Fear Of Ghosts นิยาย & เรื่องราว

Madilim sa lugar pero sanay naman na siya, ang kinakatakot lang niya ay baka biglang mag pakita ang isang college teacher na nabalitaang nag paparamdam dito sa parking lot tila nag taasan ang balahibo niya sa batok at mabilis na naglakad sa dulong bahagi ng parking lot kung nasaan ang kanyang motor tanging tunog lang ng takong ang naririnig sa paligid dahil sa sobrang lamig, may iilang kotse pa ang nasa parking lot, nang makarating na siya ay binuhay niya ang flashlight ng cellphone at hinanap ang motor nang makita niya ito sa dulong bahagi ay naglakad na siya pero halos madulas siya dahil sa may tila basa siyang naapakan hindi na sana niya papansinin pero tila may nagtulak sa kanya upang ti

Bigla talagang kumabog iyon dahil nakaramdam siya ng takot. Bata pa lang siya ay mayroon na siyang matinding takot sa gagamba. Mayroon na nga siyang arachnophobia dahil talagang hindi niya mapigilan ang magwala kapag nakakakita ng gagamba, malaki man iyon o maliit. Basta makita pa lamang niya ang mga paa nito'y sapat na para makaramdam siya ng matinding takot.

Ang pinakanakakatakot na bahagi ay merong bahagyang pulang ilaw sa mga mata nito, dahilan para magmukha itong sobrang katakut-takot. Hindi napigilan ni Luna na hawakan ang kamay ni Alex. Bahagyang pinagpapawisan ang palad niya habang sinasabi, “Huwag kang matakot, hindi ba patay naman na ang kalansay ito? Dalubhasang ghost hunter ang kapatid ko, at maraming beses na akong nakakita ng ganitong bagay.” Ramdam ni Alex ang pawis sa palad nito. Sinabi niya, “Hindi dapat manginig ang kamay mo kapag nagsasalita ka. Kung hindi, mas lalo kang maduduwag.”

She had a lot to discover from her husband. “Magkayakap pa sila ng matagpuan ang kanilang mga bangkay diyan mismo sa kinakatayuan mo.” Nanayo ang balahibo niya lalo na ng umihip ang malakas na hangin at sumara ang pinto kaya tumakbo payakap sa asawa. She was so afraid of ghost kahit pa hindi pa siya nakakakita. “Umalis na tayo baka magpakita sila sa atin. Natatakot ako, Noah.”

Biglang nabalot ng takot ang kanyang sistema. “Did I just see a ghost? O lasing lang ako?” He couldn’t define if this was just a hallucination or something he can’t explain. Sa sobrang curious nya, sinundan nya ang bata kung saan ito patungo. Nakita nya itong pumasok sa isang kwarto malayo sa mga tao. “Bakit hindi ko alam na may ganito sa bar ni Bradly, is he hiding something? Baka naman may naanakan sya at dito itinatago, loko ‘yun ah,” he whispered to himself.

Biglang umihip ang malamig na hangin, napalinga-linga ako sa paligid. Walang tao at nahuhulog ang mga dahon mula sa malalaking puno. Unti-unti na rin sumsilip ang gabi, kaya mas lalo akong natakot. Huminga ako nang malalim at sinubukan kong buksan muli ang pinto gamit ang pag-iisip ko. “Enough with these extravagant revelations. It's not my birthday yet. Maybe there's a ghost, here,” ani ko.

Ano namang nagawa namin? Kagaya nito ay bumaba naman sa mga kotseng iyon ang dalawa pang lalaki. Di gaya ng dalawang lalaking nasa tabi ng kanilang mga sasakyan, ang lalaking nasa labas ng pintuan ko ay nakafacemask. Kahit ganon pa man, halata sa kaniya ang pagkatangos ng kaniyang ilong. Diretso lamang ang tingin na tila nakikita ako sa loob. Mas lalo akong kinakabahan. Sa itsura pa lamang ay halata na ang tindig at pagkaseryoso.

Tipid siyang ngumiti rito at nagkibit balikat. “Dito na ako matutulog. Hintayin ko na lang sumikat ang araw. Ilang oras na lang din naman, e.” She smiled and took a very deep breath. “E ikaw? Bakit gising ka pa? Hindi ka ba makatulog?” Ngunit sa halip na sagutin ang kanyang tanong ay mas lalong nangunot ang noo nito. “Are you scared of ghosts?”

Pinilit ni Ella na humakbang paika ika kahit saan direksiyon ok lang may makapa lang siyang tao o kahit anong pwede hawakan. Nanginginig na kase sa takot si Ella. She has nyctophobia. Extreme fear in darkness or fear of the night. Kaya nga ayaw niyang nututulog na patay ang ilaw. Hindi naman madilim ang bar na pinuntahan nila. May mga ilaw ito sa sulok ng table at dim light sa gitna ng dance floor kaya okay lang but total darkness like blackout is hell killing her in fear. Nakailang hakbang lamang si Ella ng nabunggo niya ang isang bulto. Kinapa kapa ito ng dalaga sa pag aakalang ang mga kaibigan ito. Then someone from behind her speak in his baritone Voice.

Tanong pa nito. Sunod-sunod ang naging pagtango niya. Sa loob ng ilang taon niya sa showbiz, hindi pa siya kailanman tumanggap ng horror movies bilang project dahil baka hindi siya makatulog sa gabi. "You should not be afraid of them. Living humans are more scarier than those ghost you are talking about," anito bago siya tinalikuran.