Gate Crasher In Tagalog Novels & Stories

Reply niya with a smiling emoji in the end. "I know that I've been waiting for two years and that's fine, pero gusto ko lang malaman if may patutunguhan ba ito? Huwag ka sanang magalit, takot lang kase ako na baka may makilala ka and I want to know kung may pag-asa pa ba ako o wala na, huwag kang mag-alala dahil anumang sagot ang isagot mo, I'll be fine." Sent Halos hindi ko mapindot ang send button noong unaa pero naglakas loob ako para isend yun.

"Anong ginagawa n'yo d'yan?" May isang malaking boses na nagsalita at mabilis nitong nakuha ang atensyon ko, mga Guerrero! Napaatras ako dahil hindi ko sukat akalaing na mabilis silang makakarating dito sakay ang kanikanilang kabayo. Katulad din sila ng Guerrero ng mga taga-Rialacande pero sila ay may malagintong kulay ng mga s*****a at isang logo na ngayon ko lamang nakita.

Tagaytay "We're going to Tagaytay," he announced. "What?!" Ngayon ay nasa kotse niya kami pauwi sa amin, pagkatapos ng nangyari kagabi ay iniwasan na namin ang usapan na tungkol kay Grace. Kapag mas lalo kong pinipilit, lalo lang siya naa-asar sa akin at hindi nagsasalita.

-Pigil kong sabi. Napakembot ako sa sakit at hapdi hindi ko alam kung ano yung pumapatak sa katawan ko ngayon? "Very wrong! Rex ang pangalan ko Grace dahil sa sinabi mo makakapunta ka na ngayon sa langit."-Seryoso niyang sabi Lalo ako nataranta at nagsalita "Sorry kuya hindi ko sinasadya na..AAAHH"-Sigaw kong sabi nang maramdaman ko nakapatong na siya at sinagad niya ng husto.

sigaw nila dahil sa kilig. " I give up" saad ko habang nakataas ang dalawang kamay nakakapagod makipagtalo sa kanya. F-A-S-T- F-O-R-W-A-R-D "Huwag ka ngang sumimagot diyan nakakawala ka ng gana"

MABILIS siyang tumayo mula sa couch ng may mag doorbell Napag buksan niya sina Mateo, Manolo, Arjhay, Gabin at.. si Millet - muse ng school, candidate for valedictorian at napapabalitang nililigawan ni Gab. Akala niya tsismis lang pero sa nakikita niyang pag alalay dito ni Gab mukang totoo ang tsismis. 'puta! Ang sarap manakit!'

"G-Good then." Matapos naming malagpasan ang mahabang hanay ng kakahuyan ay narating namin ang isang malaking gate. It says Casa del Martin engraved on the metal gate. Kusa iyong nagbukas nang bumusina ang sinasakyan namin.

Pabalik na sana ako sa aking pwesto upang kunin ang helmet ko ng may naka-bangga akong lalaki sa hindi ko inaasahang pangyayari. "Oh my God!" Palakas at gulat kong pagsabi sabay lumingon sa lalaking nabangga ko. "Gosh! I'm sorry miss. Hindi ko sinasadya. Pasensya kana talaga," wika pa ng lalaking nakabangga ko na halatang nagulat din sa nangyari. "No it's okay. Hindi naman ako napano and I'm sorry din," ani ko pa sabay napakamot sa ulo.

Kailangan bang maging ganito ang lahat? Naagaw ang atensyon ng dalaga sa malalim niyang pag-iisip nang makarinig siya ng pagpalakpak. Napatingin siya sa pinto kung saan nanggaling palakpak at doon niya nakita ang babaeng mais. “Well, well look who’s back,” wika ni Christy na may sarkastikong tono.

Kaagad humingi ng apology si Denzel dahil pinahintay niya ng ganoong katagal ang kanyang mga kasama. Maaga naman siya nakaalis pero naabutan pa rin ng traffic. "I'm sorry kung pinahintay ko kayo ng matagal. Ma-traffic na kasi sa daan. Alam na, balik eskuwela nanaman mga bata." paliwanag na lamang ni Denzel na hindi maalis ang ngiti sa mga labi.