Novel & Cerita Filipino Novels

tila nangangarap pang dagdag nito. Napapailing na lang si Annabelle sa pinagsasasabi ng kaibigan. “Jen, FYI, ang sabi-sabi din, kilala ang mga Manileño sa pagiging babaero. Kasi nga ’di ba, ’di hamak na mas maraming magaganda at modernong babae doon. Liberated din daw ang mga ’yon. Maghahanap pa ba sila sa tagong probinsiya? At kung makakahanap man, ang tanong, seseryosohin kaya nila? Sis, hindi naman sa dini-discourage kita na umibig sa Manileño, iwasan mo lang ang masyadong umasa. Ayaw ko lang talagang mabiktima ka ng mga ganyan. Mabuti na ’yong sigurado. Palangga tika, e.”

nagpatuloy nga ang pagbiyahe namin hanggang may madaanan kaming maliit na tindahan sa daan. Sandali akong bumama at agad din namang bumalik sa sasakyan, walang isip isip ay nilagok ko ang laman ng boteng iyon, halos mapangalahati ko nga ang laman noon dahil na din sa labis na uhaw. Bigla ang pagkabog ng dibdib ko ng makaramdam ko ng pagkahilo matapos ang ilang minuto. "Shoot mukhang makikidnap ako ng mga Abu Sayyaf." iyong ang nasa isip ko ng mga oras na iyon without really thinking na nasa Luzon nga pala ako at wala sa Mindanao.

At lihim niyang binati ang sarili dahil doon. Umikot ang mga mata ni Pauline. Pagkatapos ay inabot nitong muli ang baso nito saka uminom. “Hindi ka ba nagbabasa ng mga romance novels o kahit nanonood man lang ng mga romantic movies kaya hindi mo alam ang foreshadowing?” anitong tinawanan siya pagkatapos.

nakangiti nitong bati sa amin and for some reason I can feel na Pilipino ito. "I will have Scallops grilled, cauliflower coconut, cumin puree, roesti potato, lemon yoghurt for entree, and for my main course I will have Spaghettini with mussels, scallops, fish, prawns, basil pesto, pine nuts, spinach, parmesan cheese and just ice tea." sinabi ko dito sabay abot nang menu dito habang hinihintay naman nito ang order ni Nicole. "By the way are you a Filipino?" nakangiti kong tanong dito at isang malapit na ngiti naman ang lumabas dito sabay sagot nang oo.

The scene had left her feeling hurt, confused, and surprisingly jealous. Natagpuan niya ang kanyang sarili na naglalakad nang walang patutunguhan sa lungsod. Her mind a whirl of thoughts. Maya-maya, natagpuan niya ang sarili niyang nakatayo sa harap ng bahay ni Evelyn. Sinalubong siya ng kaibigan ng isang matamis na ngiti, mabilis na pinapasok siya sa loob.

"Why? Do you want me to chase you out from my house?" Mabilis siyang umiling. "Wala akong ibang mapupuntahan. May dalawa akong kaibigan ngunit ang isa ay nasa ibang bansa na nakatira at ang isa naman ay busy sa kanyang trabaho. Wala kasi akong masyadong mga kaibigan dahil umikot lang ang mundo ko sa mga walang kuwentang taong nakapaligid sa akin."

Ang Pambansang Bayani ng Pilipinas na lumaban sa mga Kastila sa pamamagitan ng kaniyang mga nobelang Noli Me Tangere at El Filibusterismo noong panahon ng pananakop ng Espanya sa bansa. Nawewendang ang utak ko. Lalo na’t hindi lamang ang painting ni Jose Rizal ang nakikita ko. Naroon 'ata lahat ng kilala kong bayani ng Pilipinas! Hindi ko alam pero naaliw akong nilibot ang paningin. Naks, parang bumalik ang isip ko noong high school! Malakas maka- Araling Panlipunan theme ang building na ito!

“W-Why do you think so?” Bumuntong-hininga siya. “Mahilig ako magbasa ng Novels. Kadalasan ko iyon nababasa pero malayo naman ang fiction sa reyalidad.” Tumango ako at nakahinga nang maluwag. Matapos naming magbihis at mag-ayos ay nagtungo na kami sa isang Chinese restaurant. Manghang-mangha ang lahat nang nakita kaming parehong naka-dress at nakita ko ang pagtagal ng titig sa akin ni Sir. Umiwas na lamang ako ng tingin.

Maganda rin ang ina niya, pero sa halip na sundan ang yapak ng kanilang lola sa pag-aartista ay mas pinili ni Zeny ang normal na buhay at iyon ay ang pag-aasikaso nga sa coffee farm ng mga ito. Dito sa Pilipinas ikinasal ang mga magulang niya. Alam niya kung bakit, mas pinili rito ng Papa nila dahil walang deborsyo. Mapait ang ngiting pumunit sa mga labi ni Andrew sa huling naisip.

anito sa kanya. Malakas ang tahip ng dibdib na sinunod ni Clarissa ang gustong mangyari ni Lucas. At iyon na nga lang ang kasiyahan na biglang pumuno sa puso niya nang tumambad sa kanya ang isang maganda pares ng hikaw na perlas. “Wow, ito ‘yung—“ “Golden South Sea Pearl? Yes. Ang national gem ng Pilipinas. The most rare, parang ikaw—“ anito pa saka muling kinurot ang kanyang pisngi.