Fell Tagalog Novels & Stories

Compliment. "Finally! After years of planning, we're finally in one roof!" Tumili si Rei nang makapasok kami sa apartment na nilipatan namin. Matapos ang graduation namin, ilang linggo lang kaming nanatili sa Pontevedra bago lumuwas ng Manila.

sabi niya sabay tawa at nagpatuloy naman sa pagsasalita, "Kaya siya open kasi may mga pagkakatao mo na alam mo na alam ko rin. Gaya nito, alam ko na Captain ka ng basketball team, alam mo rin na Captain ka ng basketball team. Gets mo?" Tumango naman ako sa kanya at nagpapatuloy na naman siya sa pagke-kwento, "Tapos ang pangalawa naman ay tinawag na hidden or close. Kaya siya tinawag na hidden is because may mga pagkakatao mo na alam mo pero hindi ko alam kung ano 'yun. Ang pangatlo naman ay ang Blind Area —" "Grabe 'no? Ang bintana, blind na pala ngayon?"

paliwanag ng kaniyang Tiya bagay na ikinatitig niya rito. “Oh, God!” naisaad ng ginang sabay tutop sa bibig nito at kaagad siyang niyakap nang mahigpit. “Sorry, hija. I thought it was her, your looks like your mother. Kaibigan kong matalik ang iyong mama, hija.” Wika ni Kate saka kumalas mula sa pagyakap. “Po? Talaga po?” “Yes! At kamukhang-kamukha mo si Carmela,” nakangiting sagot ni Kate bagay na ikinatango ng huli.

Bago ako tuluyan na umalis ng ospital ay nagpaalam ako ng pormal kay Troy at nagbilin ng ilang mga salita para sa kanya. "Um, aalis na pala ako bukas makalawa Troy dahil sa uuwi muna ako nang Laguna. Maiiwan na muna kita rito at hindi mababantayan, subalit mag-a-update naman ako araw sa Mommy mo upang makibalita sa magandang ratings sa kalagayan mo. Pasensya kana ha subalit kailangan ko muna talaga ang umuwi nang Laguna at magpalayo-layo rito sa General Santos ng kunting panahon. Lalo pa at kailangan kong mapag-isa," saad ko pa kay Troy sabay hinawakan siya sa kaniyang kamay habang pinagmamasdan sa kaniyang mahimbing na pagkatulog.

histerikal na sabi ni Tita Thalia. Kasama nito ang asawa na katulad niya, naka-kunot ang noo at may pagaalala ang mukha. "Well, mom. You should ask your very kind and obedient son 'kuno'." Señorito Theo said while emphasizing his last word. "Tumigil kana, Angelou!" He scoffed. Masama niyang tiningnan si Tito Wilbert bago siya umiwas nang tingin. I heard him mumbling something pero hindi ko marinig ng mabuti.

“Legend?” Natigilan sya at tila may nasabing sikreto. Nagsimula na syang maglakad, muli at sumunod lamang ako, sa aming paglalakad tila may mainit na nakakapaso ang naramdaman ko sa braso ko. Dumadagdag ito sa sakit ng katawan at mga sugat n natamo ko. “Si Headmaster na ang magpapaliwanag sa’yo. Oo nga pala, Ako si Frea. Modifier.”

Jealousy. Minsan, hindi ako sure kung mas mahirap bang umalis… o yung manatili sa tabi ng isang taong wala nang kakayahang pasayin ako pero mahal ko pa rin. “Honey, I love you. I want to hear your voice. I miss that. Gumising ka na.” Pinunasan ko ang luha saka hinalikan ang kamay niya. “Endri Mango Domingo. The man who feel this way. I still love you, honey.” Pagkatapos kung sabihin ‘yun dinampian ko ng halik ang labi niya.

“Unlock it!” “Shit!” I heard him curse. “I forgot the key inside.” My eyes widened. “W-What?!” "Sumilong muna tayo roon!” “What?!” Wala akong nagawa nang lumapit siya sa akin at ginamit ang mga kamay para takpan ang bahaging ulo ko. Tumakbo kami sa waiting shed at doon sumilong. Damang-dama ko ang malamig na tubig ng ulan sa buong katawan ko.

What the heck! Nagpapahangin ako sa may terrace ng kuwarto ko‚ contemplating again. I really can’t believe about the life I have right now. I am so itching to go back to Manila and enjoy my life. It’s been a day and half that had pass pero I already missed bar hopping‚ watching movies‚ shopping drinking and dancing... this shit torturing me! “I never thought that you would just let‚ Manang Lucing to call you Ineng. I hope it didn’t burst your bubble.” biglang wika ng boses na iyon.

Talaga. Napabuntong-hininga na lang si Luke at tumingin sa lupa. Niyakap ko ang mga paa ko at lumapit sa kanya, niyakap ko siya. "I'm really sorry, babe." Humiwalay siya sa yakap at tumingin sa akin, “Hindi sapat ang paghingi ng tawad sa akin at pagtawag sa akin ng babe, gusto ko pa,” Bulalas niya. Tumango ako, "Oo, ano ang gusto mo?"