Filipino 소설 & 이야기

Isang tugon na alam niyang labag sa kanyang puso. "Oo, sa tingin ko dapat." Umiling si Tristan. "No...no way. You love me right? I can fight for you, we can leave here. I have money, I can spend them all, basta sasama ka." "Hindi mo ako magagawang ipaglaban, Tristan! Hindi mo ba naiintindihan ang iyong ama? Lahat ng mayroon ka ay masisira kapag ipinagpatuloy natin ito. B-Basta..."

Shein na maayos ang kalagayan nito. “Thank you for everything Shein,” ani ni Smith na nakipagkamay pa sa kaniya. “Thank you for taking care of them,” lumingon si Smith kila Jelen. “I’m good to them because Jelen is a Filipino. I was adopted by a Filipino woman who stand as my mother. She’s good and caring that’s why I have soft spot to Filipinos.” Ani ni Smith sa seryosong tono. That’s the time that Mr. Shein concluded na Smith is a not the bad guy after all. Maaaring nanananakot ito, ngunit sa nakikita niya ngayon, alam niyang mabait ito.

Binalikan nya ang nakaraan nila ni Philip... Si Philip ay kasama nya sa pagmomodel sa America. Half American, half Filipino si Philip. Matangkad, matipono at gwapo. Sya ang unang nainlove sa lalaki, sa madaling salita ay niligawan nya ito.

“You’re a Filipina?” Napatingin siya sa lalaki dahil sa sinabi nito at kita niya ang gulat sa muka nito. Sabagay sin oba ang mag-aakala na Pilipina siya dahil sa blonde na buhok niya at tila taga Canda na muka niya. “My mother is a Filipina. So, what do you want from me? A duel? Fine. Pero bukas na may gagawin akong importante ngayon.”

Diko alam kung tinulungan ba talaga niya ako or sadyang di niya alam na sa gitna mismo namin siya dumaan. I’m Angel Mae Bailey . I am half Filipina and half American sa side ni Papa, si Mama kasi Filipina. Yes, Nerd ako dahil diko ugali na mag syot ng kung ano-ano or tamang mas sabihin na wala akong fashion sense. Okay, happy na?

pabiro kong sagot sa kaniya. Muli na sanang sasagot si ma’am Lony ng may lumapit sa aming mesa na nagpa asim sa kaniyang mukha. I looked at the man who approached us, it was vivid that he was not a Filipino. Kung huhulaan ko, I would say he’s a Japanese.

He had a casual smile on his lips. Sumunod ang tingin ni Lito kay Phillian, at nang masuri ito ng tingin ay ibinalik nito ang pansin sa inaanak. "A foreigner?" "He's a Filipino citizen who grew up in a Filipino household." Inilahad ni Calley ang kamay kay Phillian nang tuluyan na itong nakalapit. She held his hand and introduced the two men. "Ninong, this is Free Phillian Zodiac; he's the one I'm talking about. Phill, this is my Ninong Lito; he took good care of me and is my only ally against my wicked aunties."

Tanong sa akin ng lalaki na nagsasalita. Nilingon ko siya, nakangiti. Mukhang may lahi siya. “I’m Filipino,” he immediately told me when I looked at him puzzled. Tumango ako, “so? Mainit ba o malamig?” “Hot,” sagot ko nang mahina. Sino ba ang magkakape tas malamig? Hindi ko na lang iyon nilakas dahil baka ma-offend itong kababayan ko. Tinulungan pa naman niya ako.

May mababait namang mga French at ibang lahing naging kaklase ko pero madalas ay mga kauri rin nila ang ka-close. Tahimik lang akong kumain at ganun din si George. Nang maubos na nito ang kinakain, nangulit na naman ito ng kakatanong. "I apologize, but I want to know what is your home country?" Muling umpisa nito ng usapan. "Philippines, George." Yeah!" tuwang sambit nito. "A Filipina indeed. I recently visited Boracay for a short vacation and hope to return soon. Have you gone there?"

paniniguradong tanong pa nga niya. "Oo, honey. Hindi naman pala. Nagbakasyon lang silang dalawa doon sa Singapore ng isang buwan. Iyon ang ginawa nila at wala nang iba pa. Pinaniwala niya tayo sa kasinunggalingan, honey. Napipikon ako sa kapatid mo na best friend ko sa totoo lang. Pinapamukha niyang tanga tayong dalawa. Naniwala naman nga tayo sa sinabi niyang 'yon na akala natin ay totoo ngunit hindi naman pala. What the fuck?!" saad pa ni Marcus sa kanya.