Novel & Cerita Finding Ones Self

Ang kanyang puso ay puno ng pangungulila at pangarap na sana'y makita niya ito kahit saglit man lang. Neil (sa sarili): "Paano ko ba nalamangan ang sarili ko? Kung noong araw tinulungan ko siya, hindi sana ako nandito, naglalakad mag-isa, naghahanap ng mga pahiwatig kung nasaan siya."

I am willing and I am wanting it more. “Magsisisi ka sa ginagawa mo, Jacc!” singhal ko sa aking sarili. Hinaplos ko ang aking dibdib. At gamit ang aking kaliwang kamay, nilagay ko sa aking pagkababae iyon. I am not satisfy with my own. Nandito kasi siya sa ‘king harapan.

Habang tinititigan ko ang sarili ko roon ay hindi ko maiwasan ang mapatanong. Who am I, really?

Nag-isip na naman siya. "Morena." Napabuntong-hininga na naman ako. One out of four pa lang ako. Hindi pa pala counted yong honest. Nakakainis. "Tapos hindi easy to get." At doon ako napuruhan. Naramdaman ko ulit ang mga karayom na tumusok-tusok sa dibdib ko. Now I understand. He's attempting to find someone who is the opposite of me.

"lintik!umayos ka self!focus!focus self!" Humiga akong muli sa kama at itinaas ang kaliwang kamay ko,tiningnan kong muli ang singsing sa daliri ko.malawak akong ngumisi."nagsisimula ka palang self,pero may improvement na,kunti pa,lina.kunting tiis pa."pabulong kong sabi sa sarili ko.

Hindi naman sa nahihiya ako, ayaw ko lang talaga na pinapanood ako ng ibang tao na kumakain at ayaw ko rin na nakikita ako ng maraming tao. Sa totoo lang mas comfortable akong mag-isa. Kapag kasi mag-isa ako ay pakiramdam ko mas nakikilala ko ang sarili ko at mas at ease ako. Kapag kasi maraming tao ay maingay at hindi ako nakakapag-pokus sa bagay na ginagawa ko o kaya ay nag-iinit ang ulo ko dahil maingay. "Ang lalim naman ng iniisip mo."

Nahigit ko ang hininga nang nilapit niya na ang bibig sa mikropono. "You'll always be my day one Day zero when I was no one I'm nothing by myself, you and no one else Thankful you're my day one Thankful you're my," Bumilis ang tibok ng puso ko. The way he was singing the song Day one of Honne.. it was something else. Sa paraan ng pagkanta niya ay parang.. may gusto siyang sabihin sakin. "I got lucky finding you I won big the day that I came across you

Minsan pala, sapat na ‘yung pagiging totoo. Simula noon, unti-unti kong binago ang approach ko. Hindi ko pa rin binitawan ang goals ko, pero mas inalagaan ko na rin ang sarili ko. Natutong makinig sa katawan ko, natutong tumawa sa maliliit na bagay. At higit sa lahat, natutong pahalagahan ang sarili ko hindi lang bilang anak, estudyante o class president, kundi bilang Althea.

Anong nangyayare kay Fin? Ito ang mahirap sakin eh, sa oras na iwasan ako ng isang taong mahalaga sa akim nag oover think ako hanggang sa bumaba na ang paningin ko sa sarili ko. Naka yuko lang ako habang nag lalakad, may ilang studyante akong nadadaanan at nababangga. Ayokong makita nila ako na umiiyak. Ayokong ipakita ang weak side ko.

Kung hindi ko magagawang palayain ang sarili ko mula sa posas, ay malulunod ako. Ang tanging naisip ko, ay ang mga bobby pin sa aking buhok. Kahit nilalamig na ako sa ibabaw ng kama ay nag-isip pa rin ako ng mabuti. "Self focuss..you can do it!" ang sabi ko sa sarili. Alam kong may isang paraan lamang para makalabas sa kulungan na ito. Huminga ako ng malalim, at binali ko ang hinlalaki ng kaliwang kamay ko.