Fear Of Ghosts นิยาย & เรื่องราว

"So, ano naman pinagkaiba ng ghosts saka spirits? Di ba iisa lang yun?" "Magkaiba yun. Ghosts have unfinished business while spirits are those who are about to cross over. I have a lot to tell you, kumain ka muna," anito sabay turo sa kinakain ko na hindi ko na halos nagalaw dahil sa kakatanong.

"Hindi ka po takot sa ghost kase hindi mo kami kasama sa gabi?" Natawa si Renz. Naalala ang unang pag tatagpo nila ni Cheska kung saan napag kamalan nya itong multo. "I'm not afraid anymore, 'cause I can find some precious treasures in the scary things" maka hulugang ani nito. May humahaplos sa puso ni Cheska habang pinapanood ang mag ama. "H'wag kang pasaway kay mommy okay?" Tango lang ang tugon sa kanya ng paslit.

Everyone fell silence. Walang ni isang gustong magsalita. Kita ko ang takot sa mga mata nila at gusto kong matawa. Yan! Ganyan nga! Matakot kayo sa akin at sa kaya kung gawin. I want everyone in this room to fear me. I want them to know what kind of ghost am I and what I am capable of. "I hope we are all clear now. There's no room for traitors in this room. So if you don't wish for death think carefully."

I don't know, but I'm scared to see a ghost. Wait... Ghost? But how could I hold it? Bigla akong nalito. "Hahaha, mukhang tanga!" Naidilat ko ang aking mga mata ng ‘di oras dahil sa pamilyar na boses na galing sa multo. It’s damn laughing! "Brenda?" I ask hesitantly. I took a closer look to confirm. Kaso hindi ko masyadong maaninag ang mukha sa aking harapan dahil hindi ko suot ang aking salamin.

Ito na mismo ang lumalapit sa sariling bangin. Hanggang sa bigla siyang nakaramdam ng panlalamig. Hindi dahil sa nalalapit niyang pagharap sa pusher kundi sa isiping baka may multo ang lugar. She’s not really afraid of ghost but it’s all because of the general! Ikinuwento nito sa kanya na may nagpapakita raw na lalaking may pugot na ulo sa lugar na ito.

Oh fuck, im doomed. "Rafael, wake up. I'm scared." I said and finally, he moved and slowly raised his head to see me. "Stella-" "Hush!" Kaagad kong sinarhan ang kaniyang bibig gamit ang palad ko bago ako yumuko at bumulong sa kaniya. "There's a ghost. Look at your kitchen, but don't make noise please." I whispered in his ears but i did'nt see any fear in his eyes.

I couldn’t even decide if I was supposed to be scared or amused; honestly, it just felt like my insides were turning over, like I was about to swallow myself. “Ouch! Stop! Aray! P*tangina!” sigaw ni Ryder habang patuloy na dinidepensahan ang sarili laban sa uwak. “Thana! Thana! Ackk! Ack!” — usal ni Ghost nang paulit-ulit. “Yes! My baby. Buhay siya, Ghost, di ba?” tugon ni Ryder, nanginginig ang boses. Hindi diretsong sumagot si Ghost, pero paulit-ulit niyang binanggit ang pangalan ni Thana—sapat para magbigay pag-asa kay Ryder.

tili ko ng bigla ulit sumulpot yung multo at halos lumabas na Ang kaluluwa ko dahil sa pesteng sound effects na nanggugulat. Maluha luha ko syang tiningnan at napalabi ng makita ko syang humahalakhak na parang aswang."l-look at your face." tumawa silang tatlo dahil sakin."gosh mom your afraid to ghost Po pala." singit din ni ulan na ikinasimangot ko. Hmp it's not that I'm afraid naman ehh...

"Anyway,We will go. May taping pa bukas. Iyong script mo, pag aralan mo na okay? Bye!" "Bye,mr. Chui" kaway ko sa kanya hanggang sa makapasok sya sa kotse at makalayo. At heto na nga ang kinatatakutan ko, naiwan na ako sa set. Totoo nga kayang may gumagalang masamang tao rito? Wtf,I need to call him. Tinatawagan ko sya pero hindi sya sumasagot. Lalo akong kinabahan. I'm afraid of two things that might happened to me,una ay ang mapagtripan ng masamang loob at ang... Makakita ng ghost.

Ang reunion ng Ghost Team—sina Billie, Mariel, at Marcus—ay naganap sa ilalim ng cold, salt air ng lighthouse, na ngayon ay naging war room laban sa invisible threat na tinatawag na Phantasma. Ang banta ay hindi digital o pisikal, kundi conceptual—ang pagbagsak ng tiwala sa Chimera sa pamamagitan ng pagpapakita ng mga anomaly na walang paliwanag.