Gamot Sa Paglalaway Novels & Stories

biglang lumungkot ang muka neto saka pinatay ang apoy sa lighter at humithit muli sa sigarilyo at nakapikit na dinama ang kada hithit neto "Akala ng lahat ay natupok ng apoy ang great rubern kasama ang mag-ina nya. Hindi alam ng lahat kung bakit bigla nalang pumunta ito doon at sa kasamaang palad kasama silang tatlo sa nilamon ng nagngangalik na apoy. Lahat sila nawalan na ng pag asa na muli pang makakabangon" putol ulot nito ng kinuha ang bote ng tubig ko at nabutas iyon dahil sa sigarilyo nya pero namatay ang baga noon at umagos ang tubig

Zamira Rios POV Kung may balak man kayong matulog nang mahimbing pagkatapos ng isang high-altitude liquidation sa Tagaytay, siguraduhin niyo muna na hindi niyo katabi ang isang dambuhalang bilyonaryo na may recovery rate ng isang gaming laptop. Dahil habang nakikinig ako sa mahinang ugong ng hangin at fog sa labas ng glass balcony, nararamdaman ko na naman ang unt-unting paggapang ng isang pamilyar at mainit na palad sa may bewang ko.

Inaalam kung ano ang ibinulong niya at hindi naman ako tanga para i-broadcast pa iyon. "Ang panghalip ay ang salitang humahalili o pamalit sa ngalan o pangngalan na nagamit na sa parehong pangungusap o kasunod na pangungusap. Layunin nito ay para maiwasan ang paulit-ulit na pagbanggit ng mga pangngalan. Ang salitang panghalip ay nangangahulugang "panghalili" o "pamalit," sagot ko pero medyo hindi na ako komportable sa pwesto ko dahil may taong titig na titig sa akin na para bang walang pakialam kung may makapansin pa sa kanya. Pumalakpak si Gab at siniko pa si Jinro para makisabay sa trip niya. Nagsipalakpakan na lang din ang lahat. Ngiting-ngiti naman sa'kin ang nyawang Ash.

Huminga ako nang malalim, pero mas lalong masakit ang dibdib ko. "Kung mawawala na lang kaya ako saglit, sure akong gumaan ang paligid ng lahat. Matatahimik na siguro sila dahil wala na ako," bulong ko. ***** Lihim na Pag-alis Tahimik na pamamaalam kay Lola. Nagsulat ako ng liham para sa kanya. Mag-message rin ako sa kapitbahay naming mabait para tingnan paminsan-minsan si Lola.

Ginamit niya ang pag-ibig upang makabuo ng pag-ibig. Kung talagang gumana ang pamamaraang ito, hindi na kailangang mag-alala ang Scott's Remembrance Cultural Arts Entertainment tungkol sa sinumang kaaway. Ang problema ay, magagawa ba ito ni Thomas? Pagbabalik sa unang tanong, paano ilantad ang sabwatan ng kalaban?

Kaylangan kong ilagay sa safety na lugar muna ang mga importanteng kaylangan namin. Tinago ko at inayos kong mabuti naman ang mga gamot na ginagamit namin kila Sasha at Jam. Hindi pwedeng makita din nila ito lalo na ang ginamit kong pamalit sa mga sugat ni Sasha kundi magdududa sila. Hindi pa sila lubos na nagtitiwala sa amin kaya todo sila spy.

"Gamot ito para sa pangangati. Ilaga mo at inumin ang katas bago ka matulog. Epektibo ito at siguradong mawawala ang pamumula sa iyong katawan." Napansin niya kasi na ilang araw ng masama ang pakiramdam nito. Hindi man sila naging malapit sa isa't-isa at halata ring hindi siya nito gusto, isa pa rin siyang manggagamot at iyon ang tungkulin niya. "Iwasan mo din munang kumain ng pagkaing may hindi kaaya-ayang amoy at mga pagkaing hindi nakakaginhawa sa iyong kalusugan o panlasa."

Marahil malaki ang kagustuhan nitong labanan ang sakit kaya nagagawa nito ang hindi dapat mangyari. “Hindi pa ito ang tamang oras para magising ka, premier guard. Nasa ilalim ka pa rin ng epekto ng gamot na pinainom ko sa ’yo. Mas matatagalan ang pagbawi mo ng lakas dahil sa nangyari ngayon.” “Nakakainis ang sakit na ito. Ginagawa akong mahina!” inis na bulalas ni Gaia, pero unti-unti itong nawawalan ng balanse at tuluyang nawalan ng malay.

Tumulo yata ang laway ko. Iniling ko ang ulo ko. Easy self! Tanggalin mo na kasi siya sa isip mo. Hindi patuloy mong paglawayan ay este pagpantasyahan sa imagination mo! Nang balingan ko ulit ang kinaroroonan niya wala na ito doon! See! Ang tindi talaga ng imagination ko. Pati ba naman mga pandesal niya napaka specific sa imahinasyon ko! "Malala na ako! Kailangan ko na talaga siyang kalimutan! Baka maglaway pa ako ay este ma imagine ko na naman siya." nakanguso kong saad.

Isang malaking kasinungalingan, mali man ngunit kailangan kong gawin iyon. Nasa dugo ang pagiging isang manggagaway at hinding hindi ito basta dumarating sa isang tao. Isa itong sumpa, isang sumpa ng mga bituin, at ang tanging nagkakaroon lamang nito ay ang nag-iisang tribo sa isang isla kung saan pinaniniwalaang lumitaw pagkatapos ng isang malakas na lindol. Ang islang ipinangalan ng mga Kastila na "Isla del Fuego" o Umaapoy na Isla sa kadahilanang pagkarating nila roon ay napapalibutan ng apoy ang buong isla ngunit hindi lamang ito isang karaniwang pagpapaapoy lamang kundi ang mga nakita ng mga Kastila noon ay isang pamamaraang ritwal ng mga manggagaway.