Gangster Drawing Easy Novels & Stories

Nanginginig ang kanyang mga daliri habang dahan-dahang inililipat ang kasunod na pahina ng sketch. Subalit sa sumunod na saglit, isang napakaruming drawing ang agad na sumalubong sa kanya. Ang mga simpleng linya ng polo at pantalon ay iginuhit doon nang napakagulo, walang kahit anong kalidad o sining ng isang propesyonal na pintor. Sa itaas ng drawing ay may dalawang malalaki at mararahas na guhit ng hugis X, at sa ibabang bahagi naman ay may nakasulat na maliliit at tabinging mga titik: “Hindi na kaya ng kamay kong magdrawing. Ano nalang ang mga pangarap ko?”

She hugs me, I carry her and look at the paper she's holding. "Ganda dloling ko, daddy!" "Dloling?" I smirked and kissed her cheek. "It's drawing, baby. Say it with me. Draw.... ing..." "Dro... wing." "Good job! You're drawing is good baby! Who taught you this?" Pagtukoy ko sa tatlong stick man na nasa papel. Ang pinakamatangkad, tingin ko'y ako. Sa gitna, may maliit na stick man na maikli ang buhok. At sa kabilang gilid, may stickman na nakapalda at mahaba ang buhok. May mata at malawak na ngiti rin ang bawat isa. It's us... her family.

Tinitigan ko ang papel nang matagal, habang dahan-dahang binubuklat pa ito ng mga daliri ko. “Oh?” Ungol ko, dahil nakuha nito ang interes ko. Naka-drawing gamit ang itim na tinta sa ilalim ng listahang binura ay isang sketch. Isang pangit na drawing na may magulong linya. Maling-mali ang proportions, at mas malala pa ang perspective. Dalawang tao ang balak niyang i-drawing dito. Sa tingin ko.

Inismiran ko lang siya bago tumungung kusina para mag luto ng pwede kainin at bagay para ngayong umaga. Nakaupo lang si Ethel habang nilalabas at inaayus ang mga cards na dala niya pala kanina. May mga pictures don na hindi ko naman makita dahil tinatago niya. "Manghuhula ka ba kaya ka may dalang ganyan?" "Tanga! Pictures ng mga officers to tapos rank nila sa Gangster World," irap niyang sagot sakin. "So lahat pala ng officer may rango?"

Doon kasi kadalasan nilang natatagpuan ito, mahilig siya sa mahanging at open area. "Dadaan ba tayo kila Red mamaya?" Tanong niya at pag-iiba ng usapan. "Wag na muna, ayoko munang mangialam tayo sa ginagawa nila ngayon," sabi ko. The truth is, ayaw lang talaga ni Gabriel at hindi na niya nagugustuhan ang naging pagsali siya sa gang na mapag-manipula. “Ayaw mo na sa gulo?" tanong ni Teng sakaniya.

"I drew all of us!" Tinanggap iyon ni Graziel at agad siyang napangiti nang makita niya ang sinasabi nitong ginuhit nito. Simple lang naman ang drawing ni Junie, kasi nga bata. Pati ang drawing nito ay simpleng crayola drawing lang. May tatlong malalaking stick figure lang na magkakahawak-kamay. Agad siyang napangiti. May isa pang maliit na pigura sa tabi ng isang kuneho.

'di pa ako nakain, eh. Ini-init na ni Zack yung tapa na binili niya, magta-tapsilog daw kami, eh. . . . but anything is fine, as long as it's food. Little Bao and I, we're here sitting and drawing something while waiting for Zack. Ayos talaga 'tong batang 'to, magaling tumingin ng kulay kasi kahit medyo 'di marunong mag drawing ay okay, eh! I can accept that because he's too young, but what I can't accept?! is f•ck! gantong edad tamang stickman lang ako ta's pangit pa ang combination ng colors. Like, hays, unfair! hihi

Hindi nya na dapat dinidiktihan ang kapatid nya. "Whatever, Let me at least come with you, babantayan ko kayo." Napangiwi ako dahil sa sinabi nya, gusto kong isupalpal sa mukha nya na Rank 1 ako sa listahan ng gangsters sa Underground City at Rank 5 lang sya. Hmp! I bet I can even beat him. "Whatever Daddy." Ryliee and I suddenly blurted out. Natawa lang kami parehas habang bumagsak naman lalo ang ekspresyon ni Drazz. Tsk, ayan kase parang tatay.

Tahimik na nakaupo ang apat na gangster. Ngunit ang mga mukha nila ay tila gustong umiyak. Ang una ay kalbo. Malaki ang katawan. May malaking dragon tattoo sa leeg. Ngunit kasalukuyang hawak ang sariling ulo. Ang pangalawa ay sobrang payat. May mahabang buhok na nakatali. May hikaw sa magkabilang tenga. At paulit-ulit na napapabuntong-hininga.

The drawing. Drawing iyon ni Brix. Marahil ay naipasok niya iyon sa briefcase ko nang hindi ko namamalayan. Kinuha ko ang papel. Gusot na nang kaunti ang mga gilid nito. At gaya ng inaasahan, hindi naman kagandahan ang pagkakaguhit. I studied the drawing in silence. The figures were nothing more than stick people and crooked lines, the kind of artwork only a child could proudly create, yet I recognized everyone instantly.