Fear Of Men Novels & Stories

He stepped forward, looming over me with his six feet something powerful masculinity. This man never learned his lesson. The scariest animal in the kingdom is not the big and predatory ones but the tiny, wounded, and doesn't have to lose anything kind, a.k.a– my type. Kaya nang humakbang pa itong muli palapit, umigkas ang kamao ko.

Then I decide before fear can speak first. “We meet him.” Gabriel snaps toward me. “No.” “Yes.” “Absolutely not.” “See? There you are again.” “This is different.” “No. This is just the version where you’re scared.” His voice drops dangerously low. “I am scared.” The honesty startles all three of us. He steps toward me. “I am scared because men like that don’t stop at business.” “I know.” “I am scared because if he touches your life again, I don’t know what I’ll become.”

"I-I have fear... fear of the dark... Kahit anong pilit kong iwasan ang dilim sadyang hinahabol ako." "Seniorito." "I-I can't let go of her..." Umungol akong nanatiling niyakap ang amo. Hinahagod-hagod ko ang likod nito. "I-I can't let go of my sister, Emena. I can't!" humihingal si Seniorito Aries.na parang pinilit huminga. "Sa buong buhay ko, ay takot ako sa dilim, t-takot na takot."

He hit the ground with a painful grunt, blood trailing down the side of his lip. Tahimik ang babae sa kabilang upuan, nanginginig na rin. I barely looked her way. I don’t touch women. I let them see what I am capable of doing when they touch what’s mine. Let their trauma eat them alive. Lumuhod ako sa harap ng lalaking ngayon ay basag ang labi at basang-basa ng pawis dahil sa takot. Tinignan ko siya sa mata. “You see, the problem with men like you is that you think women are asking for it—when all they really want is to be left the fvck alone.”

“I have a fear of failure. Of not being enough for the people I care about.” Tumango si Dylan. “That makes sense.” "Now, Xena, your turn." Napakunot ang noo ko. "Bakit ako agad?" “Because you always find a way to dodge personal questions. Let’s change that.” Napatingin ako kay Dylan, pero hindi siya nagsalita. Nakatingin lang siya sa akin, parang hinihintay ang sagot ko. Nagbuntong-hininga ako. “Fine.” Nilaro ko ang laylayan ng damit ko bago bumuntong-hininga ulit. “I guess… I’m afraid of falling for the wrong person.”

Habang ang isang kamay niya'y sumesenyas na manahimik ako. Agad niya akong niyakap ng magdaan nga ang mga lalaking iyon. Ang lakas ng kabog ng dibdib ko that time. Ewan ko ba, kung dahil sa takot sa mga lalaking humahabol sa amin at hindi ko tiyak ang pagkakakilanlan. O dahil sa pagkakadikit namin. Pero grabe lang ah! Walang panama ang amoy ng masangsang na basurahan na malapit sa amin kaysa sa amoy ng mamahaling pabango ni Sammy.

Napatingin ako sa kanya, and I saw his jaw clenched. “Most of my people are men, I don't like it when they are looking at you like that,” he whispered right in my ear. And honestly? His husky voice and soft growl– whenever his men are staring at us– hits me differently. Para akong tupa na nakakulong sa bisig ng isang leon. Pagpasok namin sa loob, hindi ko mapigilan ang makaramdam ng kakaibang takot when I saw armed men from every corner. Bahagya pa nga akong napatigil eh.

As soon as Luciana brought her to the city where she grew up, kidnappers got him and that was the reason for his undying fear of blood. Ang kanyang takot sa dugo ay hindi simpleng bagay ang pinagmulan at iilang tao lang ang nakakaunawa no'n. Ang iba ay pinagtatawanan siya dahil ang laki niyang mamaw daw ay takot siya na sobra sa dugo. He was bullied because of it. Napapagalitan pa siya ng Papa niya dahil doon. Pina-therapy naman siya pero talagang hindi nawawala sa kanya ang phobia. His father always encourages him to fight his fear and forget everything that has happened but his mind couldn't. Hindi ganoon kadali lalo na at sa kamay niya namatay ang sarili niyang ina.

Dahil din sa takot na baka patayin sila ng babaeng nagpatumba sa kanila. Muntik ng matawa ang kambal dahil para itong mga mahihinang tao na takot na takot sa isang babae. May mga hawak-hawak nga itong mga baril ngunit para itong mga asong takot na takot.

Pinagmamasdan ko ang lalaking akala ko’y walang bahid ng takot. Pero ngayon, nakita ko siyang ganito. Nanginginig ang kanyang mga kamay. Pilit niyang itinatago ang panginginig, pilit niyang pinatatag ang kanyang tindig, pero hindi niya ito maitatago nang tuluyan. He is afraid. Afraid of being cornered. Afraid of dying.