Novel & Cerita Fear Of The Unknown

Especially if he discovered my deception, my manipulation, my plan for revenge? Fear gnawed at me, a cold, relentless dread that threatened to consume me. The carefully constructed facade, the calculated confidence, the unwavering resolve— they all crumbled in the face of this raw, visceral fear. My safety, my well-being— they were suddenly precarious, uncertain, threatened. The escape, the revengpe— they seemed increasingly distant, increasingly elusive.

Hindi naman s'ya makakapayag na mauwi sa wala ang pinaghirapan n'ya. " Karamihan pa naman sa mga bagay na nakukuha sa agaw ay madali rin naaagaw ng iba kaya mag-ingat ka," dagdag pa nito. Halatang tinatakot s'ya. " An egocentric person fears abandonment," matalas na dadag nito sabay tinapik ang kan'yang balikat at umuna nang umalis palabas ng unit. Palihim niyang naitikom ang kan'yang kamao.

If only he could stay as a kid. I was terrified of answering his questions. Even now, I can't answer his questions, what more when he grows up? What can I say about his father? What am I going to say? That I had a one-night stand with a stranger and got pregnant by accident? The fear in my heart grows with each passing day. What he knows are all lies. He had no idea what my real name was. Would Daddy be as happy as the people around Lennox and me today if he found out about him? His father... will his father accept him? There are so many questions inside my mind.

Masaya dahil mukhang maayos ito. Masaya dahil natupad nito ang mga pangarap nito. Ngunit kasabay noon— may takot. Malalim na takot. Dahil hanggang ngayon— hindi pa rin niya alam kung ligtas na ba ang lahat. Hindi niya alam kung may mga taong naghahanap pa rin sa kanya. Hindi niya alam kung may mga matang nakatingin pa rin mula sa dilim.

Ngunit kung ang mga rekord ay gawa-gawa lamang, ibig sabihin ay may malakas na pwersang tumulong sa kanya upang itago ang kanyang tunay na pagkatao—pwersang may kakayahang gumawa ng mga dokumentong hindi madaling matuklasan. Ang takot na aking nararamdaman ay hindi lamang takot sa katotohanan, kundi takot din sa kung ano ang maaaring mangyari kapag nalaman ko ang buong katotohanan. Paano ko haharapin ang babaeng aking tinanggihan at pinagdudahan noon? Paano ko hihingin ang pagpapatawad kung ang sugat na idinulot ko ay matagal nang naghilom sa pamamagitan ng paglayo at pagtatago? At higit sa lahat, paano ko haharapin ang aking sariling anak na lumaki nang hindi man lang nalalaman ang aking pa

Ngunit mas nagulat siya sa inihatid na pakiramdam niyon sa kanyang sarili. Kahit na kailan ay hindi niya naramdaman ang ganitong uri ng pakiramdam kay Timothy. Natatakot siya sa kakaibang damdamin na ito. Itinulak niya ito palayo sa kanya at tahimik na humalukipkip. Hindi kumibo si Matt. Ngunit maya-maya ay biglang kumidlat. Napaiyak siya sa takot. Ito ang isa sa mga bagay na kinatatakutan niya, ang kidlat. May phobia siya sa kidlat dahil nakulong siya sa banyo nuong bata pa siya habang kumikidlat. Kaya kahit na ngayong matanda na siya, tuwing kumikidlat ay nanginginig siya sa takot at napapaiyak.

Dumaloy aa pisngi niya ang luhang hindi ko alam kung ano ang dahilan. "Mommy, why are you so fearless, ha?" His hands were shaking while holding my palm. "You don't know how nervous I am when you weren't here beside us. We're so worried about you, because I thought people around tend to hurt my mommy," he said, his voice was soft, yet, the pain is invisible through every words.

Kaya naman nadodoble ang kagustuhan niyang malaman ang sagot. "Ginahasa niya ako!" Sigaw ng kanyang ate na alam niyang naibulalas lang dahil sa tindi ng pagkagulat. Ang Ate Nicole niya ay mayroong ligyrophobia o phonophobia, takot sa mga matitinding ingay. Sa kaso naman ng kanyang ate ay nakakaramdam lang ito ng matinding takot na may kasama pang panginginig kapag may sumisigaw rito. Kaya, kahit na alam niyang magiging epekto sa kanyang ate ng ginawa niyang pagsigaw ay kailangan niya iyong gawin dahil nais niyang makuha ang sagot sa kanyang tanong.

"That's a normal thing." Fearing something you wanted to do is normal, lalo na kung unang beses mo pa lamang iyong susubukan. Kahit gusto mo ang isang bagay ay hindi mawawala ang takot mo roon, dahil walang kasiguraduhan ang lahat. Hindi mo alam ang mangyayari sa mga susunod na araw. Kung magtatagumpay ka ba o babagsak kasabay ng pagbagsak ng kagustuhan mong magtagumpay sa lahat. All you have to do is do your best and made the fear you have as an inspiration to achieve what you want.

Yet despite that comfort, a different kind of uneasiness was tugging at me—a quiet fear, something unknown waiting in the dark. “It’s just… I feel something different about it,” I admitted in a quiet tone, almost ashamed that my chest carried this heaviness I couldn’t explain. “I don’t have any clue kung ano ang gusto nilang pag-usapan. Wala akong maisip na sasabihin nila sa akin, but for sure… it is about me.” My voice trembled slightly. I hated not knowing, hated the way it gnawed at my thoughts.