Finding Ones Self Novels & Stories

Tumayo siya at muling lumabas sa bahay kubo. Nailing ako at kahit paano ay gumaan ang pakiramdam ko. Nawala na rin ang takot at kaba ko. Naisip ko rin kasi na baka, hindi na ako hinahanap ni Aldo. Baka negosyo ang pinunta nila rito. Sino ba naman ako para hanapin pa niya kung nagsisimula na silang maghanap ng bago niyang mapapangasawa? "I am no one. I've belonged to no one since birth," mahinang bigkas ko sa aking sarili.

bumaba ang tingin nito saaking labi at hinawakan 'yon gamit ang kanyang hintuturo, agad ko namang iniwas ang aking mukha “ your body, ” pagtutuloy nito, dahan-dahan nitong nilalakbay ang kanyang palad saaking tyan hanggang pataas, Mainit ang palad nito at may kagaspangan, Nang maramdaman kong papalapit na ito saaking dibdib ay agad ko 'yong hinampas “ your soul. ” “ i. Own. You. ” madidiin ang bawat salita na sinasabi nito

' Sermon ko sa aking sarili. Nakita kong may pares ng sapatos ang huminto sa harapan ko. Naramdaman kong nasa bisig n'ya na ako. Hindi ko masyadong makita ang mukha n'ya. Sa puntong 'yon, hindi ko na kinaya ang lahat. Natagpuan ko nalang ang akong sarili na nalulunod sa kadiliman. THIRD PERSON'S POV

Hindi naman sa nahihiya ako, ayaw ko lang talaga na pinapanood ako ng ibang tao na kumakain at ayaw ko rin na nakikita ako ng maraming tao. Sa totoo lang mas comfortable akong mag-isa. Kapag kasi mag-isa ako ay pakiramdam ko mas nakikilala ko ang sarili ko at mas at ease ako. Kapag kasi maraming tao ay maingay at hindi ako nakakapag-pokus sa bagay na ginagawa ko o kaya ay nag-iinit ang ulo ko dahil maingay. "Ang lalim naman ng iniisip mo."

Nahigit ko ang hininga nang nilapit niya na ang bibig sa mikropono. "You'll always be my day one Day zero when I was no one I'm nothing by myself, you and no one else Thankful you're my day one Thankful you're my," Bumilis ang tibok ng puso ko. The way he was singing the song Day one of Honne.. it was something else. Sa paraan ng pagkanta niya ay parang.. may gusto siyang sabihin sakin. "I got lucky finding you I won big the day that I came across you

Minsan pala, sapat na ‘yung pagiging totoo. Simula noon, unti-unti kong binago ang approach ko. Hindi ko pa rin binitawan ang goals ko, pero mas inalagaan ko na rin ang sarili ko. Natutong makinig sa katawan ko, natutong tumawa sa maliliit na bagay. At higit sa lahat, natutong pahalagahan ang sarili ko hindi lang bilang anak, estudyante o class president, kundi bilang Althea.

Anong nangyayare kay Fin? Ito ang mahirap sakin eh, sa oras na iwasan ako ng isang taong mahalaga sa akim nag oover think ako hanggang sa bumaba na ang paningin ko sa sarili ko. Naka yuko lang ako habang nag lalakad, may ilang studyante akong nadadaanan at nababangga. Ayokong makita nila ako na umiiyak. Ayokong ipakita ang weak side ko.

Kung hindi ko magagawang palayain ang sarili ko mula sa posas, ay malulunod ako. Ang tanging naisip ko, ay ang mga bobby pin sa aking buhok. Kahit nilalamig na ako sa ibabaw ng kama ay nag-isip pa rin ako ng mabuti. "Self focuss..you can do it!" ang sabi ko sa sarili. Alam kong may isang paraan lamang para makalabas sa kulungan na ito. Huminga ako ng malalim, at binali ko ang hinlalaki ng kaliwang kamay ko.

Umikot siya sa harapan ng salamin at pinagmasdan ang sarili. “Okay na kaya ito? Mukha na kaya akong tao?” Bulong niya sa sarili. Kinakabahan siya sa magiging lakad nila ngayong gabi. Hindi niya kasi alam kung paano makipag-socialize sa ibang tao. Hindi naman siguro mahalaga kung marunong ka ba o hindi. Basta makauwi nang hindi napapahiya ang sarili ay sapat na.

dagdag pa ni Dave. Pakiramdam ko talaga ay nagkaroon ako ng mga kaibigan at mga taong suportado ako sa paligid ko para itaas ang self-confidence ko. Sa tingin ko kasi na kapag mag-isa lang ako ay baka sumuko na ako sa buhay. “Gather around!”