Focusing On Yourself Quotes Novels & Stories

Naka-ayos na ako at ready ng umalis pero hindi ko pa rin magawang lumabas. Dang! Back to your sense Scarlett, Hindi pupwede na ganito ka lalo na nasa paligid lang ang kalaban. Panunuway ko sa aking sarili. Huminga ako ng malalim saka kinalma ang sarili. Kailangan kong isang tabi ang mga bagay bagay at mag focus sa misyon ko.

“It’s okay if you distance yourself from everyone for now because you’re trying to work on yourself. It’s important to work on yourself right now especially for a people-pleaser like you.” Hindi ko inaasahan na may rosas ulit siyang dala at ipinatong ito sa mga palad ko. “After you work on yourself, come back because I’ll be waiting for you.”

Wala kasi akong nakitang bitbit ng isa sa mga lalaking nasa likod ko. Umiling-iling na lang ako. “Ano bang ginagawa mo, Tasia? Focus! Kailangan mong mag-focus sa buong lugar na 'to. Ngayon pa lang ay need mo nang maghanap ng malulusutan mo!” sermon ko sa sarili ko. Inilibot ko na lamang ang paningin ko.

mabilis kong sabi habang agad iyong inaayos. Hindi siya nagsalita agad, kaya lalo akong kinabahan. Pagkatapos kong maitama ang mali ay saka lang ako muling huminga nang maayos. “Focus,” mahinahon niyang sabi. “Yes, Sir,” halos pabulong kong sagot. Napakagat ako ng aking labi, kasi naman paano ako magfofocus kung ang lagkit lagkit ng tingin mo sa akin?

Kainis! 'Limot mo na siya self kaya umayos ka! Iyang pagiging marupok mo ang nagtulak sa iyo kaya ka nga napasabak sa buwis buhay na training eh tapos sa isang iglap, magiging marupok ka lang. Haysssst, isusumpa na talaga kita self' of course sa sariling isip ko lang iyun sinabi. Hindi po pwedeng iparinig sa iba dahil baka mapagkamalan akong baliw.

'no voice is as mean as our own voices are to ourselves'. Lagay ko sa caption at inupload ang picture. Isa yan sa mga quotation na sinabi nang isa sa mga iniidolo kong singer at kahit papaano ay maiiugnay ko yon sa nararamdaman ko ngayon. Sa kabila ng gutom ay mas pinili kong magscroll sa newsfeed ko at umabot na rin ng halos 300 reactions ang inupload kong picture sa loob lamang ng limang minuto. Kakatuwang sa dami ng mga iyon ay wala man lang nangamusta sa akin. I let out a deep sigh.

ang sabi ko sa sarili ko. Nakahinga naman ako ng maluwag nang nakalabas na siya ng opisina. Para akong nasusuffocate kanina, tapos nagugutom pa ako. Bigla akong napahawak sa tiyan ko kasi nagwawala na naman ito. Pero hindi pwede, kailangan kong mag-focus. Kailangan kong tapusin 'to kung hindi katapusan ko na. “Focus Serenity, focus,” ang sabi ko sa sarili ko habang ipinagpatuloy ko ang mga paper works.

Maaga akong nag-aayos ngayong araw dahil unang araw ko sa bansang ito. Hindi ako dapat mafail sa misyon kong ito. Hindi ako dapat magpapatalo. Buhay kapalit ng buhay. Kailangan kong magtagumpay sa lahat ng plano ko. Focus to your goal Ashery. Tinitigan ko ang sarili ko sa harap ng napakalaking salamin sa kwarto ko. Napangisi na lang ako sa sarili.

I should— "Myself." Hey, what!? Naputol ang pagiisip ko nang sinabi niya ito. Pinagmasdan ko kung paano siya uminom ng beer at hinintay ang sunod niyang sasabihin. "Call me narcissistic but I want to focus to myself first." But, the article... Did I read it right? Biglang may malamig akong naramdaman sa noo ko at 'yun ang gumising sa akin.

Sumama lang talaga ang loob ko dahil ang feeling ko ay ako pa ang huling nakaalam sa tunay niyang pagkatao. Pero katulad ng sinabi ni Stacy ay may kasalanan rin ako. Baka raw masyado akong naka-focus sa sarili ko kaya hindi ko napapansin ang mga tao sa paligid ko. Nakalimutan ko daw pagtuunan ng pansin ang mga taong malalapit sa akin. Baka raw masyado akong naging kampante porket alam ko na nasa paligid lang sila, hindi daw ako nagkusa o nag effort para mas lalong makilala ang mga nakapaligid sa akin.