Novel & Cerita Filipino

May unting bahid na ng pagkainis sa boses ko dahil paulit ulit na lang. "Yeah, manggo——" "Na galing sa pinas." Kaagad kong dugtong. "Freaking Philippines?!" Hindi makapaniwalang tanong niya. Nakangiti akong tumango. "Any problem?" "Yes!" Hilamos niya sa kaniyang mukha. "Fayra, did you hear yourself? You want a manggo but you want it to come from the Philippines? Is this for real?" "Oo nga, bakit ba paulit ulit ka?" Inis ko nang tanong.

Bahagya akong nagka-interes sa komento niya dahil hindi pa rin nawawala sa sistema ko ang nalamang mahilig sa babaeng may asul na mga mata ang asawa ko. Tipid na ngumiti sa akin si Abe bago seryosong lumingon sa kaharap naming babae. “Her eyes are my favorite,” sagot ng lalaki sa kaharap namin. Inilipat ng babae ang tingin sa akin. “May I know your nationality?” Pinanatili ko ang tipid na ngiti sa aking labi. “Filipino. Dito ako ipiinanganak at lumaki.”

They started exporting their products to the Philippines and one of their major buyers were my grandparents, Matilda and Anson Lee. Lola Matilda is Filipino-Chinese while my late grandfather, Anson Lee was a Chinese-Korean immigrant. Importation ng mga Korean, Japanese, and Chinese Foods like noodles, condiments, at kung ano ang kinahihiligan ng mga Pilipino na kainin ang negosyo nila. They owned chains of Asian groceries all around the Philippines.

Basta hayaan niya la mang akong bumawi. ★Sienna’s POV★ Ang pogi naman nitong si Jiro, isa pala siyang Filipino-Korean. Kaagad ko siyang nakasundo sa way niya ng pananalita, buti naman ay may makakausap din akong Filipino maliban kay Denver. “Do you want coffee?” tanong ni Jiro habang naglalakad kami sa sidewalk, may bahagyang tunog ang mga paang lumulubog sa manipis na niyebe. Hindi pa kami gaano nakakalayo sa condi ni Denver

Pinagbuksan ko ng pintuan si Francine, lumihis ako at umikot para sumakay naman sa driver's seat. "Do you think hindi magugulat sina Anne at Barbie sa hitsura mo today?" Gusto kong mailing sa mixed of Tagalog-English ni Francine. Sounds conyo ba ang tawag doon? Not appropriate. It sounds bad. Parang pinilit. "Francine... Can you adjust your sentence? Kung gusto mong mag-Tagalog or mag-English, any of it, mas maiintindihan ko pa."

"Obvious ba? Natutuyo na ang lalamunan ko sa kakahintay sa'yo rito!" "Sorry naman! Nag family asaran pa kami eh! May nakikita ka na bang karapat dapat?" "Anong karapat dapat? Mga natutunan mong salita it's kadiri!" "What? I'm a Filipino, of course magaling akong mag Tagalog! Ano? May nakita ka na ba?" ulit kong tanong dito. "Paano Ako makakakita kung ang lalamunan ko nga ay tuyo na! Umorder kaya muna tayo!"

Maybe I can get an award for being matyaga. For the last 3 years namin dito sa Manila ay hindi naging madali. Umabot din kami sa point na akala 'ko ang magiging ulam 'ko ay toyo. At sa 3 years na 'yon hindi 'ko pa din alam ang klase nang trabaho na meron si Alen.

Alam na alam naming lahat na kami ang totoong may-ari nf Filipinas, alam ito ng mga kapwa kong Pilipino. Kinuyum ko ang aking mga kamao habang tinitignan ang nakakasuka niyang mukha. At nagpatuloy pa talaga siyang magsalita, "Es cierto, los indios son inútiles y tontos," (Totoo naman ah, inutil at bulok ang mga indiyo) sabi nito habang nakangisi.

"Oh, i like you na agad. You're so beautiful, hija. Para kang may lahi sa itsura mo. Are you a Canadian?" Tanong nito Inalok niya itong umupo sa Sofa set nila at inutos kay Nanay Mina na kunin ang gamit ng matanda. "Ah, yes po. I'm half filipino and half american. Both of my grandfather is foreigner po. Kaya i guess, sakanila ko po nakuha ang iba

may kilala akong ganito din ang kilos eh. Wait, Alejandro din ang isang iyon di ba? Pinsan siya ni Keane. Ang isang ito ay Alejandro din. Hays! Bakit ko pa ba iniisip ang mga taong iyon, malamang magka apelyido lang naman siguro sila. "You're a filipina right? You're still have an scent of being a filipino and I'm also from the Philippines, how about you?"