Favoritism Quotes Novels & Stories

Mamaya isang team ng basketball pala ‘yon edi losyang abot ko nito. “Tumigil ka nga, okay na ako sa tatlo atleast ay maalagaan natin. Baka mamaya hindi natin lahat yan mabigyan ng attention tapos magtampo pa sa atin at mag-isip na mayroon tayong favouritism.” He nuzzled my neck. “Yah. Maybe a two or three. I don’t want my children think that we have favourite among them.”

“May favoritism talaga itong si Lord, si Era hindi naman naghanap ng mamahalin niya pero yung binigay all in one, perfect agad. Hot, gwapo, bilyonaryo, matalino, mabait, maalaga at higit sa lahat sobrang mahal na mahal siya. Samantala tayo, nakailang sindi na ng kandila sa simbahan at naka isang milyon na sa wishing well, wala pa rin.” “Sometimes what you’re looking for comes when you’re not looking at it. Ika nga, the best things in life happen unexpectedly. Enjoy the life you have right now dahil isang beses lamang dumaan yung oras hindi mo na iyon maibabalik muli. Don’t waste your precious time by looking to the things that you don’t have but instead enjoy the things na meron ka dahil mi

"Bakit kaya siya lang ang palaging tinatawag? Hindi kaya… favorite na talaga siya?" Napahinto ako sa pagwawalis at napatingin sa kanila nang diretso. Imbes na mairita, napakamot na lang ako sa aking ulo at lumapit nang kaunti. "Favorite? Naku, mga ate, kung favorite po ako ni Sir Gab, bakit parang araw-araw akong may exam dito sa mansyon? Kung hindi checklist ng mga antiques, manual ng encyclopedia ang pinapa-memorize sa akin. Mas gusto ko pa pong maging paboritong walis kaysa maging paboritong assistant niya. Grabe kaya ang stress level!"

Wala na bang tama sa buhay niya? Saglit lang siya nitong ginawang masaya. Pero kapalit naman niyon ay walang katumbas na sakit. Nakikipaglokohan ba sa kanya ang Diyos? May favoritism baa ng Diyos, bakit piling-pili lang ang mga taong ginagawa nitong todo-todo ang kaligayahan? Bakit sa kanya, limited lang, saglit na saglit lang. Napaka-unfair naman.

Siya naman ang kumunot ang noo. “Well, first of all, hindi ko ugali na magkaroon ng favoritism sa mga taong malapit sa akin,” sabi ko. “Mahal ko sila ng pantay-pantay.” “But…” “Bakit kailangan kong pag-isipan na mamili kung sino sa kanila?” tanong ko. “Eh pareho nga silang mahalaga sa buhay ko, hindi ba?” “Pero kung hindi ka mamimili sa kanila ay siguradong—”

“Grabe ka. Ang obvious ng favoritism mo. Bakit parang ayaw mo agad sa anak mong lalaki?” Ngumiti si Damion, may halong biro at totoo. “Because our son is like me, he only knows how to make people angry.” Bumaling siya kay Czarina, puno ng lambing ang tingin. “Pero kung babae… kamukha mo ’yan. Maunawain, matapang, and I can never love her enough.”

Gustong tanungin na ang aktres kung ano ang nakakatawa sa sinabing iyon ng secretary. “Ikaw ha? May favoritism ka. Madalas na sumakit ang ulo ko pero wala ka namang pakialam. Ni hindi mo ako inaalok na bibilhan mo ako gaya ng pag-alok mo dito kay Miss Dankworth. Huwag kang bias ah!”

"Ano bang pakialam mo? Away ng mga bata 'to nakikisali ka pa? Ang tanda mo na, Miss. Sana hinayaan mo na lang ang mga anak ko, hindi ka naman namin kilala!" "Wow, ako na nga 'tong concern citizen, ako pa ang mali? Obvious naman na may favoritism ka sa anak mo, hindi mo man lang pakinggan ang side ng batang babae para malaman mo yung totoong ginawa niyang batang lalake na 'yan---" "Madeline!"

Marami naman kasing privilege ang magiging Valedictorian na maaaring hindi ko naisip na ulit ng mag-umpisa ang huling taon namin sa pasukan. "Saang banda naman siya naging tama doon?"usisa niya. "Doon sa pina-compute niya ang grades niyo?O iyong sinabi niyang may favouritism na nangyayari dito?"Well?Pwede naman kasi.It is possible na pinapaburan na nga ako dahil naka-close ko na ang School Director na si Tita Letty.

Kaya nga sabi nila madalas talaga itake advantage ang mga mababait dahil hindi sila marunong humindi pero ang totoo hindi nila hinayaan na iexpress iyun opinion ng isang tao na tinawag nilang 'mabait' Inisip talaga kasi ng lahat na lahat nalang ay okay lang dahil mabait sila. "Hindi naman siguro pwedeng parati nalang ako walang alam diba?" tanong ko kay Layviel. Hindi naman siguro kailangan na palagi nalang ako mabait sa harap ng maraming tao. Nakakasawa ng maging mabait kung itake advantage lang din ako. Si Layviel lang ata ang hindi marunong mag take advantage ng naramdaman ng tao. Kaya nga sa lahat ng tao, siya ang pinili kong kaibigan.