First Love Never Dies Novels & Stories

Her eyes were close and she was biting her lip. Fuck. "Don't entertain another guy again. Please..." I begged. Alam ko na imposible nang maisalba pa ang sarili ko mula sa malalim na pagkakalunod sa pagmamahal sakaniya. Ito na ang katapusan ko. Ito ang huling pag-ibig na tunay na makapangyarihan. The last love that I never thought would break me slowly... and painfully.

Na alam kong hindi pa patay ang unang pagmamahal niya. Pero ngumiti lang ako. Isang simpleng ngiti. “I am fine,” sagot ko. “I just needed air.” Tumango siya. Walang tanong. Walang paliwanag. Habang nagpapatuloy ang hapunan, alam kong may nagbago na. Hindi sa paligid. Kundi sa loob ko. First love never dies. Tama si Bianca. Pero hindi ibig sabihin noon na wala nang magbabago.

Hinawakan nito ang pisngi ko at pinaharap sakanya pero ang mga mata ko ay nakatingin pa den sa ibang direction. "Alyana look at me." Sabi nito at tinignan ko naman sya, pinahiran nya ang luha ko at hinalikan ako sa noo. "Tandaan mo ang sasabihin ko sayo, kahit na anong mangyari hindi kita iiwan. Hindi man ikaw yong babaeng unang minahal ko...pero ikaw naman yong huli. Di lahat ng nauna ay nanalo Alyana hmm, siguro nga totoo yong sinabi nila na first love never dies pero sa totoo lang hindi naman talaga ako naniniwala sa kasabihan na yon." Ilang saglit kaming nagkatitigan bago ito magsalita ulit.

"Sino sa tingin mo ang magsasabi sa akin upang hindi bumitaw sa kaniya? Alalahanin mong ako ang first love niya at ginagamit ka lang niya upang pagselosin ako at mahalin rin siya." Mariing naglapat ang mga labi ni Sofia at hindi matanggap ang narinig. Nasaktan din siya sa isiping tama ang lahat ng sinabi ni Lara. Bakit ba hindi niya naisip ang tungkol sa first love never dies? Hindi naman siguro siya masisi jg binata kung bakit ganito ang mga pumasok sa isipian niya ngayon? Ikalawa ay kapamilya lamang nito ang nakakaalam ng tungkol sa kasal nila saka ang matalik niyang kaibigan. Imposible na manggaling ang information na nasagap ni Lara sa kaniyang kaibigan.

Buti na lang at hindi na siya kinulit pa ng kanyang kaibigan dahil alam naman nito na hindi siya nagkukwento kapag oras ng trabaho. Habang patuloy siya sa pagtipa ng keyboard, hindi niya maiwasang maisip si Ivan. Hindi naman niya ito basta-basta makakalimutan. Ito ang una niyang pag-ibig at kagaya ng sabi nila, "First love never dies". Kung maaari nga lang ibalik ang panahon. Ipinilig niya ang kanyang ulo, dahil nais na niyang iwaksi ang lahat ng mga iniiisip niya.

she chuckled. Oh… yeah. A first love. I heard my heart crack in pain. Tumango ako. “It does, actually…” First love. It must've hurt so bad, right? They say first love never dies, e? Posible kayang… I never really loved anyone. In this lifetime, hindi ko naisip ang magmahal. Minulat na ako ng karahasan ng mundo, kaya hindi ko na mahagilap ang kahalagahan ng… pagmamahal para sa ‘kin. Dahil sa tingin ko, wala rin namang halaga iyon para sa mga tao…

Agad Naman na akong nag handa nang mga dadalhin namin, I'm so excited! Haist! Parang kelan lang subrang yamot na yamot ako sa kanya, ngayon Naman hulog na hulog na Naman ako sa kanya. Maniniwala na yata ako sa kasabihang, first love never dîes.

Para niya itong sinusuring mabuti. “Ano ito? First time? Wow ha! Don’t tell me, nothing happened between you and Rosy?” Nadismaya nga lang si Ambrose dahil hindi na siya ang una habang ang isa ay hindi kuntento sa nangyari. Ibang klaseng romansa ang hinahanap niya. “Is she laughing?” Hindi iyon naitago sa mapanuring mata ni Ambrose. Habang nasa honeymoon ay nakita niya ang malaking pagbabago kay Rosy na si Roxy.

She asked out of nowhere. "Hmm no. Mas naniniwala akong First love never dies." "Right? First Love. For me, First Love is like a rain." "Hm? Bakit naman?" "Because like the rain, It may disappear but will surely return. Sometimes it may feel cold but sometimes, you can feel a joy creeping inside as you feel it's presence." "Para sakin, First Love is like the air." "Why?"

"Naku... first love never dies. Ako nga, kahit patay na ang daddy mo, hindi ko pa rin siya nakakalimutan." "Sweetheart naman..." reklamo ng kanyang Daddy Wesley. Agad na natawa si Tita Vivian. "Pero siyempre, kailangan kong tanggapin na wala na siya kaya binuksan ko uli ang puso ko para kay Wesley." "That’s more like it, sweetheart," nakangiting sabi ng kanyang daddy. "Kaya hindi ako naniniwalang nakalimutan mo na ang first love mo, Kieran. Ano nga bang pangalan nun?" pilit pa rin ng kanyang ina.