From Bottom Of My Heart นิยาย & เรื่องราว

Nakatingin ako sa labas bintana, pinapakiramdaman ang aking sarili kung bakit hanggang ngayon sobrang lakas parin ng tibok ng puso ko. Kanina ko pa ito napansin, kahit nung nagsimula na ang binyag at nakatingin lang ako sa bata pakiramdam ko kumakawala ang puso ko. Yung mga ngiti niya parang nanghahalina. Di kaya namaligno ako ng bata? Pero may maligno bang ganun ka ganda? No hindi maligno si baby girl! Maybe I'm just sick today that's why the beating of my heart is not normal. Pasimple kong hinawakan ang leeg ko kung mainit ba ako, hindi naman.

"Oh my heart hurt so good I love you babe, so bad.." Dinig na dinig ko ang malalim niyang boses na siyang nakapagpabilis ng tibok ng puso ko. Natigil ang luha sa aking mga mata at napahiwalay ako nang bahagya habang patuloy ang pagkanta niya. Hindi siya ganoon kagaling sa pagkanta ngunit sa aking pandinig ay para bang iyon na ang pinakamaganda.

At sa ilalim ng mesa, sa tabi ng kanyang paa, naroon pa rin ang bagay na kanina pa niya hinahanap. Ang carousel music box. Tahimik. Pero ang puso niya, basag na basag.

O hatid sa buhay ko'y sumpa? "Tumitibok-tibok ka lang kaya huwag mong isiping lahat ng bagay ay iyong isinasaalang-alang!" giit ni Mindy at ginawaran ng isang malutong na sampal si Heart sa kanang pisngi. "Huwag kang magmarunong!" segunda ni Heart at itinulak ito nang malakas hanggang sa mapaupo sa sahig. "Hindi por que bumilis lang ang tibok ng puso mo'y mahal mo na ang isang tao," turan ni Mindy sabay hablot sa buhok ni Heart at nagpagulong-gulong sila sa sahig.

rason ko dahil totoo naman. "Do you think after all what happened to us, I will let you out of my grip? Wrong move, baby. Because I will not let you go, never," saad niya na nakapagpatigil sa 'kin ngunit labis-labis ang pagbilis ng tibok ng puso ko, parang lalabas ito mula sa ribcage ko! What is happening to my heart? It's literally pounding! Imbis na kabahan ako ay parang... parang ang sarap sa tainga pakinggan na inaangkin niya 'ko at gusto niya kong makasama hanggang huli.

Papalabas na sana ako ng kuwarto nang may papel ulit na nakaagaw ng atensyon ko—nakadikit sa likod ng pinto. Trying hard to control my heart I walk over to where you are Eye to eye we need no words at all Slowly now as we begin to move With every breath I’m deeper into you Soon we two, we’re standing still in time But if you read my mind, you’ll see I’M CRAZY FOR YOU.

sambit ng hotel staff. Habang mabilis ang tibok ng puso niya, tumigil siya sa tapat ng pinto at noong bumukas ito; narinig niya ang malakas na tugtog ng kanta sa ballroom; dumadagungdong ito. ~"Heart beats fast Colors and promises How to be brave? How can I love when I'm afraid to fall? But watching you stand alone All of my doubt suddenly goes away somehow

Hanna Ang aking mga ugat ay nasa gilid, ang aking mga palad ay pawisan, at ang aking puso ay tumitibok ng isang milya bawat minuto. "Hindi ako pupunta," deklara ko, lumubog pabalik sa gilid ng kama, nakahalukipkip ang mga braso.

There goes my heart beating 'Cause you are the reason I'm losing my sleep Please come back now Magsasalita na sana ako nang biglang napalitan ang masiglang kanta ng malungkot. Parang sinakto sa 'kin. Tinuon sa kung ano ang nilalaman ng puso at isip ko, na gusto kong iparating sa kanya. Mapait akong napangiti bago napainom. Bottoms up. Nakaisang bote at isang baso agad ako.

Nanlalaki ang mga Mata ko ng makitang mahuhulog si heart sa Hagdan. "FUCK! HEART MAHULOG KA". sigaw ko at hahawakan na Sana sya ng matulog na ito. 'Blag'. " HEARTTTTTT".