For God's Sake นิยาย & เรื่องราว

Ang daming pumasok na eksena sa kaniyang utak pero pinaalis niya agad ang mga eksenang ito dahil mas lalo lamang siyang kinakain ng takot. Nanginginig ang mga kamay ni Henrik habang nagmamaneho. Sari-saring emosyon ang bumalot sa kaniyang pagkatao. Goddammit! 'Please God, don't take away my wife. Don't take them away. Trinity needs me. Dammit! I need her! I need her so please I'm begging you, don't take her away from me." Binilisan niya lalo ang pagpapatakbo. Nag-over speed limit na rin siya pero saka niya na poproblemahin ito. Ang importante makita niyang okay ang asawa at anak.

GOV: "damn sweetie. Sabi pa nito AKO: minumura mo ba ako. Sagot ko naman dito. GOV: Sorry Sweetie. Hindi Kita minumura na bigla Lang ako SA pag sagoto sa akin . Wika pa nito. Gov mag sisimula na po ulit narining niya. SA kabilang linya. AKO: sige na gov taposin mo na muna Yan metting ninyo saka na ulit tayu mag usap bye. Govvbaby pahabol pa niya sabay. Pinatay.ang tawag?

Nagsorry nga sya pero iba yung tono nya? "Goddamn it!" sa inis ko ay nahampas ko ang pintuan ng aking sasakyan. Hindi ako makamove on sa babaeng iyon! Napaikot ang dila ko sa loob ng aking bibig habang nagninigas ang aking panga sa galit. Hindi ako makapaniwala na nadali ako ng isang babae. Na animoy naasar ako sa ginawa. Hindi ba sya naakit sa akin? Hindi ba sya nagwapuhan sa akin? Yung kagandahan ng mukha ko wala lang ba sa kanya? My goodness! That's a big imposible!

bigla na lamang siyang pumikit habang sapo-sapo ang kanyang tiyan. God of Health, please keep the baby safe. Goddess of nature, please guide us. TO BE CONTINUE. M.J | MISSGORJUICE

Pawis na pawis kaya hindi niya alam kung paano nila maayos ang kani-kanilang sarili after nito. Kaya mapapaisip talaga siya. Kung niloloko siya nito— ang ibig niyang sabihin pinaghihigantihan, hindi ito ganito sa kanya. Dapat may nangyari na ring masama sa kanya like ng aksidente, bilang kabayaran sa nangyari kay Gayle. Pero heto, iba ang pinaparamdam sa kanya ni Goddy. Langit. “I think, I’m c*ming, mahal…” aniya.

gusto niya na naabot ang dulo, na may mabilis na pagkayod, gentle pero wild! BALIK SA SCREEN MONITOR NG CCTV CAM Napakuyom si Gardo, para siyang nasusuffocate. Hindi dahil sa inggit, hindi dahil sa galit. Kung hindi, dahil alam niyang kailangan na niyang kumilos.

"You don't have to love me, Abraham, para magawa natin 'yon. All you have to do is—" "Oh, God!" Hindi niya napigilan ang pag-ungol kasabay ng pag-ikot ng mata niya nang maramdaman ang sagad na pagsubo ng dalaga sa alaga niya. Damang-dama niya ang dulas at kipot ng mainit nitong lalamunan. Pero nang mapagtanto niya ang nagawa ay agad niya itong binawi. "God, Astrid! Bakit ba hindi mo pa rin matanggap na hindi kita gusto? At kahit pa i ah lay mo ang katawan mo sa akin, I still won't do it. Fuck!" "Abraham—"

Please lang. Hmph! Ayaw talaga nila. Ang lungkot ko. Makalayo-layo na nga. Nadadaragdagan pa ang ka-bitternessan ko. Badtrip. Haist! Kakaasar naman! Papa God oh! Bakit ganito?! Hey Aby, dinamay mo pa yung diyos. Kasalanan mo yan. Heto na, magmumuni-muni na lang diba? Masaya na? Magday-dreaming. Mangarap ng gising. Magmukmok.

Halatang na offend na wika naman ng isa, habang nahihiyang naka yuko. "Oh my God!" Gulat na reaksyon 'nong medyo matangkad na babae bago napatakip sa kanyang bibig. "So tama nga ako? Sa eight years nating magkaibigan, bakit hindi ko agad iyon nahalata?" "S-Sorry." Nakayuko parin na pag hingi ng tawad ng isa. "Natatakot lang kasi ako na baka layuan mo na ako, o hindi kaya, baka magalit ka--"

Mabubuhay siya. Isang malakas, garalgal, at punong-puno ng emosyong hikbi ang kumawala sa lalamunan ng bilyonaryo. Ibinabaon niya ang mukha niya sa kanyang mga tuhod at umiyak. Hindi iyak ng takot. Hindi iyak ng pagdadalamhati. Ito ay purong, walang-halong relief at kaligayahan. "Thank God... Thank God..." paulit-ulit na bulong ni Gabby habang humahagulgol.