Fear Of Men นิยาย & เรื่องราว

Pero kapag ang lalaki marunong sa lahat ng iyon, husband material na sila at may good manner ayt right conduct? I cannot withstand the double standards we have here. This kind of mindset is still instilled in our minds, so that's why all will be feared for women who are confident and smart to fight these; and those women are all of us. There's still somewhat everyone should be feared and that is... an empowered woman.

Mga gawaing ‘di madalas gawin ng mga kababaihan. Wala rin sa kagustuhan ko ‘yung maglaro ng luto-lutuan o ng mga manika sa mga kapatid ko na babae. Maliban kasi sa mayroon akong Pediophobia ay hindi naman sila kaaya-aya sa paningin ko. Oo, Pediophobia, takot ako sa mga manika kasi pakiramdam ko lilingon sila sa akin kapag hindi ako nakatingin kaya kikilabutan ka na lang.

Now, they are sitting at the corridor, na para bang mga tambay na nag t-tsimis sa tabi-tabi. "I admit it. Takot ako." Finally, he said it. "Ayoko lang na pagtawanan mo ko dahil takot ako sa Lola ko, so I lied." "Hmm.. bakit naman kita pagtatawanan? Fear could mean you respect someone. Kaya naiintindihan kong takot ka sa Lola mo dahil ni re-respeto mo siya. There's nothing for you to feel ashamed tho." Although, kung may nakakatawa man dito ay 'yon ay ang pagiging goofy nito minsan. Like now.

As they walk pass the HQ members, ramdam nila ang nag-uumapaw na tensyon na nagmumula sa limang binata. They are very dangerous men, that's why they tremble as they walk pass by them. Hindi nila kayang pigilan ang panginginig ng kanilang katawan, oo lalaki sila ngunit natatakot silang lahat sa limang binata. They were the bosses after all, they are destined to be feared by everyone.

Pero si Avery noon dulot ng pinagdaanan sa mga lalaking mapangahas, nagkaroon ng Haphephobia. Hindi ito mahawakan, laging takot lalo na sa maraming tao. Takot masagi ng lalaki, pero siya nagawa niyang hawakan si Ave. Sobrang maingat siya noon, na kahit máldítá ito sa kaniya inintindi niya. Interesado kasi siya rito noon pa lang.

“Fear of needing.” May katahimikan ulit. At sa unang pagkakataon sa gabing iyon, nakita ko ang totoong siya. Hindi ang CEO. Hindi ang anak ng makapangyarihang pamilya. Kundi ang lalaking natakot magmahal nang hindi kontrolado. Pero huli na. Hindi dahil wala na akong nararamdaman. Kundi dahil hindi na ako babalik sa babaeng hindi marunong pumili ng sarili.

Tahimik na humigop ng kape. Tahimik na huminga. Pero sa loob? Umaalon ang dibdib niya. Jealousy. Insecurity. Confusion. And for the first time… …fear. Fear na baka tama si Camille. Fear na baka hindi siya sapat sa mundong pinapasok niya. At higit sa lahat— Fear na baka masaktan na naman siya ni Nathan.

Tanong niya na pilit na nagpakanormal kahit na katakot-takot ang pagkabog ng kanyang dibdib. "I doubt anyone would dare to ride the elevator with me. They're terrified of me; they bow their heads and cower just at the sight of me, their tails tucked between their legs. I can sense their fear in my presence." He said with a serious tone, "Unlike you, you're the only one who's had the courage to ride the elevator with me. You're the only one bold enough to stare back at me now, without a hint of fear in your eyes. You're the only one who doesn't tremble at my gaze."

Ako naman, naghahanap ng file. Tahimik. Until she spoke. “Bakit galit ka lagi, Adrian?” Hindi ko sinagot. She tried again. “Alam mo, people respect you. Pero takot sila sa’yo. Hindi respect out of admiration—respect out of fear.” “Exactly the point,” sagot ko, malamig. Naglakad siya palapit, bitbit ang librong hawak. “Pero may kaibahan, diba? Fear makes people obey, pero hindi forever. Respect… that’s the one thing money can’t buy.”

He's way different when he pissed and that's scary. But right now, he's pissed but calmed. And that's more scarier. May posibilidad na hindi mo s'ya mapipigilan sa kung ano man ang kanyang gagawin kung sakali. Nagsumiksik ako sa kabilang side. I'm scared, yeah! But I'm not scared because of Travis. I'm just scared of what might have happened between this two. Gusto kong pigilan kung ano man ang maaaring mangyari. Pero baka ako naman ang madamay. Wala akong laban sa mga bampirang katulad nila. I'm just a normal human here.