bakit masama bang pamulahan kapag---,” “Kapag kino-compliment ka ng crush o mahal mo?” ngiting-ngiti niya sabi. “Hoy ang kapal mo ah! Saka ba't mo alam?” “Ba't ko alam na crush mo ko? Hindi mo naman ako crush di ba? Kasi ang totoo mahal mo ako!” walang gatol niyang sabi. NATILIHAN si Vinnie sa narinig.

"Talaga? Gwapo ko?" "As if naman hindi mo alam 'yun? Popular kaya kayo nina Grant dito sa school." "Eh, isa ka ba naman sa mga fan ko?" pabiro nitong tanong. "Oo..." pag-amin niya. "Means crush mo ko?" "Ay walang akong sinabing ganyan..." tumatahip ang dibdib na sabi niya. Nako-conscious siya sa titig nito. "Ako, crush kita."

But I don’t like them either. Bahing ako ng bahing habang nagmamaneho. “Hala, may allergy ka sa pusa o aso?” “Apparently,” I replied. “Sana naman sinabi mo. Ilang beses ka na kaya kayang nakikitulog sa’min, tapos ngayon ko lang nalaman? Crush ba talaga kita?” Tulala na itong napaisip at baka tinatanong ang sarili kung crush niya ba talaga ako o hindi.